NANE ŞEKERİ

AKLIM FİKRİM OYUN EĞLENCE BENİM

2012-01-30T22:00:00.009+02:00

Bu sabahın kör vakti ( her sabahın kör vakti olduğu gibi) işe gitmek üzere evden çıktığımda yolda takım elbiseli, paltolu bir adam gördüm.

Adam bir arabanın üzerinden eline kar aldı.

Ben de “aaaa sabah sabah kartopu mu oynayacak?” diye düşündüm ve adamı izlemeye başladım.

Ama sabahın kahramanı arabanın üzerindeki karları temizledi ve kapısını açıp arabasına bindi :) Bu hiç aklım gelmemişti :)

Galiba kafam bir başka algılıyor benim :)

DURUM ANALİZİ

2012-01-25T20:30:00.001+02:00

Aynaya baktım ve gördüklerimi özetliyorum :

- Zaten pigment özürlü ben, mevcuttaki renklerini de kaybetmiş ve kağıt gibi bir yüz

- Sulanmış,nereye bakması gerektiğine karar veremeyen, açık kaldıkları her an azap çeken gözler

- Yüzdeki mecburen tek renkli alan olarak ön plana çıkmış, fazla mesaiden yorgun ve silinmekten hırpalanmış kırmızı bir burun

Evet, bütün bu veriler doğrultusunda söyleyebilirim ki ben hastayım :(

ARTIK BEN DE KABUL EDİYORUM

2012-01-18T21:28:00.004+02:00

Gökçeada’ya gittiğimizde gecenin bir vakti ada merkezinden uzak bir yerdeki pansiyonumuzda ekipten bir arkadaş bileğini burktu.Çantamdan ağrı kesici bir merhem ve bandaj çıkardığımda bana çok normal gelen bu davranışım herkes tarafından şaşkınlıkla karşılanmıştı.

Hata bir arkadaşım “Nane Şekeri nerdeyse çantasından serum çıkarıp takacak” diye durumu özetlemişti :)

Yolculuklarda ,evde kaza ve hastalık gibi durumlara müdahale için hep gerekli ilaçları ve ekipmanı bulundururum.

Bununla birlikte geçen gün düşüp dizimi parçaladıktan sonra akşam evde yukarıdaki malzemelerin tam olması ve pansumanımı gayet rahat yapabilmem durumumun farkına varmamı sağladı.

Öyle pimpirikli felan değilim ama sanırım fazlaca tedbirliyim.

BUZDA DANS

2012-01-16T21:29:00.003+02:00

Ben de kendi çapında yeni hobiler peşinde koşan,koşa koşa bu hobileri uygulamaya başlayan biriyimdir işte.

Ama bazen denemelerimi modası geçtikten,popülaritesini yitirdikten sonra deneme mecburiyetinde kalabiliyorum.

Bugün olduğu gibi…Buzda dans etmek gibi…

Yarışma bitti, unutuldu gitti ben daha yeni deniyorum.

Bu sabah buz üzerinde pek de gönüllü olmayarak anlık bir figürler kombinasyonu yapıverdim.Aslında bu duruma buzun benimle dansı desek daha doğru olacak sanırım.Çünkü ben onun orada olduğunu, beni sinsice ve hevesle beklediğini bilmiyordum.

Ve bu dansın yerçekimine yenik düşmemle sonuçlanacağını da…Bilsem yolumu değiştirir ya da buzun beni dansa davetine ı-ıh der giderdim.

Yakalandım işte ve kendimi yerde buluverdim.Küüüüttttt!!!!
Sonuç?

Dizde açık bir yara ve vücudum %60 ı ezik ( ileriki günlerin müstakbel çürükleri )

Durumumu öğrenen arkadaşlarımın birkaçının tepkisini söylüyorum.”Geçmiş olsun güzelim.Seni senden nasıl koruyacağız bilemiyorum” ,“ Hay Allah Nane Şekeri yine nasıl yaptın bunu?”,”Tatlım sen niye hep kendine böyle zarar veriyorsun?”…

Oysa ki ben sadece sabah işe gitmek üzere servise yetişmeye çalışıyordum L Bay Buz ile sarmaş dolaş dans etmek değil…

AMA BEN?...

2011-06-24T20:01:00.005+03:00

Yeme içme konusundaki birkaç kişilik performansımın herkeslerin dikkatini fazlasıyla çekmesi nedeniyle ( kendimi bildim bileli ben böyleyim.hala kimse alışamadı.niye alışamıyorlar anlamış değilim :)) ben de normal bir insan evladı kadar beslenmeye karar verdim.

Abur cuburlarımı günlük değil, haftalık tüketmeye başladım,öğünlerimde bir kişilik miktarlarla tanıştım falan felan.

Bir gayret içindeydim anlayacağınız:)

Ben bu takdire şayan iradem ile mutlu mesut yaşamaya başlamışken.Tam da etraf tarafından yediğim lokmalar sayılmaz diye düşünürken şöyle bir ifade ile karşılaştım.

“Nane Şekeri biraz az ye yaaaa!!!”

Diyemedim ama ben zaten azaltmıştım yediklerimi bu azaltılmış hali :(

EF Bİ AAY

2011-03-21T21:10:00.002+02:00

Üç sezon fringe dizisini ard arda izledikten sonra;

Etrafımdaki herkesin ya kafasının uçup ya da patlayacağına inanmaya,

Acebağ bu arkadaş bir şeyp şiftır mıdır diye düşünmeye,

Kendimi Olivya Danım zannetmeye,

Ofis giriş kartımın üzerinde neden Ef Bi Ay yazmıyor diye öfkelenmeye,

Kartımı bina girişinde turnikelere okutmak yerine güvenlik görevlilerine göstermek istemeye,

Telefonlarımı “Danım” diyerek açmaya,

Neden ben de Ef Bi Ay Binasında çalışmıyorum diye sorgulamaya,

Elimdeki dosyaları dahili iletişim ile Harvırd’da Voltır Bişıp’ın labratuvarına inatla göndermeye çalışmaya,

Ve en önemlisi benim beyaz atlı prensim Piitır Bişıp’ın neden ortalarda görünmediğine,

Yoksa paralel evrendeki diğer Nane Şekeri mi Piitır Bişıp’ımı çaldı götürdü diye düşünmeye

Başladım .

Şimdi karar veremiyorum fringe izlemek benim için tamam mıdır? devam mıdır?

EYVAH EYVAH 2

2011-01-16T17:49:00.008+02:00

Eyvah Eyvah 2 yi izledim hafta sonu.

İlkinden daha güzel, daha eğlenceli.Çok güldük :)Çok güzel vakit geçirdik filmi izlerken.

İlk filmde de çok eğlenmiştik ama tam olarak bulamadığım bir eksiklik vardı. İlk filmi izlediğimde bundan bahsetmiştim.

İkinci filmde bu da yok.Başından sonuna çok beğendim.

Tabiii benim Çanakkale memleketine olan özel sevgim, beğenim de daha bir keyifli izlememi sağladı.Bu yaz Bozcaada ve Geyikli’ye de gittiğim için taze mekan anıları ile izledim.

Film, ilkinin devamı olduğu için ilkini izlemeden ikinci filmi izlemeyiniz.

Güzel vakit geçirmek için iyi bir seçim.

Keyifli seyirler…

CM101MMXI FUNDAMENTALS

2011-01-11T22:04:00.005+02:00

Dün akşam Cem Yılmaz’ın yeni oyununu izledim.

Ben, Cem Yılmaz sevenlerden olduğum için imzası olan çalışmasını izlemek isterim.Farklı projeler deneyip, hep olduğu yerde kalmadığı için de ayrıca sevenlerindenim.

Çok güzel vakit geçirdim, çok eğlendim.Siz de bir Cem Yılmaz sever iseniz gidiniz,eğleniniz :)

Gösteriden önce 1 saat oturacak yer bulmadığım için hasarlı bileğim ile ayakta bekledikten sonra tavan yapan ağrılarıma da ilaç gibi geldi kendisi.

Gidelim, gülelim, eğlenelim :)

YENİ BLOGUM OKUR YAZAR NANE ŞEKERİ

2011-01-09T21:17:00.005+02:00

2011 yılına hızla başlarken yeni procelerimi de uygulamaya başladım.

Bunlardan biri de sadece kitaplardan bahsettiğim yeni blogum okur yazar nane şekeri .

"Daha bu bloguna zaman ayıramıyorsun, bir de yenisini mi ekledin?" dediğinizi duyar gibiyim.Ama artık bloglarımın her ikisine de gereken özen ve zamanı ayıracağım :)

Yeni bloguma ait yazılarımı takip etmek isterseniz sizleri de beklerim...

NASIL BİR GÜNDÜ ANLAYAMADIM??

2011-01-08T13:43:00.003+02:00

Geçtiğimiz Perşembe gününün nasıl bir gün olduğunu hala anlayabilmiş değilim.

Etkisinden bile ancak kurtulup olanları yazabiliyorum.

Yoldan geçen birine bana zarar ver desem sanırım benim kendime yaptıklarımı yapamazdı.

Güne işyerinde bir arkadaşımla kültürel farklılıkların hayatımızdaki yeri konulu bir tartışma ile başladım ki hiç tarzım değildir ofiste fikirlerimi ısrarlı ve keskin bir şekilde tartışmak ve konuyu uzatmak.Ama yaptım.

Sonrasında dikkatsizlikle ,üstelik benimle alakasız bir işe imzamı atmamla aldığım saçma salak sorumluluk.

Mesai saatlerini böyle tuhaf bitirdikten sonra akşam spora gitmeden önce almayı planladığım eldivenleri almanın mutluluğu ile şansımın döndüğünü düşünerek mutlu oldum ve kutlama amaçlı kendime Starbucks ‘da sert bir kahve ısmarladım.Ama kader ağlarını örmüştü bir kere kısa güzel anların sonrasında kabus yeniden başladı ve sıcak kahveyi içerken kazağımın üzerineee döküverdim!!!

Aman yandım diye durumu düzeltmeye çalışırken sakinleşeyim,yeni cicilerime bir daha göz atayım dedim ve fark ettim ki eldivenlerimin birinde sorun var !

Düşündüm, mağazadan hala uzak değilim, spora gitmeye vaktim var gidip hemen değiştirebilirdim .Düşünmez olaydım.

Bir hızla gittim mağazaya tekrar ama dannnn diye bir ses duyduğumda , acıyan bir vücut hissettiğimde ,mağazanın içerisine ulaşamayınca ve en son içeride koşan mağaza çalışanlarını gördüğümde anladım ki ben mağazanın cam kapısına gömmüşüm kendimi.Ama nasıl bir gömmek.Garfield’ın cama yapışmasını düşünün.Aynı öyle değil.Garfield ve cam arasında yer yer boşluklar vardı.Ben de o bile yoktu!!!

O akşam mağaza personeline değişik bir deneyim yaşattıktan,eldivenlerimi değiştiremeden acıyan vücudumla artık hepsi bu kadardır diye düşünerek yola koyuldum.

Sporuma güzel güzel başladım, üzerimde yarattığı güzel yetkiye taaaam dalacaktım ki ayak bileğimin ters dönmesi ile yerimden sıçradım.Ve güzelce sakatlanmış bir bilekle baş başa kaldım.
Hala moralimi yüksek tutmaya çalışıyorum.Bütün günü düşündükçe ne oluyoruz ya hu derken hala yaşadığıma şükrediyorum.

Normalde sokakta kum gibi olan taksiler o gece bir yerlere dağılmış beni sakat bacağımla baş başa bırakmışlar.20 dakika caddede taksi bekledim,yolu bilmeyen bir taksi bulabildim ve evime sağ salim ulaştım.

Şimdi bandajlı, itina ile dinlendirilen bir bilek ile güzel İstanbul havasından yararlanamadan evde yatıyorum.

Ama o gün nasıl bir gündü,nasıl sağ çıktım o günden bilemeden ve şaşkınlığını hala üzerimden atamadan iyileşmeye çalışıyorum.

BODY WORLDS ÜZERİNDEN 2010 YILI DEĞERLENDİRMESİ

2011-01-02T17:47:00.002+02:00

Durun, başlığa bakıp hemen korkmayın.Evet, bitirme tezi başlığı gibi ama içerik öyle olmayacak rahat olunuz :)

2010 yılını benim açımdan anlatmak istediğimde Body Worlds sergisi çok uygun bir örnek oluyor.

Body Worlds Haziran ayında sergilemeye başladığında hemen gitmeye karar verdim ama 2010 yılıma damgasını vuran iş yoğunluğum nedeni ile ancak serginin uzatılmış son gün ve nerdeyse son saatinde gidip görebildim.

Evet, 2010 da tam bu şekilde geçti ya son anda yakalayabildiğim ya da yakalayamayıp kaçırdıklarımla.Hiçbirşey zamanında olamadı.

Zaten 2010 girdikten sonra hatırladığım ilk şey “aaa bahar gelmiş!” oldu.2010 kışını hatırlamıyorum bile.Tek hatırladığım yığınla Excel tablosu.

2010 yılında ihmallerin arasında sevgili blogum da vardı.Bu sene umarım ona daha çok vakit ayıracağım.

Body Worlds’e gelince.

Kısaca suyu çekilmiş cesetler diyebilirim (böyle dediğime bakmayın ciddi bir emek ve teknik var ).Bir anatomi sergisi, uzun uzun vakit ayırdığınızda ve sesli rehber ile de daha anlaşılır oluyor.

Ama artık bitti. Umarım bundan sonra bitmeden sergi ve oyunlardan bahsedebilirim :)

BU MUDUR TAKILDIĞINIZ?

2010-11-27T18:32:00.016+02:00

Jennifer Aniston 1 yıl önce Meksika tatilinde giydiği mor bikinisi ile yeniden objektiflere yakalanmışşşşş!!!!!

Ve bu olayda şaşırtıcı olan aynı mayonun 1 yıl ara ile giyilmesiymiş gibi haber yapılmış.

Asıl şaşırtıcı olan nedir ben söyleyeyim .

41 yaşında bir hatunun aynı bikiniyi 1 yıl sonra yine aynı ölçüler ile giyebilmesi!!!

Üstelik sadece giyebilmesi değil, o bikinin hakkını verecek şekilde 1 yıl sonra da formda olabilmesi.Zaten görünen o ki önümüzdeki en az 10 yıl daha kendisi böyle görünecek ve sevgili mor bikinisini istediği kadar giyebilecek :)

İşte buna şaşırmamak ve hayran olmamak elde değil.

HAKLI BİR DEPRESYON İÇERİSİNDEYİM

2010-11-22T22:05:00.001+02:00

Şimdi yazınca siz de bana hak vereceksiniz.

Kurban Bayramı tatilini bitirmemizle birlikte ballı 2010 yılının son tatilini de bitirmiş bulunmaktayız.

Bunu felaket tellalı gibi buradan böyle bağıra bağıra yazmak istemezdim sevgili dostlarım ama bundan sonraki ilk resmi tatilimiz taaaa 19 Mayıs 2011de.

Yılbaşı bile cumartesi gününe geliyor !

Eh ne derler bir sene nasıl başlarsa öyle geçermiş.Yılın ilk tatil günü cumartesine gelen 2011, tatilsel açıdan pek iç açıcı görünmüyor.Umarım diğer konularda verimli,şeker gibi bir yıl olur :)
Son cümleme baktım da erken yeni yıl kutlaması gibi olmuş.

Konudan sapmayalım,ben depresyondayım.Bu konuda farkındalıklarını arttırdığım yeni depresif katılımcıları da depresyona davet etmekteyim.

HALA BENİ MUTLU EDEBİLİYORMUŞ

2010-10-31T14:29:00.001+02:00

Sahipseniz havaalanı gibi omuzlara bende olduğu gibi, sürekli karşılaşıyorsunuz “yüzücü müsünüz ?” ya da “profesyonel olarak yüzdünüz mü? “ soruları ile…

Bu yorumları çok fazla duymuş olmanız da artık kanıksadığınızı düşündürebiliyor size.

Ta ki geçen gün omuzlarımı sığdıramadığım bir hırkanın “bir büyük bedeni var mııı?” diye moralsizce sorduğum satış görevlisi “omuzlarınız ne kadar dik ve geniş, yüzücü müsünüz?” diye sorana dek :)

Öyle güzel bakarak sordu ki bu soruyu, ben de “ hayır değilim, aileden miras “diye mutlu mesut yanıtlayıverdim.

Tabiii hırkayı almayı da ihmal etmeyerek :)

KIYMETİNİN HER ZAMAN BİLİNMESİ DİLEĞİYLE

2010-10-29T19:05:00.003+03:00

CUMHURİYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN...

YENİ BİR GEZEGEN BULUNMUŞ HEMEN GİDİP YERLEŞELİM :)

2010-09-30T16:07:00.003+03:00

İngiliz bilimciler uzayın “Goldilocks bölgesi”inde “Gliese 581” adını verdikleri yeni bir gezegen keşfetmişler.

Haberi Hürriyet Gazetesinde okuduğumda eşyalarımı toplayıp hemen gidip yerleşesim geldi.Niye böyle heveslendim?Bu dünyaya pek uyumlu sayılmam belki yenisi bana daha uygundur diye düşündüm.Gidip görmek lazım.

Yol biraz uzun.Bize mesafesi 20 ışık yılı, yani 200 trilyon kilometreymiş!!!

Ama ben uzun yolu severim, alırım yanıma kitap, dergi,müzik felan.Yolun nasıl geçtiğini anlamam bile(diye düşünüyorum).Yola çıkıp görmek lazım :)

Bu gezegende su olma olasılığı çok yüksekmiş , araştırılıyormuş.Benim gibi su düşkünü birisi için önemli bir gereksinim,gezegenin su durumu hakkındaki gelişmeler yakın takibimde.

Atmosferinin bizim dünyamızdan biraz daha soğuk olduğu söyleniyor .Üşümeyen biri olarak benim için hiç mühim bir nokta değil.

Yiyecek içecek durumundan bahsedilmemiş.Boğazına düşkün Nane Şekeriniz için takip edilmesi gereken bir nokta daha…

Boyutları neredeyse dünya kadarmış.Ooooh yayıl yayılabildiğin kadar .

Taze gezegenimiz kendi güneşi etrafındaki dönüşünü 37 günde tamamlıyormuş.Bizim gibi 365 günde değil.İlk okuduğumda çıkardığım sonuç “37 günde 1 yıl geçiyorsa çabuk yaş alınıyor amanınnn!!!” oldu.Şimdi bir kez daha düşünüyorum.Belki orada gün kavramı, güneş etrafında dönme falan farklı süreleri karşılıyor olabilir.Araştırmak lazım.

Yoksa burada 1 yıl yaşlanılırken orada yaklaşık 10 yıl yaşlanılıyor olması her dişi insanoğlu için oldukça sevimsiz bir nokta kanımca…

İKİNCİ BOZCAADA ÇIKARTMAM

2010-09-17T22:53:00.003+03:00

Hava müthiş…

Deniz harika…

O denizde yüzmek nefis…

Sokaklarında boş boş dolanmak ise olağanüstü...

Ama Ada halkına bişeyler olmuş,hiç konuksever değiller artık :(

İlk gidişim eylül 2003, ikinci gidiş eylül 2010.

7 yılda görünürde hiç bir şey değişmemiş.Bu gidişimde de gayet güzel rehberlik edebildim hiçbir şeyi unutmadan.

Bayramda yapılan kısa süreli bir tatilde gittiğim Bozcaada'dan ilk gidişim gibi her şeyinden büyülenmiş bir şekilde bahsetmeyi çok isterdim ama öyle olmadı.

Dedim ya denizi,kumu,güneşi,sokakları çok güzeldi ama kaldığımız yerden tutun da yemek yediğimiz restoranlara,çay içtiğimiz yere kadar herkes insana, müşteriye doymuş,nasılsa hep gelecekler diye elde var bir şeklinde yaklaşıyorlar.

Hiç hoş değildi.

Ben bu ikinci gidişimi arkadaşlarımla geçirdiğim güzel zaman dilimleri ile hatırlayıp ada kısmını aklımdan çıkarıyorum, ilk gittiğim zamana ait zarif,güzel yaklaşımlı insanları ile hatırlamak istiyorum.

BİLEMEDİM NE YAPACAĞIMI

2010-09-15T22:16:00.001+03:00

Öğle yemeğine bile 15 dk ayırabildiğim, gece mesainin neredeyse kesin göründüğü bir iş günü aniden saat 18:00 de bitiverince ben de attım kendimi evime .

Eve iş de getirmemişim.

Bir de annemin iyileşmesine bağlı evin operasyonel yükü de kalmamış bu akşam bana.

Tam anlamıyla boş birkaç saatim var.

Ama ben unutmuşum boş zamanlarda ne yapılır?Uzun süre yemek yemediğinizde birden masada ne yiyeceğinizi bilemezsiniz ya ben de o durumdayım şu anda.

Biraz kitap okudum ,olmadı.

Sonra aklıma tv izlemek geldi.Onu da unutmuşum,bişey bulamadım izleyecek.

Odamı toplayayım dedim ooof o da çok uzun iş.

Bir yanım da diyor ki fırsat bu fırsat erken yat uyu,dinlen.Ama o zaman da elimdeki bu kaçamak birkaç boş saati kaçıracakmışım gibi geliyor.

Evde dolanıp dururken ,msn ve facebook da sohbete başladım arkadaşlarımla :)

Oooh mis gibi uzun uzun sohbet ediyoruz :) Ne güzel şeymiş böyle bilgisayarı eğlence amaçlı kullanmak :)

Sevdim bu işi :)

BAŞLANGIÇ

2010-08-08T21:20:00.002+03:00

Bir gün Leonardo DiCaprio’nun yakışıklı bir adam olacağını söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi ama bu filmde kendileri cidden çok hoş :)

Bu kızsal yorumdan sonra hemen film hakkındaki görüşlerime geçeyim.

Film sonunda rüyalarınızı ve bilinçaltınızı sorgulamaya başlayabilirsiniz.

Değişik bir kurgu ve işlenişi var.

Son derece dinamik ve izlemeyi hiç bırakamıyorsunuz.Zaten ola ki kısa bir süre filmden kopsanız konuyu kaçırabilirsiniz.

Şimdi düşünüyorum da konudan bahsetsem mi acaba?

Sanırım bahsetmemek en doğrusu olacak.Çünkü yanlışlıkla yazacağım bir şey büyüyü bozabilir.

Sadece filmdeki kahramanların ne zaman,nerede ve kaç defa uyuduklarını çok dikkatli izlemenizi önereceğim.

Filmin birkaç olasılıklı sonu da oldukça güzel.Sonrasında film hakkında konuşmak çok keyifli oluyor.

Zaman ve para ayırılması hiç de kayıp olmayacak bir film.

Keyifli seyirler…

SALT

2010-08-08T20:56:00.003+03:00

Hiç gönüllü gitmedim ama ekip çok hevesliydi ben de onlarla olmaktan çok mutlu olduğumdan hadi gidelim dedim.

Ne olursa olsun ekşın filmlerini severim.Abartırlar,yok artık dedirtirler,hızları ile de sizi alır götürürler ama güzel vakit geçiririm.

Hele bir de esas oğlan ay parçası ise tadından yenmez ekşın filmlerinin.

Bu filmde esas oğlan olmayıp esas kız da Angelina Jolie olunca zaten benim ilgi yok oldu.

Neyse dedim konu tersinden alınmış.Genelde kahraman erkek ve kurtarılması gereken kadın kurgusu bu filmde ters dağıtılmış,ilginç olabilir dedim.

I-ıh,olmamış…

Hele ikinci yarıda film artık bitsin diye bekledim.

Bana göre zaman ve para kaybı bir film.

İzlemek isteyenlere keyifli seyirler…

SAPINDAN ÇIKMIŞ TOKMAK MİSALİ NANE ŞEKERİ

2010-08-08T20:41:00.001+03:00

Bu hafta sonu çok şükür gezmenin dibine vurdum.Şimdi gezme yorgunu olarak dinlenmeye ihtiyacım var :)

2010 yılı gezme tozmalarımı sekteye uğratsa da bu hafta sonunu tam bildiğimiz Nane Şekeri olarak geçirdim.

Kısaca belirtmek gerekirse cumartesi sabahı evden çıktım, biraz önce evime kesin dönüş yaptım.
Ara sıra gidilen yerlerin farklılığına bağlı olarak üst değiştirmek için evime uğrayıp hane halkım ile görüşme haricinde hep dışarıdaydım :)

Detayları kendimde saklı tutarak izlediğim 2 filmden sıcağı sıcağına bahsetmek istiyorum .

Aslında film sayısı 3 olacaktı ama gece gündüz sinema salonunda bizi görenler “aaa bunlar yine burada” demesinler diye 3.filmi izlemeyi bir sonraki haftaya erteledik.

Hadi şimdi filmlere geçeyim.

SENİN NEYİNE???

2010-08-03T20:23:00.002+03:00

Kızım , senin neyine öyle bağıra böğüre şarkı söylemek?

Kadın soprano, hem de en nadide olanlarından!

Herkes bir duruyor Sertap deyince sen de dursana?

Ne o öyle her şarkısına eşlik etme çabaları? Senin sesin yeter mi onunla yarışmaya?

Bi de kendinden geçercesine söylemeler felan.

Toğğbeee toğbeeee…

Sakın bana “Ama ne de güzeldi diii miii konseeer?”deme!Evet, olağanüstüydü ama sonuçta sesi kısılıp bütün gün ( ve muhtemelen önümüzdeki birkaç gün ) teneke frekansında konuşacak olan sizsiniz Nane Şekeri Hanım?

Evet…evet hele o Aşk şarkısını söylerken sesi ile yaptığı muhteşemliklere hiç özenmeyecek, hatta hiç denemeyecektin .

Şimdi işte böyle katır kutur pastillerle ve kabuk tarçınlı elma çayları ile yakın ilişkiler kurmak zorunda kalmazdın.

Neyse, belli çok eğlendiğin.Daha fazla seni hırpalamayayım.

Allah sana akıl fikir versin diyeyim.

Not: Bu dilek her zaman dilenir ama deli dolu, kıpır kıpır Nane Şekeri işin içine dans ,müzik girince daha önceden verilmiş bütün akılları,fikirleri unutuverir ve bu böyle süreeer gider her seferinde :)

AMA HEP BÖYLE OLUYOR :(

2010-07-31T10:30:00.004+03:00

Nane Şekeri olarak şeker şeker ;şıkır şıkır ;tıkır tıkır gideeer gelirim işime.

Yeni işyerimizin bulunduğu mevkii olan plazalar yöresinin mahalle baskısına bağlı olarak bu şeker,şıkır,tıkır modumu bir üst seviyeye taşımaya karar verdim son zamanlarda ve bu yolda adımlar atmaktayım.

Ama gelin görün ki özümde blue jean üzerine bir tişört ve spor ayakkabı ile mutluluk saçarak yaşayabiliyorum .

Özümün ara sıra çalışma günlerinde baskın çıkmasına bağlı olarak da asimile olmuş ve plaza hatununa dönüşmüş ben,nispeten daha spor kıyafetler ile de işe gidebiliyorum.İstikrar gösteremiyorum.

İşte sorun da hep bu günlerde ortaya çıkıyor ve hep son anda hiç planlanmamış ya da benim katılmayacağım toplantılara katılmak durumunda kalıveriyoruuuuum.Hep böyle oluyor işte!Ve o bütün plaza hatunu şeker,şıkır ve tıkırlığım unutulup spor tarz Nane Şekeri kalıyor zihinlerde.

Bugün de bu kural değişmedi ve fazlasıyla yoğun geçen bir haftanın son günü olması,bu günün güzel Cuma olarak adlandırılmasından cesaretle spor kesim pantolonum ve üzerine giydiğim tişörtüm ile (üstelik günün sonunda biraz da haşat vaziyette) son an toplantılarımdan birine katıldım.Allahtan bizim gibi teknik bir ekipti de fazla sırıtmadım maazallah o janjanlı bölümlerden biri olsaydı bırakın yarışmayı ,karşılaşmayı aynı ringe bile çıkamazdım.

Pazartesi günü bunun acısını çıkarmak üzere attım kendimi Cuma mesai sonrası saatlerin güzelliğine :)

ALGIDA SIFIRLIK

2010-07-22T21:38:00.003+03:00

Karnım aç iken kafam çalışmaz,sinirli olurum ve algılarım sıfırlanır,sadece yemek yemeye odaklanırım.

Algılarım o kadar kapanır ki Y kromozomlu Hollywood yıldızı klasmanında arkadaşlar pıt pıt yollarıma düşse,ayaklarıma dolansa iter yemek yemeye yönelirim.

Bugün öğle yemeği için çıktığımızda herkes sıcaktan ve nemden dem vururken karnı henüz doymamış Nane Şekeri’niz şöyle bir yorum getirdi.”Bugün hava sıcak ama kuru,nem yok”
Nemden yapış yapış olmuş olan arkadaşlar “yemekten sonra konuşalım,senin kafan yerinde değil”dediler.Hak verdim ama üzerinde durmadım.

Yemekten sonra internette şöyle bir haber okudum:Bugün nem %100 olacak!!!!

Sanırım bu,algılarımın nasıl sıfırlandığına güzel bir örnek :)

TAŞINMA SONRASI İLK İŞ GÜNÜ

2010-06-29T21:41:00.002+03:00

Bir süredir işyerimizin taşınma işlemleri ile uğraşmaktayız.Arşivler yeniden düzenlendi,koliler hazırlandı ,bilgisayarların üzerine isimler yazıldı.

Şehrin tam orta göbeğinde ,gezme tozma noktalarına son derece yakın ve en önemlisi de en yakın arkadaşlarımla öğle yemeği, sabah kahvesi gibi etkinlikleri düzenleyebileceğimiz bir lokasyondu daha önceki yerimiz.

Yani her şey misss :)

Bir gün bu güzel resim tehlikeye girdi ve işyerinin taşınması konuşulmaya başlandı.Üstelik kuş uçmaaaz kervan geçmeeez ,şehirden uzakta , en büyük aktivitenin yoldan geçen tırları saymak olduğu bir yere!!!!

Bir süre cidden bunalıma girdim.Çünkü biliyorum nasıl bir yer olduğunu, uzun zaman orada çalıştım :(

Belirsizlikler, sürekli değişen kararlar sonrasında Allahıma çok şükür şehrin bir başka orta göbeğine taşındık :)

Mutluyum,sosyalim :)

Bugün izin sonrası ilk kez gördüm yeni ofisi.Güne koli yerleştirme, biriken mailleri temizleme ve biriken işlere dalmak gibi aktivitelerle başlasam da yeni yerimiz cidden güzel.En önemlisi sevgili Gelinnciğime de yeniden yakın bir yer :)

İlk gün holgeldin hediyesi olarak öğlen yağmurun altında da kalmasaydım gün daha da süper olacaktı ama buna da bereket diyerek olumlu ruh halimi koruyorum.

AKİDE ŞEKERİ

2010-06-16T13:11:00.003+03:00

Sabah serviste National Geographic Haziran ayı dergisini ufak ufak okuyarak köprü trafiğinin farkına varmıyorum :)

Ufak ufak okuduğumu da çok belli ediyorum sanırım, son iki yazımın esin kaynağı bu dergi oldu :)

Yeniçeriler ile ilgili yazıyı okurken akide şekeri ile ilintisini gördüm, ilginç geldi. Çünkü benim için akide şekeri, Hacı Bekir lokumcusuna girdiğimde karşımdaki kocaman kavanozlarda renkli, lezzetli bir sürü şekerin aklımı başımdan alan güzel görüntüsüdür :)

Yeniçeri ve Akide İlişkisi ise şöyle:

“…Akide şekerinin kökeni yeniçeri adetlerine dayanıyor. Akide sözcüğü Arapça’da inanç, bağlılık anlamına geliyor. Üç aylıklarını aldıkları ulufe divanı günü saray avlusunda yeniçerilere bir yemek verilir, sadrazam ve Divan-ı Hümayun üyeleri yemeği tattıktan sonra kendilerine ağalar tarafından tabaklar içinde şeker sunulurdu. Bu, askerlerin şikâyette bulunmadığına, padişaha bağlılıklarının tam olduğuna dair bir işaretti.

Akide denilen bu şekerler saray helvahanesinde özel olarak hazırlanırdı. Bu şeker günümüzde özellikle mevlütlerde Allah’a ve Peygamber’e bağlılığın simgesi olarak ikram ediliyor.”

Çok kanlı bir şekilde ortadan kaldırılan Yeniçerilerin güzel bir geleneği…

YAŞASIN LÜFER!!!

2010-06-07T22:29:00.006+03:00

Zeytin İskelesi diye bir zeytinyağı markası var.Bir zeytinyağı sever olarak hiç denemedim ama reklamları hep dikkatimi çekiyor.

En son National Geographic dergisinin Haziran ayı sayısında bir reklamıdaha dikkatimi çekti.Reklamda benim çok hassas olduğum ve sık sık dile getirdiğim bir konuya Lüfer Balığı üzerinden değiniyordu.

Av boy yasağı altındaki balıkların neslinin tükenmemesi için talep edilmemesi, tüketilmemesi gerektiği!

Fikir Sahibi Damaklar’ın ,Türk Deniz Araştırmaları Vakfı (TÜDAV) işbirliği ile başlattığı “Boyu 24 cm’in altındaki lüferi işletmelerimizde ve tabaklarımızda istemiyoruz” kampanyasının bahsediyor ve destek veriyordu.Kampanya detaylarını buraya tıklayarak ulaşabilirsiniz.

Neden bu konu bu kadar önemli?5-10 cm için birbirimizi mi kıralım yani?Biraz küçük boydayken yesek ne olur?

Av boy yasağı altındaki balıkları tükettiğimizde henüz yumurtlamamış ve yeni nesile katkı sağlayamamış bir bireyi tüketmiş oluyor ve elbirliği ile o balığın neslini tehlikeye atıyoruz.

İsterseniz bunu bir de hemen lüfer örneği üzerinden anlatayım.

Lüfer,muhteşem lezzeti ile sularımızda balık deyince haklı bir şöhret ile ilk aklımıza gelen balık,çok keskin dişleri ile olağanüstü bir avcıdır.Lüfer gördüğünüzde bir kez daha dikkatle bakın sivri dişleri ve güçlü çenesini hemen fark edeceksiniz.Avlanması sıkı bir tecrübe gerektirir.Ayrıca balık ve deniz kültürünün baş tacıdır.

Izgarası insanın aklını başından alacak kadar lezzetlidir.Hmmm nasıl da canım çekti şimdi :)

Boy boydur bu lüfer kardeşlerimiz.En ufağından en büyüğüne doğru sıralarsak defneyaprağı,çinekop,sarıkanat,lüfer ve kofana ( artık kofanaya o kadar sık rastlanmıyor,genelde lüfere kofana muamelesi yapılıyor).

İşte hassas olmamız gereken nokta da bu. Boyları...

Çinekop iken henüz yavru vermediği için her çinekop yediğimizde lüfer neslini tehlikeye sokuyoruz!Üstelik henüz o dillere destan lezzetine de ulaşmamış iken.

Peki , ne zaman tüketilmesi uygundur?

Eylül ortalarından itibaren , Ekim, Kasım hatta Aralık ayına kadar olan dönemde en muhteşem zamanıdır lüferin.Yavrulamış,Karadeniz’de kendini toparlamış yağ bağlamış ( yani kendini beslemiş )bir şekilde İstanbul Boğazına geçerler ki biz onları lüp lüp yiyebilelim diye.

Bir de tüketilmemesi gereken dönemleri yazayım.

Haziran,Temmuz, Ağustos aylarında henüz Ege ve Akdeniz’dedirler ve yavru vermedikleri için yağlanmadan lezzetsiz olurlar.Bizler bu dönemde bu balığı tükettiğimizde uzun vadede lüfer stoklarımızı geri dönülmez bir şekilde tüketmiş oluyoruz.

Tam da lüfer yememe dönemine girdiğimiz şu günlerde bu konuda hassas olmamız gerektiğini düşünerek ve lüfer örneği altında aynı hassasiyeti diğer balıklarımıza da göstereceğimizi umarak yazıma burada son veriyorum.

PROTESTO EDİLEN NEDİR?

2010-06-01T22:27:00.005+03:00

Blogumda yazdığım yazılarda, kullandığım ifadelerde çok lay lay lom konulara değindiğim konusunda bazı arkadaşlarımdan eleştiriler almıştım.

Hatta bu yüzden yazılarımı okumadıklarını da biliyorum.

Ben ise duyarsızlıktan çok zaten yorucu , hırpalayıcı gündemlerden biraz olsun nefes alabilmek için bloguma bu tarzda yazılar yazıyorum,bundan keyif alıyorum.

Bu konuda fikrim değişti mi? Hayır.

Yine yazılarıma bakış açım aynı şekilde olacak.Çünkü ben böyle mutlu oluyorum.

Ama bazen öyle şeyler ve son zamanlarda bu şeylerden öyle çok olmaya başladı ki tadım tuzum da pek kalmadı.

Bir süre okuduğum kitaplardan bahsedeyim,en azından yapmayı en çok sevdiğim şeye yani kitaplara kanalize olayım dedim .O da olmadı.

Öyle bir gündem içerisindeyiz ki artık dayanamayıp ben de bu yazımı yazıyorum.

İsrail’in içinde sadece sivillerin olduğu belirtilen gemilere saldırması, ölüm…

Ve bunu protesto eden kitleler!

Bu protestolara ait yazıları gazetelerde okurken dikkatimi çeken bir resim…

Protestonun yapıldığı yerde bulunan bir kadın heykelin başının örtülmesi!!!! İnsan sormadan yapamıyor.Protesto edilen nedir? Hani saldırıya uğrayan sivillere yapılanlar protesto ediliyordu?

Oradaki heykelin başını örtmek nereden çıktı şimdi? Bu kadar tahammülsüzlük nedendir?

Ve bizim her gün hayatlarının söndüğünü ,terörün alıp götürdüğünü duyduğumuz canlarımıza yapılanlara bir tepki yok mudur?

Bütün sorunların çözümü bir heykelin başını örtmek midir?

YAZ KIZIM … KOCANIN, KARISINA ŞİDDET UYGULAMASINA KARAR VERİLDİ.

2010-05-22T16:29:00.004+03:00

Aslında Hürriyet gazetesinde bu haberi dün okudum ama doğru anlayabildiğimden emin olamadım.İnsan bir gece önce işten 02:00 de çıkıp sabah da erkenden işe gitmek zorunda olduğunda ister istemez okuduğunu sorguluyor.

Kafama takıldı,bugün gazete arşivine bakıp haberi yeniden okudum.

Hayır.Sorun bende değil.Ortada yorgunluğa bağlı yanlış anlama da yok.

Haber şöyleydi.İran’da bir kadın kocasının kendisine iyi davrandığı,şiddet uygulamadığı için mahkemeye başvurup şikayetçi olmuş!!!!

Durun.Siz de doğru okuyorsunuz ,şiddet uygulanmadığı için şikayetçi olunmuş!

Koca, karısına şiddet uygulamak istemediğini,buna neden olmadığını söylüyor.Ama karısı şiddet istediğinde diretiyor.

Buraya kadar her şey yeterince tuhafken, mahkemenin kararı ise bu tuhaflığı bir seviye yukarı taşıyor.

Ve şu karara varıyor: “Eşinize şiddet uygulamaya mahkum edildiniz”

Adam da mahkemeye karısına şiddet uygulayacağını kabul ediyor!

2 defa okudum, oturdum burada yazdım ama her sağlıklı insan gibi Allah’a şükür aklım almıyor bu durumu.Nasıl bir kader anlayışıdır ki bu ,insanca davranıldığında bu durumdan şikayet ediliyor?

Haberin detaylarını kaynağından okumak isteyenler için buraya bir tık yeterli.

TEK VE TEK BAŞINA TÜRKAN

2010-05-17T22:29:00.013+03:00

Arka Kapak:

Bir ülkeden cüzamı kovdu. Türk, Kürt, Süryani demeden, kırsalın evlere hapsedilmiş kızlarına kapıları araladı, ışık tuttu yollarına.

Hırpaladılar, yerden yere vurdular, ne gâvurluğu kaldı ne Kürtçülüğü, ne komünistliği. Ömrünün son döneminde de darbeci yerine kondu. Umurunda bile olmadı.

Çünkü o sadece yüreği insan sevgisiyle dolu bir hekimdi. Hayatı boyunca tek isteği, iyi ve dürüst bir insan olmaktı.

'Bütün işlerimi tamamladım. Konser gecesini de atlattıktan sonra, kemoterapiyi kestireceğim. Yolcu yolunda gerek! '

Nane Şekeri'nin Yorumu :

Piyasaya ilk çıktığı zamanlarda hemen alıp okudum ama bir türlü düşüncelerimi yazma fırsatı bulamadım.

Şu ana kadar Ayşe Kulin hiç okumadım.Kitap satışı işi yaptığım dönemlerde kitaplarını alan okuyucu kitlesinin yarattığı bir ön yargıdır bu.Sevgili arkadaşım Gelinn ve onun gibi okuma çizgisine çok güvendiğim kişiler bu konudaki ön yargımı yıkmıştır. Ama hala hiçbir romanını okumadım.

Bu kitabı ise Türkkan Saylan’nın hayatına dair güzel bir anlatım olacağını umarak aldım,okudum ve yaptığım en güzel seçimlerden bir olduğunu gördüm.

Bugün Türkan Saylan’ı kaybımızın 1. Yılı.

Böylesine kıymetli , verimli, aydınlık ,sevgi dolu bir insanın son zamanlarında yaşadıkları da ayrıca çok üzücü.

Türkan Saylan,kitapta da anlatıldığı üzere modern , eğitimli, kendi hayatlarına yön verebilecek insanlar yetişmesi için eğitim projeleri ile ön planda olan ve son zamanlarda daha çok bu başarılı projeleri ile tanıdığımız biri oldu.

Kitapta bu projelerinin yanı sıra asıl hayatlarına ışık, sağlık ve enerji verdiği kişilerin cüzam hastaları olduğunu detaylı olarak görüyorsunuz.Türkiye’de cüzam konusunda yapmış olduğu devrim niteliğindeki çalışmalar çok güzel bir dille anlatılıyor.

Kendi hayatı içerisinde karşılaştığı zorluklar onu hiç pes ettirmemiş, güçlü ve tuttuğunu koparan kişiliği ile el attığı her işi başarı ile sonuçlandırmasını sağlamış.

Bu değerli insanı biraz daha tanımak için okunmasını önereceğim bir kitap.

Keyifli okumalar…

BİR KOMŞU PROFİLİ : X TEYZE

2010-05-16T18:10:00.006+03:00

60 yaşınıza girmenize birkaç yıl kalmış,boyun ve bel fıtığı hastasısınız ,boyunluk takıyorsunuz ve en kısa zamanda ameliyat olmanız gerekiyor.

Hayat tarzınız nasıl olur? Ne yaparsınız?

Normal olanın vücudunuzu daha fazla hırpalamadan tedavinizi yapmak olduğunu düşünüyorum.
Ama böyle normal davranmayan bir üst komşumuz var. X Teyze!

X Teyze, haftanın 7 günü ve nerdeyse 24 saati günde birkaç parti halinde evi ile uğraşır durur.

Nane Şekeri’nin öyle uykusu hafif değildir,başını yastığa koyaaar ve mışıl mışıl dalar rüyalara.

Ama X Teyze’nin azmi de takdire şayandır.Böyle tepesinde davul çalsanız uyuyabilen birine uyku sorunu yaşatabilmektedir.

Hafta sonları dahil sabahın 6 sında başlanır masa, sandalye tayıır tayııır çekilmeye,elektrik süpürgesi tangır tungur oradan oraya taşınmaya ve çalıştırılmaya.Arada gelen gürültülü misafirlerin gidişi ile yine başlanır ev temizlenmeye.Sonra gece yarısı misafirleri gelir geleneksel gürültüleri ile ve dönerler evlerine gecenin bir yarısı.

Peki sonra ne başlıyor bilin bakalım? Evet tam tahmininiz gibi X Teyze gece 1,2,3 hiç fark etmez elektrik süpürgesi çalıştırmak dahil ev temizliği operasyonuna başlıyor.

Bu rutin hafta içi,hafta sonu, bayram, seyran…değişmeden sürüp gidiyor.

Nane Şekeri’nin mağduriyetini gören annesi birkaç kez X Teyze’ye çok gürültüden dolayı uyuyamadığımı nazik, güzel ama gayet açık şekilde ifade etti ama sonuç?

Elde var sıfır!

Nane Şekeri birkaç kez güzelce söyler uyuyamadığını, ve bu temizlik işlerinin belli saatlerde yapılmasının mümkün olup olmadığını? Hatta çok demokratik olarak bir plan bile sunar “X Teyze, seninle anlaşsak, gece temizlik yaptığında sabah yapmasan?Ben de bilsem temizlik yapmadığın zamanlarda uyusam? “

Nasıl öneri ama?

“Hem cumartesi gecesi hem de Pazar sabahın köründe temizlik gürültüsü olunca bana uyumak için zaman kalmıyor da???”

X Teyze’nin cevabı “Tabii yavrum, kıyamam sana ben hay Allah!” oldu.

İnandım,bu sorun bitti sandım ama yanıldım.Aynı şekilde devam etti.

Ben de bir gece temizliğinde telefon ettim” X Teyze çok hastayım, yarın da işe gideceğim uyumak istiyorum “ dedim. O an için sorunu çözdük ama sonrasında hayat kısa sürede eskisine döndü.

Bu arada ben kanlı gözlerle etrafa bakmaya , saldırgan davranışlar sergileme eğilimleri göstermeye başladım ve en son gece yarısı temizliğinde yatağımdan pijamalarımla fırlayıp evini bastım.”Aaa ama yeter artık kesin şunu diye”

Şimdilerde (ne kadar sürer bilmem) gece uykularımı yeniden kazandım ama bugün sabah , yani Pazar sabahı, kahvaltıya gelecek misafirleri için yapılan saat 8 temizliğinin ayrıntıları ile uyandıktan sonra misafirleri saat 14 gibi yolcu ettik ve o saatten beri şu ana kadar (saat 17:43) evde eşyalar gezintiye çıktı , elektrik süpürgesi de boşlukları ziyaret ediyor kendine has gürültüsü ile.

Artık ne yapmalıyım bilmiyorum?

EYVAH EYVAH

2010-03-30T22:25:00.011+03:00

Hafta sonunu kendime tatil ilan edince elimden geldiğince çok aktivite yapmaya karar verdim.Bunlardan bir tanesi de uzun zamandır gitmeyi istediğim bir film olan Eyvah Eyvahtı.

Filmde büyülendiğim tek noktayı söyleyeyim.Kısa bir Bozcaada sahnesi, Geyikli ve Çanakkale.Bayılıyorum Çanakkale memleketine.Bir çok kez değişik yerlerine gittim ,doyamadım, gezmeyi bitiremedim ve acayip özledim.İnşallah en kısa zamanda bir kaçamak yaparım.Her şey var orada.Tarih, doğa…

Hemen filme dönüyorum.Filmin oyuncuları tek tek çok başarılı.Filmi keyifle izliyorsunuz ama bütününde bişeyler eksik geldi.Tam eğlencenin başladığı sahnelerde devamı gelemiyor.Bir yerde ya tıkanıyor ya da havada kalıyor.Filmin sahnelerini bir kolaj olarak düşünürsek kolaj yapılan parçaların araları boş kalmış gibi.Ama bütüne baktığınızda bu resmi görmenize engel olmuyor.

Son zamanlarda izlediğim en muhteşem filmdi diyemem ama güzel, cici bir film.

Bana her zaman Ata Demirer yeteneğini tam olarak ortaya koyamıyor gibi geliyor bu filmde de onu hissettim.

Özellikle gidilmese de fırsat bulunursa izlenebilecek bir film.

Keyifli seyirler…

TAM 1 SAAT ALACAĞIM VAR

2010-03-29T20:41:00.010+03:00

Asla peşini bırakmam, kimseler beni alacağımdan vazgeçiremez!

Yaz saati uygulaması ile benden alınan 1 saatimi kimselere kaptırmam.O, benimmm!!!

Pazartesi sendromuna bir de 1 saat eksik uyumak hiç iyi bir katkı payı yapmadı doğrusu.

Pazar akşamı her zamanki saatimden erken diye uyamadım ama sabah bunu saate anlatamadım ki! Ben anlamam ben bu saate otomatik ayarlandım 1 saat erken çalarım acımadan dedi ve beni güzelim uykumdan etti insafsız.

Ne zamandı ? Ekim sonunda mı alınacak saatler yeniden 1 saat geriye? O zamana kadar tam tamına 1 saat alacaklıyım.

Lamı cimi yok!!!

NANE ŞEKERİ’NİZ GELDİİİ :)

2010-03-27T17:15:00.015+02:00

Dışarıda güneşli bir hava, insanlar havanın tadını çıkarma fırsatını kaçırmamak için dışarı atmış kendini.

Cemreler çoktan pıtır pıtır düşmüşler.

Bahar gelmiş yahu! Ben zavallı Nane Şekeri’nin bundan bile haberi yok…

Bugün martın son hafta sonu.Baharı müjdeleyen ilk ay neredeyse sona ermiş .Ben en son 2010’a girdiğimizi hatırlıyorum ama sonrası kopuk.

Öyle bir çalışma temposu içinde buldum ki kendimi gecem gündüzüm hafta içi hafta sonum birbirine girmiş durumda :(

Sabah mesaiden önce başlanan , öğle yemeklerine çıkılmayan , akşam kimi zaman ofiste kimi zaman evde çalışılan, hafta sonlarını da evde tam mesai ile geçirilen bir dönemin elbette bazı işaretleri de olacaktı ve oldu da…

Önce yorgunluğa bağlı bağışıklık sistemi düşmesi ile gözlerde enfeksiyon ile başladı sağlıksızlık sinyallerim.Gözlerimin tamamı kırmızı , gözümü kan bürümüş bir dönem geçirdim.Beyaz tenimi tamamlayan kırmızı gözlerimle kendimi Alacakaranlık kahramanlarına yakın hissetsem de bu bir sonuç vermedi sürekli güçlendirilen göz damlalarına bağımlı bir dönemdi.

Arada bir soğuk algınlığı ile hastalık akışımı renklendirdim.

Gözü düzelttik,soğuk algınlığını savdık derken bu sefer de yine stresten ve bağışıklık sistemi düşmesinden döküntü döktüm.

En son Cuma günü yine gözüm kanlanıp etrafa dehşet dolu kırmızı bakışlar atmaya başlayınca bunun böyle olmayacağına karar verip bu hafta sonunu kendime hediye ettim ve eve iş getirmedim:)

Aylardır ilk kez! :)

Sabah güzel bir kahvaltı ile güne başlayıp kendime bir de deniz kenarında yürüyüş ısmarladıktan sonra hatırladım (zihnim açıldı tabii :)) benim bir blogum olduğunu ve onu ne kadar ihmal ettiğimi.Hemen onun gönlünü alabilmek için bu yazıyı yazıyorum :)

Bu süre içinde yaptığım tek verimli şey toplam 7 tane kitap bitirmiş olmam :) Şimdi 8. ve 9. kitaplarımı okuyorum ( aynı anda birçok kitap okumaktan bir türlü vazgeçemiyorum).Okuduğum bu kitapları da en kısa zamanda buradan tanıtıyor olacağım.

Not1 : Resimdeki küçük arkadaşım beni çok yoğun çalışmalı günlerimde hiç yalnız bırakmadı böyle bilgisayarımın başında geç saatlere kadar bana eşlik etti.Kısa bir süre önce canımmm ytk ‘mın bana hediyesidir kendisi :)

Not2 : Şimdi göz ucumla odama da bir baktım onun da hali hiç iç açıcı diil .Üst üste kıyafetler ne zaman kadar dayanır daha bilemiyorum.Bir el atmak lazım ama daha diil bugün ben tatildeyim :D

AVATAR

2010-01-04T11:58:00.003+02:00

Umarım herkesler yeni yılı istedikleri gibi karşılamışlardır.
Ben çok keyifli bir şekilde karşıladığımı söyleyebilirim. Hatta 10 yıldır süregelen bir korkumun da üstesinden geldim, bakalım yıl nasıl geçecek?

Yeni yıl aktivitelerimden ilki Avatar’ı izlemek oldu.

Filmi çok uzun zamandır bekliyordum, ama vizyona girer girmez izleyemediğim için kıvranıp da duruyordum. Neyse en sonunda izleyebildim.

Olağanüstü!!!!

Evet, kısaca düşüncemi özetlediğime göre detaylara geçeyim hemen :)

Benim gibi fantastik filmlerden doğal olarak hoşlanıyorsanız muhtemelen şimdiye kadar izlemişsinizdir. Henüz izlemediyseniz de koşa koşa gidin kaçırmayın.

Fantastik filmleri sevmeyenler de mutlaka izlesinler ama bu grup için önerim şu olacak mutlaka bir yerde filmin nasıl çekildiğine dair birkaç şey izleyerek gidiniz böylelikle çekim şekline hayran olacağınızı düşünüyorum.

3 saat süren bir film olmasına rağmen 1 dakikasından sıkılmıyorsunuz. Temposu, görselliği sizi alıp götürüyor. Zaten sıkı bir konusu yok, çekimler ve detaylar insanı büyülüyor. Görüntülerin sizi büyülemesini biraz daha arttırmak isterseniz mutlaka 3 boyutlu izleyin ve kendinizi filmin içinde hissedin. Bir süre sonra yorucu olsa da ilk izleme için 3 boyutlu izlemenin doğru bir seçim olacağını düşünüyorum.

Evet, yanlış okumadınız. İlk izleme için dedim. Çünkü sonrasında birkaç kez daha hiç sıkılmadan izlenebilecek bir film bana göre.

Filmin çekim tekniklerini önceden az da olsa izleyerek gittiğinizde kahramanların mimiklerini, yüz hatlarını ne kadar başarılı yansıttıklarını da göreceksiniz.

İnsanların değerli bir madeni ele geçirmek için işgal planları içinde oldukları Pandora gezegeni ve bu gezende yaşayan Na’vi halkının fiziksel görünüşlerinin detayları, yaşam şekilleri, yaşama bakış açıları ve gezenin flora ve faunası çok renkli , çok büyüleyici ve çok eğlenceli şekilde oluşturulmuş.

Vizyondayken kaçırmayın, çok değişik bir âleme dalacağınız çok güzel bir film.

Keyifli seyirler…

BİRAZ DAHA LOS VIVANCOS

2009-12-30T08:44:00.017+02:00

Yazımdan sonra yaptığım konuşma ve yazışmalarda sanki daha fazla detay isteniyormuş gibi geldi bana :)

Daha fazla detay için buraya bir tık yeterli.

Sonrasında tık tık tık tıklayıp tıklamayı bırakamayacağınızı düşünüyorum :)

Vidoyu izleyiiin, galeriyi geziiin,biografileri okuyuuun :)

LOS VIVANCOS

2009-12-29T09:42:00.004+02:00

Tarih : 27.12.2009
Yer : Cemal Reşit Rey Konser Salonu
Olay1 : Flamenko Dans Gösterisi

Tarih : 28.12.2009
Yer : Nane Şekeri’nin Evi
Olay2: Nane Şekeri Bloguna geri döndü

İlk olayın gerçekleşmesi ikinci olayı tetiklemiştir…

Bu yazıdaki tüm kişi ve kişiler gerçektir.Sahiden Los Vivancos gerçek miydi???

Bilemiyorum öyle bir gösteriydi ki hala büyüsü içindeyim. Neresinden başlasam? Nasıl anlatsam?

İzlediğim gösteri tam anlamıyla bir sanat eseriydi ama bu sanat eseri dans mıydıııı dansçılar mıydıııı hala tam karar veremiyorum açıkçası…

Öncelikle grubu oluşturan İspanyol abiler ( abi dediğime bakmayın aslında her birinin birer ay parçası, bildiğimiz lokum ve başka gezegenden gelmiş ürünler olduğunu kastediyorum ) muhteşemdi.2 saatin nasıl geçtiğini anlayamadım bile ( sadece ben değil eminim kimseler anlayamadı. Anladığımızdan da buna inanmak istemedik saloncak hepimiz).

Zaman zaman dansların, dansçıların büyüsüne öyle kapıldım ki solo gösterileri bitip diğer koreografiye geçiş zamanında alkışlamayı unutup çevredeki alkışlarla kendime geldim.

Bu İspanyol abiler (abi diyorum yine ama siz ne demek istediğimi anlıyorsunuz artık :))sadece dans etmiyorlar enstrüman da çalışıyorlar. Kısaca hem çalıp hem oynuyorlar :)

Arkada güzel ve güçlü sesi ile şarkı söyleyen bir hatunceğiz vardı.Bu fazla mesai ile üretilmiş, üzerine itina ile çalışılmış dansçı arkadaşların gölgesinde iken bir ara solo için sahneye çıktı.Allahımm!!! o da ne! Hatun taş gibi bir de hem söylüyor hem oynuyor!Abileri unutup kadına hayran olduk bu sefer de saloncak hepimiz.

Grubun en güzel yanlarından birisi de öyle dans edip sahneden ayrılmadılar. Enerjilerini herkese öyle güzel ilettiler ki anlatamam. Dansları sırasında seyirci ile diyalogları da çok başarılıydı. Gösterinin sonunda abiler sahneden inip salonda bir tur attılar yüreciklerimiz hop hop etmek suretiylen heyecan bastı saloncak hepimizi :)

Bu kadar subjektif yorumdan sonra biraz da grubu tanıtıcı bilgilere geçeyim. Tanıtım broşürlerinden aldığım bilgiler:

“Eğer şahinin yazgısı göğün en yükseklerine uçmaksa, bizim yazgımız da birlikte dans etme” diyen Los Vivancos çocukluklarından bu yana hep birlikte dans eden yedi kardeşten oluşuyor. Los Vivancos üyeleri küçükken ailelerine yaptıkları gösterileri birlikte gittikleri Barselona Dans Konservatuarı’yla profesyonel alana taşıdılar. Okul sonrası bir süre solo kariyer sürdüren kardeşler ayrı ayrı da başarılı çalışmalara imza attılar.Eğitim hayatları Madrid’den Londra’ya ,Vancouver’dan Hollanda’nın ünlü Bale Tiyatrosu’na uzanan Los Vivancos üyeleri 2004’de bir araya gelip Los Vivancos’u kurdular.

Los Vivancos… Bağlılık Yemini… Okuma yazmayı bile öğrenmeden enstrüman çalmaya başlayan, aynı kanı taşıyan, falmenko ateşiyle sahneleri yakan 7 yakışıklı kardeşin dans yenimi!”

İşte tanıtım broşüründe anlatılanlar da böyle.

Bitmesin… Bitmesin… bitmesin diyerek izlediğim bir gösteriydi. Büyülendim, bayıldım, hayran oldum, hala etkisindeyim :)

Bir yerlerde rastlarsanız mutlaka izleyin diyebileceğim bir gösteriydi…

TURKUAZOO

2009-12-08T14:10:00.015+02:00

Turkuazzoo’yu gidip göreli bir süre oldu ama düşüncelerimin hepsi o kadar olumsuzdu ki hemen fikirlerimi paylaşmak istemedim. Kızım Nane Şekeri bir dur hele soluklan, sakinleş sonra yazarsın dedim kendi kendime.

İyi ki de öyle yapmışım. Şu anda düşünüyorum da bazı noktalara fazla kendi penceremden bakmışım ve acımasız davranmışım. Bu görüşlerim farklı bakış açıları ile anlatılabilirken bazılarında kesinlikle ilk duyduğum öfke aynı şiddetle devam etmekte ve hep devam edecek gibi.

Oysaki ne kadar büyük bir hevesle haber vermiştim ilk açılışını.

Böyle ağırlıklı olumsuz ifadelerle başladığım Turkuazzoo gezi yazımın detaylarına hemen geçiyorum.

İstanbul Bayrampaşa’da Forum Alışveriş Merkezi alanlında alışveriş merkezine girmeden ziyaret edebileceğiniz bir yer.

Organizasyon zayıflığı nedeniyle ilk sorun bilet almak için oluşturulan sıra(sızlık) ile başladı. Neyse uyardık ve sorunu çözme konusunda iyi niyetle hareket etti personel.

Ziyaretçi profilini kendimce iki gruba ayırarak düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.

1.Sualtından zevk alan ama bu canlı türlerini ilk kez görecek ziyaretçiler

2.Deniz ve su alemine ilgili ve bu konuda bilgili ziyaretçiler

1.Sualtından zevk alan ama bu canlı türlerini ilk kez görecek ziyaretçiler:

Televizyonda ya da fotoğraflarda gördüğünüz ve yakından nasıl göründüklerini merak ettiğiniz canlıların en temel olanlarını bu şekilde topluca görmek keyifli, hatta heyecan verici olacaktır. Hele çocuklar için unutulmaz :)

Pek çok tatlı ve tuzlu su canlı örneklerini görebiliyor ve fotoğraflarını ( kadrajda yakalayabildiğinizde ) çekebiliyorsunuz. Çok hareketli oldukları için ve makinem çok yeterli olmadığından ben istediğim sonuçları elde edemedim.

Balıkların sınıflamaları zayıf yapılmış ve kalabalık nedeniyle uzun uzun inceleme ve okuma fırsatını bulamayabilirsiniz.

Ama yine de müren, vatoz köpekbalığı, denizyıldızları… gibi canlıları yakından görmek keyifli olacaktır.

En keyifli alanlardan biri de üzerinden balıkların geçip gittiği bir tünelden geçmeniz.Ben daha geniş ve uzun beklerken yurtdışında böyle bir akvaryumu gezen arkadaşım Turkuazoo’daki tünelin gayet başarılı ve daha uzun olduğunu söyledi.Bu yorumu sizinle de hemen paylaşıvereyim burada :)

Ama kalabalığa dikkat! Saygısız insan grupları tadınızı kaçırmasın.Kendileri fotoğraf çekerken kimseyi yaklaştırmayan ama gezerken orada fotoğraf çekilip çekilmediğine dikkat etmeden sizin önünüzden geçiveren bir den çok insanla karşılaşabiliyorsunuz.Benim davranış bozukluğu olarak adlandırdığım bu durum öfkemin asla azalmayacağı ve aklımın hala alamadığı örneklerden ilkidir.Gözünüzün içine baka baka geçen insanlar(!) ya da kadrajınıza rahatlıkla elini uzatanlar!!!

2.Deniz ve su alemine ilgili ve bu konuda bilgili ziyaretçiler:

Eğer siz de benim gibi bu gruba dahil iseniz dikkatle bu bölümü okuyup bu aktiviteye para verip vermemeyi iyi düşünmenizi önereceğim.

Turkuazoo’daki canlıların %95 nin içini dışını iyi bildiğim için canlı türleri açısından beni heyecanlandıran bir yenilik beklemiyordum. Ben daha çok büyülü bir ortam, güzel bir sistematik ve güzel bir gezi parkuru umudu ile gitmiştim ama önceden özetleyeyim izlenimimi tam bir hayal kırıklığı içinde çıktım, verdiğim paraya çok acıdım.

Öncelikle girdikten sonra sizi belli bir akış ile gezeceğiniz sıralamayı bekliyorsunuz ama alan o kadar kötü düzenlenmiş ki tuhaf bir karmaşa karşılıyor sizi.

Sonrasında havuzların içersindeki hayvanların çeşitlerinin bilgilendirme zayıflığı ve bu bilgiyi sunmalarındaki başarısızlığı görüyorsunuz. Havuzların daha yüksek bölümlerine bu bilgiler konabilir ve balıkların önündeki birikmeden dolayı arkada kalanlar bilgileri okuyabilirler öylece bakıp bakıp “bunların hepsi balık” bakışı atmazlar havuzlara.

Sonrasında balıkları biraz yakından incelediğinizde hırpalanmış, kuyruk ve sırt yüzgeçleri hasarlanmış olarak görmektesiniz. Sebebini tam çözemedik transport sırasında olmuş olsa onların önce tedavisi yapılıp sonra sergilenmeli. Bizim bu konudaki teorimiz, yapılan havuz ortamı ile hayvanların uyumsuzluğu ya da strese bağlı kendilerini saklamak isterken havuzda hasarlandıkları.

Nasıl strese girebilir ki bu hayvanceğizler öyle değil mi?Hemen söyleyeyim.İnsanlar akvaryum tanklarına vuruyorlar!Hatta bir adam sırf çocuğu görsün diyeymiş bir ahtapotu yuvasından çıkarmak için bir süre aralıksız akvaryum tankını yumrukladı!!!! Düşünebiliyor musunuz akvaryumu yumruklamak! Bu, bırakın öfkemin geçmesini düşündükte daha da arttıran bir durumdu. Bir süre şaşkınlıktan bişey diyemedim ama sonra lafımı çaktım.

Hemen ortama geri dönüyorum. Havuzlardaki tüm bölümler yapay. Bu da ilgi çekici değil. Arkadaşımın evindeki resif akvaryumunu da görünce insan evde böyle güzel bir şey yapabiliyorken burada neden yapılamamış? Diye düşünmeden edemiyor.

Gezerken kötü hazırlanmış parkurun bir azizliği olarak kafanızda gezip görmediğim bölüm kaldı mı diye düşünmek zorunda kalıyorsunuz.

Biz atladığımız bir yer olmadığına karar verip çıkarken köpek balıklarının ekolojik dengedeki yeri ve önemini gibi önemli, bilgilendirici bir konuyu büyük bir heves ve inançla anlatan arkadaşın karşısındaki dinleyici profiline gözüm ilişti. Buraya banlar koymuşlar bu bilgileri ziyaretçiler dinlerken kullanabilsin diye ama bu bankaları konuyla değil de yorgunluklarıyla ilgilenen teyzeler işgal ettiği ve çocuğa da sırtlarını döndüğü için ilgilenenler ayakta bir kalabalık oluşturmak zorunda kalmıştı. Alanın plansızlığına bir örnek daha…

4 kişi gezdik ve hepimiz sonunda aynı görüşteydik. Zaman kaybı oldu bizim için.

Şimdi yakınlarda daha büyük ve yenisinin açılacağını duyarak onu ziyaret etmeye karar verdik.

Küçük bir öneri daha… Mümkünse hafta içi gidin, aksi halde kabalıkla karşılaşıp, zorunlu bir sevgi yumağı oluşturmanız gerekebilir :)

Çektiğim fotoların açıklamaları…

Foto1:Vatoz köpekbalıkları

Foto2:Havuzların görünüme bir örnek ( bu en iyilerinden biriydi)

Foto3:Denizyıldızı. Yalvarıyor gibi di mi? İnsanlar denizyıldızlarını ellerine alıyorlardı ve bunun onlara zarar verdiklerini hiç düşünmüyorlardı :(

Foto4:Müren kardeşler :)Müren balıkları toplu halde

YENİ AY

2009-12-03T10:15:00.007+02:00

Ben de nihayet gittim, gördüm salgın serimizin ikinci bölümünü.

Öncelikle ilk filmden daha çok özenildiğini ve daha güzel olduğunu söylemeliyim. Yeni Ay, kitapların içinde depresif yönü en yüksek ve en durağan olanı ve film de doğal olarak bu nedenle ilkine göre daha durağan. Bu noktada uçan vampirler falan bekleyenler var ise biraz hüsrana uğrayabilirler.

Film, çok abartılmadan bir aşk hikâyesi olarak düşünülerek izlenirse daha mantıklı olur diye düşünüyorum. Öyle fazla anlamlar yüklemeye, vampirler aslında şöyle, kurt adamlar böyle olmalı yaklaşımı filmin tadını kaçıracaktır.

Filmde Edvırd ve Ceykıp ay parçalarının ne kadar göz doldurucu olduğunu bir kez daha tanık oluyorsunuz :)

Bana ilginç gelen, dikkatimi çeken sahneleri de belirtmek isterim. Ceykıp kardeşceğizimin ( bakın üstüne basaaa basa kardeşim diyorum burada sonradan başka şeyler düşünülmesin hakkımda : D) Bella kızımız motosiklet kazası geçirdiğinde müdahale sahnesindeki görüntüsü çok hoştu.

Edvırd’ın Bella’nın öldüğünü sandığı sahnedeki görüntüsü çok komikti, bir süre sonra Edvırd’dan “Nayııır!!!! Nolamaaaaz!!!” demesini beklemedim değil :D

Bana göre en göz dolduran sahnelerden ve karakterlerden bir Volturigillerden Aro idi. Çok başarılı bir seçim olmuş. Bir taraftan Aro’nun susuzluğunu giderme isteği ile mücadelesi, diğer yandan özel yeteneklere olan merakına yenik düşmesi, bu arada zarafetinden hiç bişey kaybetmemesi ama aniden ortaya çıkan psikopat yanını oyuncu süper verebilmiş. Bayıldım.

İzleyici profiline bakmamız da keyifli olacak diye düşünüyorum. Çünkü nerdeyse bütün salon yanında “Bu filmin neresi hayranlık uyandırıyor?Benim burada işim ne?” diye etrafa bakan Y kromozomlu arkadaşlar ve onların yanında “Allahım bunu bile anlamıyor” diye bakan fazladan X kromozomlu arkadaşlarla doluydu :) Hatta yanımdaki kızın erkek arkadaşı Edvırd’ın nasıl olup da gün ışığında bazen parlayıp bazen parlamadığını sordu (mantıksız gelmiş işte :)).Kız da böyle bir soruyu nasıl sorabilirsin ses tonuyla “Çok basit , diğerinde güneş ışınları direk geliyordu burada değil!cık..cık..cık” şeklinde yanıt verdi :D ben koptum :D

Film çıkışında da sus pus erkekler ve film yorumlarını havalarda uçuran hatunlar şeklinde bir tablo vardı :) Genelde kız arkadaşlarıyla da geldikleri için ( iki tane erkek yoktu valla gruplar içinde ) erkekler kendilerine yakın bulabilecekleri kimseyle yorumlarına girişemediler :)

Özetle, seriyi takip edenlerin izlemesini önereceğim, ama izlemeyenlerin ilk olarak bu seriden başlamasını önermeyeceğim . İlkine göre konu olarak daha durağan olmasına rağmen ilk filme göre daha güzel çekilmiş.

Bana kalırsa izlemeyen ama neresinden başlasam nasıl yapsam diye merak edenler var ise eğer tamamen içine dalmak istiyorum bu akımın derseniz önce kitapları okuyun sonra filmleri sırasıyla izleyin. Yok, bana film yeter derseniz filmleri de mutlaka ama mutlaka sırasıyla izleyin.

Keyifli seyirler…

HEZİMET

2009-12-01T08:50:00.002+02:00

Bir şeyler oldu son zamanlarda bana. Yemek yapmak istediğimde elimden pek de iyi şeyler çıkaramaz oldum.

Önce beşamel sos sıralama karışıklığı ile başlayan bu durum en son Çikolatalı Beze yapma hamlem ile devam etti.

İlk yaptığım yemeğin yaprak sarması olduğuna güvenerek her yaptığım ilk denemenin istenen sonuca ulaşacağını da bilir(i)dim.

Geçen gün de ilk kez çikolatalı beze yapmaya karar verdim. Ekledim, çırptım, karıştırdım malzemeleri ama öyle kıvamlı bişi olmayıp, küçük parçalar halinde şekillendiremeyince ben de yaratıcılığımı kullanayım bari deyip tepsiye bütün malzemeyi döküp fırınladım.

Hayalimde tepsinin içinde kabaran kocaman bir beze var :)

Ama sonuçta fırından çıkan mamul pek öyle olmadı. Evdekilere yedirince babam” Nane Şekeri, bu gayet güzel bişey (!) olmuş ellerine sağlık” dedi. Annem ise “Aaa bak ne güzel ıslak kek gibi olmuş çok lezzetli “dedi ben karşılarında sinirden tepinirken.

Düşünsenize kıtır kıtır beze yapmak istiyorsunuz ve benzediği şey “ıslak kek”!!!!

Benim de mi genlerimle oynandı? Ben de mi genetiği değiştirilmiş bir Nane Şekeriyim? Nerede benim topraklarından dünyanın en ünlü aşçılarının çıktığı memleketimin doğal genlerim?

Ama pes etmedim şu beze olayını tekrar deneyeceğim bakalım bu sefer yola beze yapmak için çıkıp sonuçta mantı kıvamında bir şey mi yapacağım?

Deneyip göreceğiz…

Neyse bu sefer de kimse zehirlenmedi hane halkımdan çok şükür :)

Not: Bildiğiniz, denenmiş beze tarifiniz varsa insaniyet namına bana yazınız n’olur.Ben hep böyle denemelerle ailemin ve çevremdekilerin sağlığını daha fazla tehlikeye atmak istemiyorum :)

İYİ BAYRAMLAR...

2009-11-26T09:04:00.002+02:00

GÖÇEBE

2009-11-25T08:58:00.004+02:00

37 farklı dilde 40 milyondan fazla satan "Alacakaranlık" Serisinin yazarı Stephenie Meyer'den aşk ve heyecan dolu bir roman daha…"

Stephenie Meyer, görkemli zihnini ve ruhunu kullanarak karanlık hikâyelerini inanılmaz bir aydınlıkla okuyucularına sunuyor. Kahramanları ne kadar büyük acılar çekse de, Meyer hikâyelerini ışık ve umutla doldurmayı çok iyi beceriyor."Orson Scott Card, Ender Serisinin Yazarı

"Harika, yaratıcı, özenli ve güçlü bir roman. Göçebe'yi okuyacakları uyarıyorum: Bu kitap sizi ele geçirecek, saatlerce elinizden bırakamayacaksınız. Son kelimesine gelene kadar aklınızdan çıkmayacak. Stephenie Meyer, kahramanlarını ve hikâyesini, Stephen King ve Isaac Asimov karışımı bir usta gibi ahrmanlamış."Ridley Peason, Beşikteki Flüt'ün Yazarı

"Büyüleyici, tutkulu ve eşsiz bir psikolojik gerilim. Stephenie Meyer, Göçebe'yle 'çift karakterli olmak' tanımına yeni ve şaşırtıcı bir anlam yüklüyor."Katherine Neville, Sekiz'in Yazarı

Nane Şekeri'nin Yorumu :

Stephanie Meyer’ın Alacakaranlık serisinin haricinde yazdığı bir kitap.Etrafımda kitabı okurken pek çok kişinin yorumundan bu kitabın da serinin devamı olduğu sanıldığına tanık oldum.Tamamen bağımsız konusu ve işlenişi olan bir kitap.

Göçebe’nin serisi yok tek bir kitap.

Dünyanın ve birbirimizin kıymetini tüm insanlığın bilmediğine karar vermiş, bari bu güzel şeyleri biz kullanarak nasıl iyi şeyler yapabileceğimizi gösterelim isteği ile dünyayı istila eden ruhlar var bu kitapta.

İnsan bedenlerini ele geçirip insanların ruhunu çıkarıp kendileri içine girerek gelişmiş teknolojileri ile birlikte bizim gezegenimize yerleşiyorlar. Onların yaşamında kötülük, sevgisizlik, değer bilmezlik, saygısızlık ve para yok.Birbirleri ile son derece uyum içinde yaşıyorlar.Avcı olanları dışında da savaşmak ile uzaktan yakından hiçbir ilgileri bulunmayan canlılar.

Bu arada tam olarak tüm dünyayı ele geçiremiyorlar onlara hala direnen insanlar da olunca etraf o kadar da güllük gülistanlık olmuyor tabii.

Bütün bunlara ek olarak yeni bir bedene yerleştirilen ruh , eski ruhtan tamamen kurtulamayınca işte o zaman başlıyor macera.Bir bedende birbirinden farklı iki ruh yaşamak zorunda kalırsa neler olur?

Okumak lazım :)

Yolculuklar, kalabalık ortamlar için okuması gayet uygun bir kitap. Yer yer konuyu fazla irdeleyerek fazla vakit harcatıyor okuyucuya. Alacakaranlık serisi kadar dinamik bir kitap değil. Fakat yazar bu kitapta da mükemmel, nerede ne yapmasını, ne söylemesi gerektiğini bilen sevgililer ( daha doğrusu mükemmel erkek) yaratmak konusunda çok başarılı. İlk seri ile tek bağlantısı da bu zaten :)

Keyifli okumalar…

2012

2009-11-24T12:20:00.004+02:00

Filmin gösterime girdiği gün koşa koşa gittim büyük bir görsel şölen izlemeyi umarak. Ama umduğumu bulamadım.

Elde bu kadar konuşulup, tartışılan bir konu varken bu kadar sığ ve yetersiz bir film çıkarılamazdı bana göre.

Ekşın yapalım demişler tam yoğunlaşırken “aaaa ama duralım biraz başkanımızı övelim onu kahraman gösterelim” demişler tam buna odaklanırken “durun durun biraz aşk ekleyelim”adımına geçiveriyorlar ama ama hani romantizm diyecek oluyorsunuz “size bu kadarı da çok kardeşim şimdi sırada sonradan kıymet bilen bir aile babası ve onun ailesi üzerine eğilme zamanı” diyerek büyük bir kahraman yaratmaya çalışıyorlar.

Özetle, klişe belli başlıkları sıralayalım ama bunu nasıl sıralarsak sıralayalım fark etmez diye anlamsız bir akışı var filmin.

Görsel yanlarını da pek etkileyici bulduğumu söyleyemeyeceğim. Ekibimizden 2 arkadaş filmden gerildiklerini, benim ne durumda olduğumu sorduklarında”gayet sakin bir şekilde niye ki?” diye sordum, cevap şu oldu “ ama Nane Şekeri dünya yıkılıyor senin umurunda değil” :)

İnsanın elinde böyle konuşulan bir konu olur da hiç mi gizem, hiç mi heyecan katmaz? Katmamış işte.Biraz kehanetlere, olayların gelişimine , bu konuya olan itiraz ve inançlara değinselerdi keşke.Havada kalıyor bir sürü şey.

Film bitip salondan çıktığımda da hangi filme gittiğim konusunda bile düşüncelerimde bir etki yaratmamıştı.

Tek söyleyeceğim, benim film izlemeye gittiğim ekibim süperdi. Uzun zamandır göremediğim sevdiğim arkadaşlarımı görmek o akşama dair elle tutulur tek şeydi.

Keyifli Seyirler…

GÜNLERDİR NERELERDEYİM BEN?

2009-11-23T08:55:00.002+02:00

Bundan 2 hafta önce grip oldum, hemen koştum doktorumuza. Doktor, reçetemle birlikte bir de istirahat yazdı ve ben de hafta sonumu uslu uslu yatarak geçirdim evimde ve haftaya zımba gibi başladım.

Hastalıktan eser yok!

Canavar gibi bünyem sildi süpürdü mikropları derken tam bir hafta sonra hiçbir belirti göstermeden küt diye yatırdı beni.

Bu kez beni hastane paklar diye attım kendimi acile. Doktordan en domuzundan bir hastalık teşhisi beklerken doktor muayene sonucunda normal bir grip geçirdiğimi kısa sürede tekrarladığı için de istirahat ve hafif ilaçlarla geçirebileceğimi söyledi. Hiç telaş yok, gayet sakin sakin konuşuyor benimle.

Bu arada ben kendimi telaşlandıran şeyi doktora söyleyiveriyorum. İştahım yok!

Evet, benim o dillere destan bitmek ve gitmek bilmeyen beni hiiiç terk etmeyen iştahım kayıp, yok ortalıklarda!

Doktor, bunu duyunca içeriğini sonra okuduğumda gördüğüm ilaç türlüsüne benzer bir serum hazırlatmış ve beni hastanede 1 saat yatırdı ve uzun bir süre istirahat önerdi.

Ben de nerede olduğunu bulamadığım iştahımı arar vaziyette evde yattım durdum.

Enerjimi azaltmasın diye bilgisayar ve TV den uzak durarak bol bol okudum ve önümüzdeki günlerde burada paylaşmak üzere bir kitap listesi yaptım :)

Benden şimdilik haberler bu kadar, sizler de iyi bakınız kendinize…

PEK YAKINDA!!!!!...

2009-11-20T08:42:00.008+02:00

Hastalıktan kurtulmuş ve yeniden burada olabilmeyi umut ediyorum :)

ÇOK SEVİYORUZ...ÇOK ÖZLÜYORUZ...

2009-11-10T08:51:00.004+02:00

DOMUZ GRİBİ TOPLANTISI

2009-11-04T10:51:00.017+02:00

Internette tırım tırım tırımlarken gördüm ben de bu gerçeği :)

İTİRAF EDİYORUM, BEN DE BİR DOMUZ GRİBİ FIRSATÇIYIM

2009-11-03T12:01:00.010+02:00

Domuz gribi salgını nedeniyle bir sürü sektör patlama yaptı.

El dezenfektanları, koruyucu sabunlar…

Kefir mayası stokları tükenmiş, yokmuş ortalıkta.

Zencefil, ıhlamur… kuyrukları oluştu aktarların önünde.

Şu meyveleri yemeden olmaz, bu sebzeleri tüketmeden hayatta kalınmaz içerikli yazılar ve yayınlar havalarda uçuşuyorken ben nasıl bir fırsatçılık yapıyorum bu durumdan hemen söyleyivereyim.

Ellerimi yıkamayı iyice abartarak!!! :)

El yıkama düşkünlüğümü sürekli normal boyutlarda tutmak için çabalayan anneme, “Aman Nane Şekeri ikide bir ellerini yıkayıp durma” diyen arkadaşlarıma ve el yıkamanın hastalık boyutlarına varabileceğini bilerek uzun zaman yanımda el dezenfektanı taşımamaya özen gösteren kendime rağmen gittikçe kontrolden çıkan bir el yıkama seansları zinciri yarattım kendime son günlerde.

Yoooo sakın öyle domuz gribi paranoyasına kapıldım sanmayın. Yok, öyle bişi. Ben bundan yararlanıp kendi paranoyak davranışım olan el yıkamama geri döndüm. Şimdi kimseler de bişey diyemiyor ya ben de işte burada domuz gribi fırsatçılığımı gösterip ha bire yıkıyorum ellerimi :)

İşi iyice abarttım, geçen gün işyerindeki masamı, bilgisayarımı, telefonumu acebağ musluğun yanına taşısam daha mı az zaman kaybeder ve daha mı fazla ellerimi yıkayabilirim planları yaparken buldum kendimi.

Bu düşüncemi henüz kimse ile paylaşmadım. Ne dersiniz sessiz mi kalayım? Talep mi edeyim?

Bilemedim?????

7 YAŞAM

2009-11-02T13:21:00.003+02:00

Yine izin dönemimde izlediğim ancak yazabildiğim filmlerden biri daha…

Will Smith’i çok sevdiğim için saçma sapan filmlerini bile izlerim. Ama bu film onlardan değil.

Filmin ilk sahnesi devamını anlamak açısından çok önem taşıyor, kaçırmamak lazım.

Hayatında yapmış olduğu bir hata ile yitirdiklerine karşılık kendisinin ödeyeceği bedeli nasıl adım adım hazırladığını izlemek çok etkileyici.

Ağır bir dil ile anlatılmasına, yer yer amacının ne olduğunun anlaşılmasının güçlüğüne rağmen sıkıcı olmayan, sizi içine çekiveren bir film.

Will Smith’in elindeki isim listesi ile diyalogları, peşinde olduğu iş merak uyandırarak, çok güzel bir kurgu ile anlatılmış. Filmin başında kahramanın yaptığı işi, neden bunları yaptığı kafanızı karıştırıyormuş gibi görünse de bütününe çok güzel bağlanmış.

Havaların soğuması ile hareketlenen film sezonunda evde film keyfi için listeye alınabilecek etkileyici bir film.

Keyifli seyirler…

BEYOĞLU ÇİKOLATASI

2009-11-02T13:06:00.004+02:00

Küçük bir büfe düşünün her yanı bütün bütün bademli, fıstıklı ve fındıklı çikolata paketleri ile dolu ama her yanı...

Baktığınız her yerde boy boy çikolata paketleri var.

Rüya gibi değil mi?

Bence de öyle ama var böyle bir yer :)

İstiklal Caddesindeki Beyoğlu Çikolatası satan küçük dükkândan bahsediyorum.28 Ekim Çarşamba gününün yarım gün tatil olmasından faydalanarak attım kendimi İstiklale ve yağmurda yürüme keyfimi bu muhteşem çikolatalardan alarak biraz daha arttırdım :)

İlk kez üniversiteye başladığımda görmüş, ağzı sulanmış ama “sokaktan bilmediğin yerlerden bir şey yememelisin” ilkesi ile büyütülmüş ben, cesaret edip de alamamıştım buradan çikolata.

Okuldaki yıllarım ilerleyip de yasakları bir bir deldiğim dönemlerin birinde bir arkadaşım bu cesaretsizliğime gülmüş ve bir tane alıp yememi sağlamıştı sağolsun :)

Sonra o çikolatacının aslında çok ünlü olduğunu ve çikolatalarının çok özel olduğunu öğrenmiştim(Cehaletim bu müthiş tanışmanın gecikmesine neden olmuştu anlayacağınız ).

Daha sonra kim tutar beni! Sürekli alır oldum oradan çikolatamı. Çok zarif ve klasikleşmiş bir poşet ile de paketleyip size verirler hemen siparişinizi. Ben açgözlülükten her zaman büyüklerinden eve götürmek için paketletirken, kendime de hemen yemek üzere küçüklerinden alırım :)

Yolunuz İstiklale düşerse cadde üzerinde köşedeki küçük dükkândan alın ve yiyin kütür kütür çikolatanızı.

Benim favorim fındıklı olanı, siz de tadın ve kendi favorinizi bulun.

Afiyet olsun…

29 EKİM

2009-10-28T12:13:00.010+02:00

Cumhuriyet Bayramımız kutlu,

Cumhuriyetimiz sürekli olsun...

AĞLATMIŞIZ AMA BİZ BRUCE ABİYİ !!!

2009-10-27T12:52:00.012+02:00

Oldu mu şimdi? Yakıştı mı bize bu?

Haberi gözlerim yaşlar içinde okudum, içim sızlayıp, yüreğim parça pinçik oldu.

Abimiz, zaten açlık sınırında yaşadığı hayatında ilk kez Reina’ya gidiyor ve biz onun yiyebileceği türden bir tek şey bulunduramıyoruz koskoca Reiana’da.

Cık… Cık… Cık…

Hani nerde bizim o ünlü misafirperverliğimiz?

Nerde dillere destan mutfağımız?

Nerde o bizim dünya mutfaklarının nerdeyse tüm örneklerinin ülkemizde de var olduğu ile övünmelerimiz?

Sorarım, nerde?

Adamcağızı ağlatmışız yaaaw yiyeceksizlikten :( Bak şimdi ben de yine gözyaşlarıma boğuluyorum. Düşündükçe tutamıyorum kendimi…

Haberin detayları için buraya bir tık yeterli.

Birileri insaniyet namına bana bu haber yanlış desin de ben de içimden atayım bu sızıyı…

ÖĞRENDİM Kİ…

2009-10-26T10:11:00.001+02:00

Beşamel sos yaparken un ve yağı kavurma işlemini takip eden yavaş yavaş süt ekleme aşamalarını unutup, muhallebi yapar gibi tüm malzemelerini birden koysanız bile sonuç çok da kötü olmuyormuş…

Ne uğraşıyorsun, hazırını al diyen arkadaşıma” aaaa ama ben çok güzel beşamel sos yaparım, hazırlarına ihtiyacım yok” diye aşçılar diyarından sahip olduğum genlerime güvenerek böbürlendiğim zamanları hatırladım.

Ama devreler karışınca bir anda ne genleriniz, ne el beceriniz sizi kurtaramıyormuş…

Neyse sonuçta kimse zehirlenmedi :)

SICAĞI SICAĞINA NANE ŞEKERİNİZ 4D DENEYİMİNİ PAYLAŞIYOOOOR!!!...

2009-10-23T15:09:00.002+03:00

Öğlen arkadaşların ısrarı ile Cevahir Atlantis Eğlence Merkezinde 4D Space Coster deneyimine evet dedim.

Böyle şeylere pek alışkın olmayan ben ,korkak, tırsak ve salak bir şekilde girdim salona :)
Salon yanlış saymadıysam 12 kişilik. Çok dar bir alan değil ( kapalı yerden hoşlanmayanlar tedirgin olmasın:)), koltukların arkasını perde ile kapatıyorlar ve oluyor size bir sinema salonu.

Koltuklarınıza yerleştikten sonra kemerlerinizi takıyorsunuz (takılı olup olmadığını görevli gelip kontrole diyor ) .

Gözlüklerinizi de taktıktan sonraaaa…

Veeeee ta taam :) İşte gösteri başlıyoooor :)
Çok eğlenceli, gerçekten kendinizi o rayların üzerinde gidiyormuş gibi hissediyorsunuz.

Korkudan bağırırım sanmıştım ama eğlenceden bağırdım :)

6 dakika sürüyor. Bittiğinde ilk söylediğim bir dahaaaaa oldu :)

Bizim girdiğimiz space coster arkadaşımın dediğine göre en eğlenceli olanıymış. Diğerleri bir maden ocağı ve çizgi film kahramanlı bişeydi. Biz onlara girmedik. Ben ilk etapta biraz tedirgin olduğum için bu çizgi film kahramanlı olana mı gitsek dedim ama seçimimiz süperdi :)

Giriş 8 TL.

Ha bir de içeride kamera var sizin içerideki görüntülerinizi dışarıda sırasını bekleyenlere izletiyor :)

Denemeye değer :)

ŞEYTANA KARŞI

2009-10-23T08:58:00.002+03:00

Son zamanlarda izlediğim en çarpıcı filmlerden biri.

Hiç yerimden kalmadan, nerdeyse tek bir solukta izledim.

Filmin kahramanı Erik, lisede okuyan kavgaya eğilimli problemli bir çocuktur. Evde de üvey babasının sudan sebeplerle şiddet uygulamasına maruz kalırken annesi bu duruma karşı çıkamamaktadır.

Böyle sağlıksız bir ortamda yaşayan Erik, okulunda öldüresiye dövdüğü bir arkadaşı nedeniyle okuldan atılır. Annesi, Erik’i zorluklarla yeni bir yatılı okula gönderir evden uzaklaştırabilmek için ve Erik’ten yeni okulunu bitirmesi için söz alır.

Yeni okul ilk etapta çok güzel görünmektedir. Ama her şeyin göründüğü gibi olmadığı kısa sürede ortaya çıkar. Çünkü okulda üst sınıfların oluşturduğu ağır bir hiyerarşi vardır. Bu hiyerarşik kurallara uymayanlar insanlık dışı uygulamalar ve dayak ile cezalandırılmaktadır. Buradaki hiyerarşi öylesine güçlü ki bu duruma okul yönetimi ve öğretmenler bile boyun eğmiş, göz yummuşlardır.

Okulda ayrıca ırkçılık da bulunmaktadır. Erik, annesine verdiği söz nedeni ile başını belaya sokmamaya, pes etmemeye çalışır, derslerine odaklanır ama okuldaki uygulamalar dayanılır gibi olmayınca o da kendi yöntemleri ile savaşmaya karar verir.

Muhteşem bir film, çok etkileyici…

Filmde geçen bir diyalog çok hoşuma gitmişti.”Böyle insanlarla dövüşmeden de mücadele etmenin bir yolu olmalı” diyordu Erik oda arkadaşına. Ve işin güzel yanı kendisi bu yolu son derece zekice davranarak bulabiliyor.

Bulup, buluşturup bu filmi izleyin derim :)

Keyifli seyirler…

TURKUAZOO AÇILMIIIIIŞ :)

2009-10-22T16:56:00.004+03:00

Eğer benim gibi bu açılışı dört gözle bekleyenlerdenseniz müjdeli haberi az önce hürriyette okudum :)

Dev tatlısu ve tuzlusu akvaryumlarından oluşan ve 8000 m2 lik bir alana yayılan Turkuazoo Bayrampaşa'da açılmış.

Gazete haberinde okuduğuma göre giriş ücreti tam 25TL , öğrenci ve 65 yaş üstü 18 TL imiş.0-3 yaş bebişler de ücretsiz.

Detaylar için gazete haberine bir tık yeterli.

En kısa zamanda gidip, gezip mekanı bir de uzman gözüyle değerlendirerek yorumlarımı yazmayı düşünüyorum :)

Nane Şekeri'nizi okumaya devam edin :)

HOŞÇA KAL LENİN

2009-10-20T13:07:00.005+03:00

Bu filmi izleyeli çook uzun zaman oldu ama yazma zamanı şimdi geldi.

Leylak Dalı, blogunda bahsettiğinde gördüm ilk olarak ve çok merak etmiştim. Birkaç gün sonra bir arkadaşım bu filmi seveceğini düşünüyorum, izle diye getirdiğinde hem çok şaşırdım ( bu secret var mı cidden? Filmi görmek istedim ve hiç beklemediğim bir yerden ve beklemediğim bir anda bana ulaşıverdi :) ) hem de merakla hemen izledim.

Berlin duvarının yıkılarak yeni yaşam şeklinin insanların hayatlarına nasıl işlediği, hayatlarını nasıl değiştirdiği çok güzel işlenmiş.

Üstelik tüm bu değişimleri kahramanımız Alex’in, eski düzene (sosyalizm ) sıkı sıkıya bağlı olan ve komadan yeni çıkan, hiçbir heyecanı kaldıramayacak annesine yansıtmamak için evin içinde eski Doğu Almanya’yı yaşatma uğraşları, arkadaşı ile hazırladığı televizyon programları, annesinin en sevdiği turşu markasını bulma çabaları cidden görülmeye değer.

Filmin en çarpıcı sahnelerinden biri ise Lenin Heykeli’nin taşınması. İzlemeyenler için burada çok detaya girmek istemiyorum bu sahne ile ilgili olarak…

Fırsat bulduğunuzda izlemeye şans tanıyın diyemeyeceğim, izlemek için şans yaratın diyeceğim :)

Keyifli seyirler…

ÇÖP KAMYONU KANUNU

2009-10-20T10:05:00.004+03:00

Bugün aldığım bir mail, hemen burada sizinle de paylaşmak istedim.Yazıdaki uç örnekte ne kadar uygulanabilir bilmiyorum ama genel bakış açısının bu şekilde olması pek çok şeyin gereksiz yere bizi etkilemesinin önüne geçebilir...

Yüzünü güneşe dönen insan gölge görmez...

Kadın taksiye binmiş ve hava alanına gitmek istediğini söylemişti. Sağ şeritte yol alırken siyah bir araba park ettiği yerden aniden yola, önlerine çıktı.
Şoförü çarpmamak için sert şekilde frene bastı.

Taksi kaydı, ama diğer arabaya çarpmaktan kıl payı farkla kurtuldu. Siyah arabanın sürücüsü camdan başını çıkarıp bağırmaya ve küfretmeye başladı.
Taksi şoförü ise gayet sakin ona gülümsedi ve içten bir şekilde el salladı.

Kadın bütün bu olanları şokunu yaşarken, taksi şoförünün tavrına daha da şaşırmıştı.

Sordu: "Neden böyle davrandınız? Adam neredeyse arabanızı mahvedip ikimizi de hastanelik edecekti."
Taksi şoförü gülümsemeye devam ederek:"Çöp Kamyonu Kanunu" dedi.

Kadın: "Çöp Kamyonu Kanunu?"diye sordu, anlamamıştı.

Şoför açıkladı:"Pek çok insan, çöp kamyonu gibidir. Her tarafta içleri çöp dolu olarak dolaşıyorlar; kızgınlığı, öfkeyi ve hayal kırıklığını biriktiriyorlar. Ancak doldukça çöpleri bırakacak bir yere ihtiyaç duyuyorlar. Bu bazen ben, bazen de siz olabilirsiniz. Kişisel almayın. Sadece gülümseyin, onlar için iyi şeyler temenni edin ve yolunuza devam edin. Onların çöpünü alıp işyerinize, evinize veya sokaktaki diğer insanlara dağıtmayın."

Başarılı insanlar, çöp kamyonlarının günlerini mahvetmesine ve ellerine geçirmesine izin vermezler.

Hayat sabahları pişmanlıklarla uyanmak için çok kısa, dolayısıyla "size iyi davranan insanları sevin, iyi davranmayanlar için iyi temennilerde bulunun."

WALL-E

2009-10-14T13:00:00.005+03:00

Aslında öyle çok birikti ki, yorumlayacağım filmler ve kitaplar bugün en eğlencelisi ile başlayayım dedim.

Gezip tozmaktan ,yiyip içmekten vakit mi buluyorsun dediğinizi duyar gibiyim :) Haklısınız buradan paylaşamasam da kitap okumalarım ve film izlemelerim dolu dizgin devam ediyor :)

Wall-E 'i izne çıktığımda izledim.Gösterimdeyken gitmeyi çok istediğim ama gidemediğim bir filmdi. İznimin birkaç gününü geçirdiğim arkadaşım " ben dvd sini aldım, bizde birlikte izleyelim" dediğinde ikinci teklifi beklemeden uça uça gittim :)

Kahramanımız Wall-E eski versiyon bir robottur ve terk edilmiş dünyada tek arkadaşı olan bir böcekle yaşamaktadır.Her gün mesaisine gitmek üzere evinden çıkıp gününü çalışarak geçirdikten sonra akşam evine döner ve kendisine ilginç gelen eşyalarla doldurduğu evinde böcek arkadaşı ile geçirir zamanını.

Taaa ki bir gün bir uzay aracı gelip içinden dişi ve yepyeni bir robot çıkana kadar...

Bundan sonrasını elbette ki yazmayacağım.İzlemek size kalsın diye :)

Ama filmin ne kadar dinamik, ne kadar komik ve eğlenceli olduğunu,güzel vakit geçirmek için çok keyifli bir seçim olduğunu yazmaktan da kimseler alıkoyamaz beni :)

Havalar soğuyor açıkhava aktivitelerinin azaldığı bu günlerde bence güzel seçim olabilir.

Keyifli seyirler...

HERKESİN DÜZEN ANLAYIŞI FARKLI İŞTE

2009-10-13T12:55:00.009+03:00

Diyerek kendi derleme toplama işlerime kimseleri karıştırmam. Ammaaa bazen öyle şeyler oluyor ki ben bile durumumu açıklayıcı birşey bulamıyorum.

Sevgili Gelinnciğim, blogunda askılıklardan bahsederken hatırladım. Benim de vardı böyle bir askılığım ve fonsiyonelliğine , toparlayıcılığına hep hayran kaldığım pek faideli bir eserdi.

Kullandığım dönemlerde sanırım üzerine eşya yüklemeyi biraz (!) abartmış olacağım ki ( ee tabi üzerine, pantolon, şemsiye, mont, kazak, çanta... elime ne geçerse astığım için ) birgün ders çalışırken gözümün önünde birden boylu boyunca devrilivermişti :)

Önce ne olduğunu anlayamadım .Tabiii böyle durumlarda bir kabahatli aramak adettendir.Ben de gördüm ki kabahatli , o, son olarak kendini askıya asan ,içi ders notlarımla dolu sırt çantasının ta kendisi değil miymiş? :)

Şimdi Gelinn'in blogunda görünce bir tane alsam mı acebağ diye düşünüyorum.İşime yarayabilir!
Ayaklı askılık kullanmadığım bu dönemlerde kapı arkası askılıklarımın ( nedense :)) düşmelerine çok kez şahit oluyorum.Hep o, çantaların , pantolonların yüzünden tabii :) Nasıl da gidip üst üste yığın halinde buluyorlar o askıları benim bu eşyalarım?

Anlayamadan şaşıp kalıyorum vallahi ? :D

TARLA KUŞUYDU JULIET

2009-10-12T08:44:00.002+03:00

Düşünün, Romeo ve Juliet birbirlerine kavuşmuşlar, evlenmişler üstelik 30 yıla da yaklaşmışlar evliliklerinde.

Evliliklerini de asi mi asi, kendilerine karşı sevgi dolu (!) bir kız çocuk ile süslemişlerdir.

Ama takdir edersiniz her evlilikte yıllara bağlı anlaşmazlıklar, pişmanlıklar yaşanabiliyor. Çiftimiz de Romeo ve Juliet olunca böyle anlarında ilişkilerine ikide bir mezarından çıkıp çıkıp gelen Shakespeare müdahale etmek zorunda kalıyor :) Eh Shakespeare’in desteği de pek bir ilginç oluyor :)

Ve böylece başlıyor ev içindeki kahkaha dolu olaylar :)

İstanbul Şehir Tiyatroları’nda bu sezon gösterilmeye başlayan mizah yazarı Ephraim Kishon’un gözünden Romeo ve Juliet’in anlatıldığı oyunun dün izledim.

Olağanüstüydü!...

Romeo’yu Engin Alkan canlandırıyor. Ve her zamanki gibi muhteşem bir performans sergiliyor. Zaten herhangi bir işte küçük bile olsa Engin Alkan’ın imzasını görürsem hiç sorgulamadan, tereddüt etmeden o oyunu izler, Engin Alkan’ın seslendirmelerine bayılırım.

Engin Alkan, oyunda harikalar yaratırken bu konuda hiç de yalnız değil. Sevgili Juliet’i ( Özlem Türkad ) , Shakespeare ( Çağlar Çorumlu) ve sevgili kızı Lukretia ( Murat Bavli) da kendisine aynı başarı ile eşlik ediyorlar bütün oyun boyunca.

Oyunda kimse kimsenin önüne geçmiyor, hiç kimse diğerinin performansı altında ezilmiyor, geride kalmıyor. Müzikleriyle ve temposuyla sizi sıkmayan, zamanın nasıl geçtiğini size unutturan çok çok güzel bir oyun.

Bu yılın tiyatro sezonunu işinin hakkını fazlasıyla veren bir oyun ile açtım. Genellikle beğenilerin değişkenliği ve çeşitliliğini düşünerek çok da gidin, görün, yiyin, için ifadelerini kullanmam biliyorsunuz. Ama bu oyun kaçırılmaması gereken, takipte olunması ve yakaladığınızda da izlemeye koşa koşa gitmeniz gereken bir oyun :)

Oyun hakkında detaylı bilgi için buraya bir tık yeterli.

Keyifli seyirler…

ANTAKYA GEZİSİ 5

2009-10-09T08:39:00.007+03:00

KÜNCÜLÜ KÜNCÜLÜ, RAMAZANIN GÜLÜ…

Küncülü, ramazanda tahin ve susamdan yapılan kıtır kıtır bir tatlı. Küncülü, susam demekmiş.

Antakya’nın Uzun Çarşı’sı meşhurdur, görmeden gelmeyin tavsiyeleri ile çarşının yerini sora sora bulduk ama bayramın ilk günü olması nedeniyle nerdeyse bütün çarşı kapalıydı. Açık olarak bulabildiğimiz çok az dükkândan birinde de bu tatlıyı görünce hemen yedim, görüntüledim ve satın alarak eve de getirdim :)

Mersin’de yediğim kerebiçden burada da tattım. Buradaki fıstıklı değil, cevizli olarak yapılmıştı ve bu şekli de çok çok güzeldi.

BİR SALÇA MACERASI

Bayram nedeniyle Uzun Çarşı’yı kapalı bulunca “Antakya’dan biber salçası ve nar ekşisi almadan dönmeyin” diye bize söylenen ve yapılması gerekenler listemize yapamadıklarımız olarak eklenecek salça ve nar ekşisi peşinde koşmamız bizi ilginç bir de durumla karşılaştırdı.

Eli boş döneceğimizi düşünürken bir arkadaşın açık bir mağazada çanta bakarken mağaza çalışanının evde salça üretip sattığını öğrenip çantacıda salçacı bularak başladı maceramız :)

“Bizim eve buyurun” diyerek amcamız aldı bizi götürdü evine. Tuhaf bir durumdu. Bir grup salça alıcısı olarak biz, yabancı bir şehirde hiç tanımadığı insanların evine konuk olduk :) Salçalarımız hazırlanırken, komşularının da nar ekşisi sattıklarını öğrenip nar ekşilerimizi sipariş ettik. Bu arada bayram sohbeti, evlerimizle telefon bağlantıları yaptık ne kadar salça, ne kadar nar ekşisi alalım diye :)

Önce çekingen bir şekilde kapıda başlayan diyaloğumuz evde akraba ziyaretine dönüştü. Evde yapılmış muhteşem içli köfte ( Arapçası orukmuş. Oruk da diyorlarmış ), kurabiye, ayran, çikolata ikramlarının hiçbirini reddetmeden siparişlerimizi bekledik :)

Sonunda elimizde salçalar, şişe şişe nar ekşileri ile birlikte akşam yemeğimizi, daha doğrusu meşhuuur mezeleri tatmak üzere Harbiye’ye doğru çıktık yola.

Harbiye için çok fazla bir şey yazamayacağım. Gidişimizde havanın kararmış olması, şiddetli yağmura yakalanmamız ve elektriklerin de kesilmesi ile sadece yediklerimize odaklandık.

Benzer yemekleri gün içinde yediğimiz için burada yediklerimizi kanıksayarak tattık ama her birimiz muhteşem künefeye bayıldık :)ben künefeyi aslında pek sevmem. Sıcak, peynirli kadayıf olarak tanımlar, kadayıfa haksızlık gibi görürdüm. Ammaaaa her şey yerinde bir başkaymış. Yediğimiz künefenin tadı hala damağımda :)

Yemekten sonra şiddetli yağan yağmurla birlikte konaklama yerimiz olan Mersin’e dönüş ve ertesi gün İstanbul’a dönüş ile gezimizi sonlandırdık :)

İstanbul’a varınca ne yaptık? Ballandıra ballandıra gezimizi, gördüklerimizi, yediklerimizi anlattık :)

Ben çevreme anlatmakla yetinmeyip bir de burada yazdım :)

Gidip görmek isteyenlerin de en kısa zamanda gezip görebilmeleri dileğiyle…

Keyifli gezmeler…

Foto1:Küncülü satış tezgahı

Foto2:Topluca küncülü

Foto3:Benim elimde ağzıma atmadan az önceki bir parça küncülü

ANTAKYA GEZİSİ 4

2009-10-08T08:55:00.002+03:00

ASİ NEHRİ

Şehrin tam ortasından geçen bölümünü görebildik. Nehrin daha ihtişamlı ve güzel göründüğünü düşündüğüm Asi Vadisini ve etrafındaki köyleri de görebilmeyi çok isterdim.

Belki başka sefere…

Akıntının göründüğü yönün tam tersine akması nedeni ile Asi dendiğini öğrendim.

Daha önceki halini bilen bir arkadaşım, çektiğim resmi görünce suyunun ne kadar azalmış olduğunu söyledi.

Asi Nehri Hakkında Vikipedi'de buduğum bilgi de aşağıdaki gibidir.

Orontes olarak da adlandırılan Asi Nehri Lübnan Bekaa Vadisi'nin doğu kısmından doğar ve Türkiye Hatay ilinden Akdeniz'e dökülür. Asi Nehri'nin toplam uzunluğu 450 km olup, nehrin büyük bölümü Suriye toprakları içinde bulunmaktadır.
Antakya ile Akdeniz'e doğal su yolu bağlanmış olan Asi Nehri'nin ortalama su debisi 30 m³/sn dir.

ANTAKYA GEZİSİ 3

2009-10-06T12:58:00.015+03:00

ANTAKYA ARKEOLOJİ ( MOZAİK ) MÜZESİ
Antakya Mozaik Müzesi görmeyi en çok istediğim yerlerden biriydi. Merak ettiğime de değdi.
Aslında şehrin merkezinde arkeoloji müzesi olarak sadece mozaik salonu bulunmuyor. Lahitler de bulunmakta ama mozaik salonları çok görkemli ve güzel.
Roma ve Bizans dönemi mozaikleri sergilenmektedir.
Flash kullanmadan ve herhangi bir ek ücret ödemeden fotoğraf çekebiliyorsunuz.
Giriş ücreti 8 TL. Müze Kart geçerli. Bayram olduğu için yine ücretsiz gezdik :)

Foto1:Geometrik dekorasyon mozayiği

Foto2:Narkisos mozayiği

Foto3:Kuşlar mozayiği

Foto4:Soteria mozayiği

Foto5:Oceanus mozayiği - İstanbul Arkeoloji müzesinde bu amcanın resmini çekicem diye az uğraşmamıştım.Yine karşıma çıktı, yine çektim :)

Foto6:Mozaik salonlarından bir görüntü

Foto7:Nehir ilahları mozaiği

Foto8:Eros ve Psyche mozayiği

Foto9:Tethys Oceanos mozayiği - Nerde Okeanos amca var , Nane Şekeri çeker hemen fotosunu :)

ANTAKYA GEZİSİ 2

2009-10-06T09:26:00.015+03:00

SAINT PIERRE (PETER )KİLİSESİ

Hıristiyanlığın ilk kilisesi ( ya da kiliselerinden ) olduğu tahmin edilen mağara içine oyularak yapılmış, eski dönemlerde Antakya’daki Hıristiyanların gizli toplantıları için kullandıkları bir kilise.

Hıristiyan kelimesinin ilk olarak burada kullanıldığı düşünülmektedir.

Kilisenin girişinde taş bir sunak ile karşılaşıyorsunuz.

Zemindeki mozaikler dikkat çekicidir.

Kilisenin dağa açılan bir tüneli bulunuyor ( ben girmedim oralara ) .Bu tünelin gizlenme ve kaçmak için kullanıldığı düşünülmektedir.

Şimdilerde azalan, kayalardan sızarak toplanan suyun şifalı ve kutsal olduğuna inanılıyormuş.

Şu anda sadece müze olarak ziyaret edebiliyorsunuz. Bayram olması nedeni ile Türklere ziyaret ücretsizdi.

Giriş 8TL.Müze Kart geçerli.

Foto1: Kilisenin girinin görüntüsü

Foto2:Giriş kapısının içeriden görünüşü

Foto3:Taş sunak

Foto4:Sunağın arkası.Ya da arkasındaki koltuk mu demeliyim?Bilemedim,sadece çektim işte :)

ANTAKYA GEZİSİ 1

2009-10-05T12:56:00.007+03:00

Bayram tatili gezimize kısa bir Antakya molasını da eklemeyi başarabildik.

Sadece bir gün vaktimiz olması nedeni ile Antakya’da belli yerleri gezebildik. Antakya, gördüğüm kadarı ile öyle bir günde anlayabileceğiniz, görebileceğiniz, çok da fikir beyan edebileceğiniz bir yer değil. Umarım bir kez daha detaylı şekilde görebilme imkânım olur.

Şehrin, tarihi yerleri, lezzetleri ve iç içe geçmiş kültürü ile ne kadar gizemli ve güzel ise yeni şehirleşmesini de o kadar estetikten uzak buldum.

Bayramın ilk gününü Antakya’ya ayırdığımız için pek çok yerin kapalı olması ile karşılaştık. Örneğin Sultan Sofrası adında çok ünlü olduğu söylenen restoranda yemek yiyemedik. Bütün gezimizde ne kadar çok ve aralıksız yediğimizden sık sık bahsetmiştim. Sultan Sofrasında yemek yiyememenin üzerimizde nasıl travmatik bir etki yarattığını artık siz de kolaylıkla tahmin edebilirsiniz :) Ama bu bizim hızımızı kesmeye asla neden olmadı.

Sabah köy kahvaltısı yapmak üzere yolda atıştırmalık yediğimiz poğaçalarımızın etkisi azalmaya başladığından hızla kahvaltı mekânı aramaya başladık. Karkışla’da bu şekilde güzel köy kahvaltısı yapabileceğimiz yerler olduğunu öğrenerek yemekle randevumuza doğru yola çıktık. Çıktık ama yolda ne bir tabela, ne bir işaret, ne de bize umut verecek kahvaltı mekânları göremeyince arabamızda bulduğumuz Bolu’da alıp varlığını unuttuğumuz çikolata ve bisküvi stoklarımıza sarıldık hemen.

Yol, etrafta kahvaltı mekânı olduğu konusuna ciddi derecede umut kırıcıydı. Tam dönelim artık başka yerde bir şeyler ararız derken karşımıza Karaköse Çay Bahçesi diye bir yer çıktı:)

Beklediğimize değmiş ve muhteşem kahvaltımıza ulaşmıştık. İçinde rahat rahat yayılarak kahvaltımızı yapabileceğimiz küçük bir kulübede yaptılar servisimizi. Çok keyifliydi. Bahçesindeki masaları ayaklarınızı suya sokabileceğiniz küçük havuzlara yerleştirmişlerdi.

Kahvaltımızı yaptıktan sonra biraz dinlenip, biraz sohbetten sonra artık tarihi yerlere gitmek üzere yeniden düştük şehir merkezine doğru yollara.

İlk durağımız olan Saint Pierre Kilisesi bilgileri için yarın burada buluşalım mı? :)

Foto1: Kahvaltı mekanımızın bahçesi.Masalar suyun içinde.

Foto 2: Semaverde çay keyfi

Foto 3: Köy kahvaltımızın bir kısmı.

TÜRK KAHVESİ TERCİH EDERİM...

2009-10-02T08:56:00.006+03:00

İtalyan misafirlerimizden birine kendim içerken ayıp olmasın diye içtiğim earl grey çaydan isteyip istemediğini sordum.

İstemem dedi.

Ben Yeşil çay içer misiniz ? dedim

İstemem dedi.

Ben sustum.

O'nun da Türk damak zevkini mi test edesi tuttu nedir? Daha çok kahveyi mi , çayı mı tercih edersiniz dedi? Bu soruyu herhangi biri sorsa çeşitli kahvelere olan düşkünlüğümü uzuuun uzun anlatırdım ama bu kez öyle yapmadım :)

Çoğunlukla çayı tercih ederim, kahve içersem de sadece Türk Kahvesi içerim dedim :)

Bilsin, biz kahvemize sahip çıkaaaar, ilk tercih olarak da onu seçeriz :)

Kendimce sahip olduklarımıza , sahip çıktım işte ...

MERSİN GEZİSİ 4

2009-10-01T13:08:00.007+03:00

YEDİK… İÇTİK… ÇATLAMADIK

Ama kilo aldık tabii…

Aslında bu geziyi gezip görmeden çok sürekli bir yemek yeme gezisi olarak özetlemem sanırım yanlış olmayacak.

Gezinin başında “…Ya çok yedik… Ama daha yeni yedik, bunu da yersek çok olmaz mı?” derken kısa sürede hemen duruma yüksek bir adaptasyonla yemek yeme şansımızı, yeni tatlar deneme seçeneklerimizi sorgulamadan, teeek tek gerçekleştirdik. Önümüze yemek geliyordu ve biz yiyorduk, sonra başka bir şey geliyordu onu da yiyorduk, sonra bir başkası şeklinde sabahın erken saatlerinde başlayan yemek serüvenimiz gecenin geeeç saatlerine değin sürüyordu. Biz bu durumu çabuk kabullendik :)

Neler yedik? Neleri denedik? Şimdi sıralamaya başlıyorum :)

Tantuni

Eh Mersine gitmişken yemeden olmaz diyerek ilk yemek düzeni bozumlarımıza tantuni ile başladık.

İstanbul’da 1-2 kez yemiştim ve pek sevmemiştim. Ama kaynağında yiyince işin rengi değişiyormuş. Olağanüstü bir şey :)Şimdi yine İstanbul’da yemiyorum o kadar güzel değil diye :)

Tantunimizi “açık” olarak tanımladıkları dürüm şekli ile yedik. Lüp lüp ağza atılması da çok kolay oluyor :) Daha az yağlı isterseniz biftek istiyoruz deyin dediler bilenler. Biz de öyle dedik o şekli ile de yedik. Üzerine limon sıkın böyle yenir dediler üzerine limon da sıkıp yedik bol bol, gündüz gece. :) Limonlu şeklini ben pek sevmedim.

Sıkma Börek

Sıkma böreğin resmini çekmeyi unuttuğumu yedikten sonra fark ettim :( Burada görüntüleyemeyeceğim.

Peynirli, dürüm şeklinde gözleme olarak tanımlayabilir, yine çok lezzetli olduğunu söyleyebilirim.

Kerebiç

Bu bir çeşit tatlı. İrmikli bir hamuru içli köfte gibi şekillendirip içine fıstık ya da ceviz koyarak hazırlıyorlar. Tatlının en ilginç yanı kreması. Çöven kökünün kaynatılarak elde edilen sıvının krema haline gelene kadar çırpılıp fazla bol şeker ile krema haline getirilerek yapılıyormuş. Kerebiç tatlısını bu köpük gibi kremaya batırarak yiyorsunuz.

Çok fazla tatlı, kreması hafif buruk bir tada sahip. Önce 1–2 lokma tadına bakılıp beğenilirse 1 porsiyon söylemenizi tavsiye edeceğim.

Ben çok çok beğendim.

Cezerye

Bunu sanırım hemen herkes biliyordur. Havuçlu lokumlar diyordum ben ama burada döner gibi yaprak yaprak kesilerek satıldığını gördüm. Bu şekli de çok güzel. Hep dikdörtgen prizma şekline alışık olunca böylesi değişik geldi.

Gittiğinizde mutlaka almanızı önereceğim. Ben oldum olası çok severim, objektif bir yorum getiremeyeceğim.

Dondurmacı Halil’den aldık. En meşhuru o dediler. Pişman da olmadık. Cezeryemizi alırken dondurma yemeyi de ihmal etmeyerek yeme içme yüklemelerimize son hız devam ettik :)

Şalgam Suyu

Küçükken, dolapta görüp, meyve suyu sandıktan sonra birden içerek hiç beklemediğim bir tatla karşılaştıktan sonra nefret ettiğim, bir daha da sevemediğim içecek.

Mersinden almadan dönemeyin dediler. Bunu pek seven ev halkıma hediye olarak aldım ve getirdim. Sevenler harika bir şey olduğunu söylediler. Kendim test etmedim.

Ciğerci

Ciğercileri çok ünlüymüş ciğer yemeden dönmeyelim düşüncesi ile bir de ciğerciye daldık. Ama ben ciğerden de nefret ettiğim için yemedim. Yiyenler beğendiler. Daha çok gecenin bir vakti ciğer yemek tuhaf geldi :)

Kahvaltı

Dönüş yapacağımız günün sabahı sahilde kahvaltı yapmaya karar vererek yine mutlaka gitmemiz için Jasmin Cafe’yi önerdiler. Biz de gittik bol bol olan açık büfeden bool bol faidelendik :)

Foto 1: Mersin sahil görüntü

Foto 2: Açık tantuni

Foto 3: Tantuniyi limonlama aşaması

Foto 4 : Kerebiç

Foto 5 : Kerebiç içi açılmış şekilde

MERSİN GEZİSİ 3

2009-09-30T10:54:00.002+03:00

KIZKALESİ

Cennet – Cehennem gezisinden sonra Erdemlide Kızkalesi’ni görmeye gittik. Havanın bir kapatıp, bir açması yüzünden bizim gittiğimizde denize giren pek yoktu ve pek de hareketli değildi Ama Mersinli arkadaşlarımızın bize anlattığına göre yaz dönemlerinde son derece kalabalık ve hareketli olan bir yermiş.

Erdemlide gezip görecek, doğa ve tarihi güzellikler bolca var ama biz vaktimizin çok yeterli olmaması nedeni ile sadece Kızkalesi mevkiini görebildik.

Balık restoranları bol ve çok güzelmiş. Aslında akşam için balık yeme planındaydık ama yemediğimiz şey kalmayınca balığa yer bulamadık.

Kızkalesi’nin hikâyesini sorduğumda İstanbul Kızkulesi’nin hikâyesi ile aynısını anlattılar. Başka bir efsane olabilir mi diye nette araştırdığımda da aynı şeye rastladım.

Sadece 2 güne çok şey sığdırmak zorunda kalınca yeterince zaman ayıramadan bazı detaylardan mahrum kalarak gezebiliyor ve görebildiklerinizle yetinmiş oluyorsunuz.

Kızkalesi sahilinde çok daha uzun zaman geçirebilmeyi çok isterdim.

Belki başka sefere…

Sizleri çektiğim Kızkalesi fotoğrafları ve efsanesi ile baş başa bırakıp, yarın yeme içme faslına geçeceğimden, büyük bir iştahla burada bekliyorum :)

Kızı yeni doğunca oralarda adet olduğu gibi küçük kızını kâhine götüren kral, kızının 19 yaşına gelince bir yılan tarafından sokularak öldürüleceğini öğrenir. Bunu önlemek için de denizin ortasına bir kale yaptırır ve kızını orada tutar. Kız 19 yaşına gelince kalede şenlikler verilir. Bu şenliğe davetli bir köylü kadın da bağında yetişen nefis üzümlerden bir sepet hediye götürür. Fakat dalgınlığından sepetin içine giren yılanı görmez. Prenses üzümü çok sevmektedir. Herkes gittiğinde yemek üzere üzüm sepetini odasına gönderir. Herkes gittiğinde odasına çıkan kız üzüm yemeye başlar ve yılan kızı sokarak öldürür*.

*Vikipedi’den alınmıştır.

MERSİN GEZİSİ 2

2009-09-29T12:50:00.017+03:00

CENNET MAĞARASI
Hep duymuştum Cennet ve Cehennem mağaralarını yıllardır. Okuduklarımdan, duyduklarımdan ya çok güzel ya da görmeye hiç gerek yok şeklinde iki uçta yorumlara rastlayınca dedim Nane Şekeri burayı kendi gözlerinle görmeli ve gördüklerini de yazmalısın.
Bu bayram gezimizde bu şansı da yakalamış oldum( aslında arkadaşlarımın başının etini yedim Cennet ve Cehennemi görmeden şuradan şuraya gitmem diye).
Öncelikle Cennet Mağarasını görmeye karar verdik. Sonuna kadar saydığımızda 452 merdiven olduğunu gördük. Daha Cennete inmeden, Cennetten çıkanların yorgunluktan perişan olmuş yüz ifadelerine bakınca ister istemez bir tereddüt yaşıyorsunuz ama oraya kadar gitmişken geri dönmek olmaz diye biz de başladık basamaklardan inmeye. Sistemli bir şekilde enerjinizi kullanırsanız inişte ya da çıkışta çok fazla zorlanmadan gezinizin bu bölümünü tamamlayabilirsiniz. Basamaklar çok dik olmadığı için 452 sayısı gözünüzü korkutmasın :)
Mağaraya inerken girişte daha önce ibadethane olarak kullanılan bir bölüm göreceksiniz.
Sonrasında Cennet Mağarası’nın ışıklandırılmış, gizemli atmosferi ile karşılaşıyorsunuz. Bu bölümde dikkat etmeniz gereken nokta zeminin yer yer ıslak olması ve kayma riskini çok arttırması.
Yani mağaranın havasına girip Ya Allah diyerek atmayınız kendinizi Cennetin derinliklerine :)
Ben bu kayganlıktan, cesaret edip de inemedim. Zemine değil, kendime güvenemiyorum. Sakarlık donanımım ve yazılımım hep güncel ve yüksek kapasitede olduğu için sakarlıkta kimseler elime su dökemez :)
Ama 2 arkadaşım en son noktaya kadar gittiler ve atmosferden büyülenmişler. Bu bilgiyi de eklemek isterim.
Cennet Mağarasına giriş ücretli, kişi başı 3 TL ama Müze Kart geçerli.
CEHENNEM ÇUKURU
Cennete gitmek ne kadar zor, zahmetli ve efor gerektiriyor ise Cehenneme gitmek de tersine gayeeet kolay, zahmetsiz düz bir yolun sonunda ulaştığınız derin bir çukur bekliyor sizi :)
Cehennem Obruğu hakkında girişinde bulunan tabeladaki bilgileri hemen özetliyorum. Tümünü aklımda tutamadığım için genelde şöyle özetliyorum. Typhon adında yüz tane başına güvenen bir ejderha bir gün kaşınmış, gitmiş Zeus’la savaşmış, Zeus’u buraya hapsetmiş. Sonra Zeus’un Tanrı dostlarından Hermes kurtarmış ve bu kez de Zeus Typhon’un peşine düşmüş.
Cehennem Çukuru’na bir balkondan bakıyorsunuz. Fazla bir şey yapmanız gerekmiyor. Ateş sizi çağırıyo :)
Gezilmesini gereksiz bulan kişilerle karşılaştım burayı ama bana kalırsa yolunuz düşerse bir şans veriniz.
Cennete gitmek bedava hiç para ödemiyorsunuz :)
Yarın, Kızkalesi yazı ve fotolarımla burada olacağım, beklerim efenim :)

foto 1: Cennet - Cehennem yön tabelaları.Aman önceliği iyi belirleyin :)

foto 2: Cennete Giriş

foto 3 : Cennete inerken, Cennet Yolları

foto 4 : Eski ibadethabe

foto 5 : Cennet Mağarası girişi

foto 6 : Cennetten gökyüzüne bakış

foto 7 : Cehenneme giden yol

foto 8 : Cehennem Çukuru

foto 9 : Cehennemde karşılaştığım küçük arkadaşım. Bu foto, Göko tarafından çekilmiştir.

MERSİN GEZİSİ 1

2009-09-28T12:05:00.014+03:00

MERSİN GEZİSİ BAŞLIYOOOOR :)

Biraz geç de olsa bayramda yapmış olduğum Mersin ve Antakya gezimin detaylarını ve izlenimlerimi hemen yazıyorum :)

İstanbul’dan hareketimizle birlikte Bayram tatiline yoğun talebin sonucu sıkıcı bir klasik olan kalabalık yollar ve hareketsiz trafik ilk olarak karşıladı bizi. Neyse ki yolun bir noktadan sonra rahatlaması ile yolculuğumuz daha keyifli bir hal aldı.( Gerçi burada böyle diyorum ama bakmayın siz bana , ben bu yoğun trafiği hiç hatırlamıyorum. Göz bandımı takmış bir şekilde ilk mola yerimiz olan Bolu Bercesteye kadar olan zamanı hiç hatırlamıyorum, uyumuşum :))

Sırasıyla direksiyona geçen arkadaşlarımız dışında geri kalan tamamımız mışıl mışıl uyuyarak geceyi yolda tamamlamış olduk.

Sabah kahvaltımızı Adana Pozantı’da Hayat Su tesislerinde suyun kaynağının kenarında büyük bir iştahla yaptıktan sonra yeniden düştük Mersin yollarına.

Öğlene doğru Mersin’e ulaşıp konaklayacağımız yere yerleştikten sonra günümüzün devamında bize eşlik edecek olan Mersin’deki arkadaşlarımızla buluşmak üzere Erdemli’ye doğru yola çıktık.

Mersin’i yol boyunca kurulan bir şehir olması ile İzmit’e; Sahilde yapılmış ve yapılmakta olan tatil siteleri ile de Silivri – Tekirdağ’a benzettim. Sahil tarafında siteler ve yeni eklenmek üzere inşaatı halen devam eden site adayları öyle çok ki belli yerlerde yolda giderken denizi göremiyorsunuz bile. Bu da sahil boyunca yol alırken arabada manzara açısından alacağınız keyfi biraz azaltıyor.
Erdemlide ekibimizi genişlettikten sonra benim çok çok merak ettiğim Cennet ve Cehennem Mağaralarını gezmek üzere yolumuza devam ediyoruz.

Cennet Cehennem Mağaraları yazı ve fotoğraflarımı yarın paylaşmak üzere burada sizi bekliyor olacağım :)

Yarın tekrar görüşmek üzere…

foto 1 : Adana Pozantı kahvaltı yerimizin manzarası

foto 2: Hayat Su Kaynağı belgesi

foto 3: Hayat Su kaynağı uzaktan görünüş

foto 4 : kahvaltı masamız :)

NANE ŞEKERİ GEZDİ, GÖRDÜ...

2009-09-24T08:37:00.003+03:00

ama yazması için biraz vakite ihtiyacı var...

NANE ŞEKERİ BAYRAMINIZI KUTLAR...

2009-09-18T08:48:00.004+03:00

Sevgi ve sevdiklerinizle dolu, şeker gibi bir bayram dilerim...

Not : Biliyorum biraz erken bir kutlama oldu ama Nane Şekeri bu akşam yolcu :)

BÜYÜKADA… İstanbul

2009-09-17T08:59:00.009+03:00

Biraz Leylak Dalı’ndan kıskanıp, biraz Atlas’ın Adalar ekinin motivasyonu ile adaları en az benim kadar seven arkadaşımla attık kendimizi Büyükada’ya.

Vapurları her zaman tüm ulaşım araçlarına yeğlediğim için Bostancı’dan ada vapuru hayali ile çıktım evden ama dikkatsizliğimin kurbanı olduğumu, vapur saatine yanlış baktığımı anladığımızda bize vakit kaybetmemek için iskelenin yanından kalkan motorları kullanmak kaldı. Ama gördüm ki motorlar da en az vapurlar kadar eğlenceli. Bir de yolculuğu harika bir sohbet eşliğinde yaptığınızda. Tıpkı bizim gibi… :)

Adaya vapurla gittiğinizde güzel ve tarihi iskelesi ( Osmanlı döneminden kalma 1914 tarihli neoklasik iskele* ) ile karşılanır ve gezinize başlayabilirsiniz.

Eğer yaz sıcağında gitmiş iseniz tavsiyem Saat Kulesine giderken sağda kalan dondurmacılardan güzel bir dondurma almanız ve ada gezinizde ihtiyaç duyabileceğiniz enerjiyi baştan depolamanız olacaktır.

Büyükada ( adının da kendini hemen ele verdiği üzere ) Prens Adalarının en büyüğüdür. Bunu coğrafya bilginizi arttırmak için değil, gezinizden en fazla verimi elde edebilmeniz için adaya gelmeden plan yapmanızı önermek için belirtiyorum.

Ada’nın sokaklarını ve köşklerini gezmek isterseniz rasgele belirlediğiniz bir yönden başlayabilirsiniz. Ben burada dolaşırken fotoğraf çekmeyi çok seviyorum. Çiçekleriyle, mimarisiyle çok güzel kareler yakalayabiliyorsunuz.

Aday’ı bir anda, neredeyse tümüyle yorulmadan gezelim derseniz. Fayton ile ada turu yapabilirsiniz. Son derece keyiflidir, hele de sık sık adaya gitme şansınız bulunmuyor ise kendinizi böyle bir gezintiden mahrum etmeyin derim. Ada turları iki güzergâhtan oluşmaktadır.

Küçük Tur İskeleden başlar; Çankaya Caddesi, Nizam yoluyla Birlik Meydan’ına ulaşır. Buradan Rum Mezarlığı, Karacabey Koyu, Maden Yılmaz Türk Caddesi üzerinden Çınar Meydanı’na çıkılarak tekrar iskeleye dönülür*.

Büyük tur 12 km dir. Birlik Meydanı’ndan daha güneye Eski Bağ mevkiinden Aslan Kayası’na kadar gidilir. Hagios Nikolaos ve Maden üzerinden geri dönülür*.

Ada’da piknik yapmak isterseniz güzergâh üzerinden yürüyerek, bisiklet ya da faytonla piknik alanına gidebilirsiniz. Deniz manzarası eşliğinde, ağaçların gölgesinde yer, içer, hoplar, zıplarsınız :)

Ada’nın belki de düzenli olarak her yıl TV ye çıkmasını sağlayan Aya Yorgi hakkında da bilgi vereyim hemen.

Büyükada dört tepe üzerine kuruludur. Bunlardan en yüksek olanın adı Aya Yorgi ( Hagios Georgios Koudounas )Kilisesi’nden alan alan Aya Yorgi ya da bugünkü adıyla Yüce Tepedir. Aya Yorgi Kilisesi 23 Nisan ve 24 Eylül günlerinde her dinden dua edip dilek dileyenlerin akınına uğruyor.Bu tepeyi yürüyerek çıkan Hıristiyanlar hacı olacaklarına inanıyor*.

Çok kalabalık oluyor hatta insanlar adadan taşıyor diyebilirim. Eğer siz de benim gibi bir sürü insanla sevgi yumağı olmaktan hoşlanmıyor iseniz bunu sabahın köründe Aya Yorgi’ye gidip öğlen gibi dönerek o kalabalığa kalmadan deneyebilirsiniz. Böylelikle herkes adaya akın ederken siz dönüş vapurunuzu beklerken ,kahvenizi yudumlayarak onlara nispet yapabilirsiniz. Eeee ne demişler erken kalkan yol alır :)

Ada’dan şehre dönerken son olarak iskelenin yanındaki çay bahçelerinde bir şeyler içebilir, balık ya da midye yiyebilirsiniz.

Şiddetli hava koşulları dışında aklınıza esecek herhangi bir zamanda yapabileceğiniz bu geziyi artık ertelemeyiniz :)

Keyifli gezmeler…

Foto1: hep adaların giriş resmi çekilecek değil ya ben de adadan bakışı çektim ve yine her zaman olduğu gibi vapuru da fotoma eklemeyi unutmadım :)

Foto2: Meydandaki Saat Kulesinin gölgesinde, çiçeklerin arasında ve onca insanın içinde umurunda mı dünya siyah kediciğin :)

*Atlas Dergisi’nin Türkiye Adalar Atlası kitapçığından alınmıştır.

PRENS ADALARI… İstanbul

2009-09-16T08:35:00.004+03:00

Dizi dizi duran, bulunduğu alana güzellik ve zarafet katan Prens Adaları…

Denize girmek, piknik yapmak, fotoğraf çekmek, bisiklete binmek ve en güzeli kısa bir yolculukla İstanbul’un telaşından hemencecik kaçabileceğiniz müthiş mekânlar.

Atlas Dergisi geçtiğimiz ay Keşif Kitaplığı serisinde Türkiye Adalar Atlası eki verdi.

Ben de bu eki bahane ederek hemen başladım ada turlarıma :) tabiii öncelikle bana en yakın olarak Prens Adaları ile...

Ama önce Atlas’ın ekinde yazan bilgilerden kısa bir alıntıyı yazıma ekliyorum. Ada gezilerimi de yeniden gidip gördükçe yazıyor olacağım.

Bu adalar grubu tarihte Papaz Adaları, Ruh adaları, Bahtiyar Adaları, Halka Adalar, Kızıl Adalar, adlarıyla da anıldı. Prens Adaları adı ise Bizans devrinde prens ve prenseslerin sürgün yeri olmasına dayanıyor.

Toplam alanı 12 km2 ye yaklaşan Prens Adaları Bostancı’dan Kartal’a uzanan kıyı şeridinin karşısında diziliyor.

Prens Adaları’nın yerleşim bulunan üyeleri;

Büyükada ( Prinkipo )
Heybeliada ( Halkis )
Burgazada ( Antgone )
Kınalıada ( Proti )
Sedefadası ( Terevinthos )

Üzerinde yerleşim olmayanlarsa;

Kaşık Adası ( Pito )
Tavşan Adası ( Neandros )
Yassıada ( Plati )
Sivriada ( Oksiya )

Adalarda nüfus yoğunluğunun artması 19. yy ın ortalarına rastlar. Şirket-i Hayriye’nin 1846’da başlattığı vapur seferleri ile ulaşımı da daha rahatlayan adalar kısa sürede İstanbul’un gözde sayfiye yerlerine dönüştü ve nüfusu da arttı.

Ağırlıklı olarak Ermeni, Rum ve Musevi azınlığın yerleştiği adalar zamanla Türk nüfusunun ilgisini çekti.

Adalarla özdeşleşen şair ve yazarlarımız bulunmakta;

Burgazada Sait Faik; Büyükada Reşat Nuri; Heybeliada Hüseyin Rahmi’dir…

Rus Devrimi’nin önderlerinden Troçki, sürgün yıllarının bir kısmını Büyükada’da geçirmişti.

İŞARET

2009-09-15T08:52:00.007+03:00

Yeni Bir Hayat, Yeni Bir Aşk...

Tüm Dünyada Gençlerin Tutkunu Olduğu Yeni Bir Vampir Serisi.

"Yüzümü ona çevirdiğimden beri bu kitap beni kendine esir etti. Tamamıyla muhteşem. İşaret, ateşli, karanlık ve eğlenceli."-Gena Showalter, Yazar-

"İlk paragraftan itibaren bağımlısı oldum. Kitabı bir çırpıda bitirdim."-MaryJanice Davidson, New York Times bestseller Yazarı-

Aşırı derecede bağımlılık yapan bir vampir serisi-Romantic Times-

On altı yaşındaki Zoey, İz Sürücü tarafından İşaretlendiğinde, eski hayatının geride kaldığını anlamıştı. Şimdi artık, arkadaşlarından ve ailesinden ayrılıp çalışması gereken tek dersin Vampir 101 olacağı Gece Evi'ne yerleşmek zorundaydı.

Aşk, İhanet, Gerilim ve Rekabet dolu Gece Evi Serisinin İlk kitabı İşaret sizi kendisine esir edecek.

Nane Şekeri'nin Yorumu:

Ara verdiğim vampir kitapları serisine yine arkadaşımdan aldığım bu kitap ile geri döndüm.

Yine soluksuz okuduğum bir seri diyebilmeyi çok isterdim ama öyle değil.

Öncelikle, hedef kitlesi olarak bir belirleme yapılamamış. Genç kitle mi yetişkin mi belli değil,herkesi kıcaklayayım kimse kaçmasın amacı güdülmüş ama başarılı olunamamış bu konuda.

Ağırlıklı Harry Potter, Alacakaranlık biraz da Kızılderili karışımı ( aslında yoğun esinlenmeli demek daha doğru sanırım) bir roman.

Olaylar ve mekânlar pek öyle gizemli ve sıra dışı değil.

Kurgusu da son derece zayıf.

Kitabın tanıtımında "aşırı derece bağımlılık,ilk paragraftan itibaren bağımlısı oldum..." gibi yorumları yapan yazarlardan sonra benim yorumlarım tamamen tersi oldu ama benim yorumum bu yönde.

Seri bu kitap haricinde iki kitaptan daha oluşmakta. Her iki kitabı da arkadaşımdan aldım, ilerleyen dönemlerde okuyacağım ve diğer kitapların gidişatı konusunda buradan fikirlerimi paylaşıyor olacağım.

Keyifli okumalar…

NANE ŞEKERİ YENİDEN

2009-09-14T10:25:00.001+03:00

Gelin ata binmiş, ya kısmet demiş.

Nane Şekeri izne çıkmış, ya kısmet demiş.

Elimde birkaç tane tatil planı varken hepsi birden iptal olunca tatilim de ya kısmet diyerek başladı, bütün tatilim de hep böyle geçti.

Heyecan dolu, tahmin edilemez ve planlananların hiçbirinin olmadığı :)

Ama aynı zamanda eğlenceli, verimli ve dinlenmeli bir tatil.

Bol bol okudum, film izledim, gezdim tozdum; hiç bilgisayarda, TV başında, telefonda vakit harcamadım. Bu nedenle de yorumlarınızı göremedim, yanıtlayamadım, yazılarınızı okuyamadım..

Konuyu telafi için hızla blog âlemine yeniden dalıyorum :)

Kısaca güzel bir tatilden sonra hoş geldiiiiim :)

KENDİ ÖDÜLÜNÜ KENDİN VER

2009-08-27T17:16:00.008+03:00

Genelde böyle internetsel ortamlardaki trendlerden çok geç haberim olur.

Sağolsun Gelinnciğim bana bu konuda her zaman destek olur, bilgi akışı sağlar ve beni günceller ( Facebook’a da onun zorlaması ile girmiştim hatta Facebook ödevleri veriyordu bana şimdi Facebook’dan şu kadar kişiyi bul diye… ).

Bu ödül yazılarını da görüyordum ama hem olağanüstü yoğun bir hafta geçirdiğimden hem de öyle hemen ne olduğunu çakamadığımdan üstüne düşmemiştim.

Yine Gelinn imdadıma yetişti, sağ olsun sana ödül verdim bak diye. Ben de baktım sonra bu nedir? Bunun bir deadline ı var mı? Diye kızceğize yığdım sorularımı. Sonra baktı benim durum biraz(!) vahim ( hayatıma bir gün pat diye giriveren ) DaiSy de işe el attı ve durumu özetlediler bana.

”Bak çekirge ( burada çekirge ben oluyorum), sen de birilerine ödül vericeksin”, “Şimdi çekirge, bir de değişik özelliklerini yazıcaksın” falan dediler. Ben ise vakitsizlikten bu operasyona girişemedim bir türlü.

Sonra düşündüm, ben öyle birkaç değişik özelliği olan biri değil, başlı başına değişik bir hatunum. Bunu geçtim.

Değişik bir hatun olarak öyle ödül vereceğim birkaç isim seçemem çünkü hepsi beni okumuş, bulmuş, duymuş ve beni yalnız bırakmamış ya da benim okuyup, duyup, yanlız bırakmadığım kişiler. Bunu da eledim.

Eeee peki ben ne yapayım?

Ben de beni yalnız bırakmayan ve yalnız bırakmadığım herkese Nane Şekeri ikram edeyim dedim.

Tatlı, Ferahlatıcı ve Eğlenceli…

İZİNE 1 KALA...

2009-08-27T08:43:00.004+03:00

Perşembe haftanın en güzel günüdür.

Haftasonunu düşünmek için yeteri kadar yakın,pazartesi'den seni uzaklaştıracak kadar uzaktır.

Geçenlerde okuduğum bir söz.Şu anki ruh halime çok uygun :)

BADEM KAÇMIŞ

2009-08-26T13:29:00.017+03:00

Ne tam evcil, ne de tam vahşi olan sevimli fok Badem kafesinden kaçmıştı ve şimdilerde Ören sahillerinde kıyıdaki kişilere saldırdı deniyor ve son derece vahşi görünüşlü fotoğrafları konmuş.

Ama insanların önce ona dokunma, kuyruğunu çekme, başına üşüşme şeklinde taciz ettiği ve aslında insanların onun yaşam alanını işgal ettiği üzerinde hiç durulmamış.

Badem bir sirk hayvanı değil, kendi oramında yaşamaya alışmış bir deniz memelisi.

Sadece bunu hatırlamak bile olaya daha mantıklı bakmaya yardımcı olacaktır.

Ayrıca o bir fok balığı değil, bir deniz memelisi, bir Akdeniz Foku l!!!!

EMPATİ

2009-08-21T09:39:00.003+03:00

Yaşamınızın kontrolü sizde değil!

Öyle olduğunu düşünebilirsiniz, ama yanılıyorsunuz.

Elbette ki kendi kararlarınızı kendiniz vermekte özgürsünüz.

Bu kitabı kapatabilirsiniz.

O sandalyede oturmaya devam edebilirsiniz.

Ya da gözlerinizi oymak gibi çılgınca bir şey yapabilirsiniz.

Ne isterseniz yapabilirsiniz.

Ama sorun şurada: Ne isteyeceğinizi kontrol edemezsiniz.

Her davranışınızı önceden belirleyen arzularınız ruhunuzun o kadar derinlerine işlemiştir ki, onlara dikkat bile etmezsiniz.

Ve bu da sizi mükemmel bir köle yapar.

Bu nedenle, hayatınızı yaşamaya devam edin. Ne isterseniz yapın.

Sadece 'isteklerinizin' tümüyle sizin kontrolünüzde olmadığı gerçeği üzerine kafanızı çok fazla yormamaya çalışın.

Edebiyat, Bilim Ve Felsefe Ruhunuza Akacak,

Okudukça Bağlanacak, Bağlandıkça Okuyacaksınız...

Nane Şekeri’nin Yorumu:

Yeni bir kitap değil, yazarın bundan önceki kitabı peynir ekmek gibi satınca ikinci kitap olan Empati piyasaya çıktığında bir anda her yeri sarıvermişti.

İlk kitap olan Olasılıksızı okumadım, yeniden eskiye şeklinde bir giriş oldu benim için.

Kitap hakkındaki düşüncelerime gelince. Aslında okumak fiilini kullanmak ne kadar doğru olur bilemiyorum çünkü ben kitabı izledim demenin, eylemi daha iyi karşılayacağını düşünüyorum.

Evet, film izler gibi bitirdim kitabı sanki her sayfada başka bir sahneye geçiyormuşum gibi.

Değişik, sürükleyici ve rahat okunabilen bir roman…

Kitap okuma ruh halinize göre eğer, edebi bir tat arıyorsanız sonraya erteleyebileceğiniz, hayır ben çok da kafamı yormadan okuyacağım bir kitap arıyorum diyorsanız kesinlikle okuma listenize alabileceğiniz bir kitap.

Keyifli okumalar…

GECE MASALCISI

2009-08-20T09:24:00.004+03:00

Her şey yıllar önce Şam'ın eski mahallelerinden birinde başladı. O zamanlar Şam'da yaşayan insanların en ilginci Arabacı Salim'di. Salim, yörenin en ünlü öykücüsüydü. Arabasına aldığı yolculara öyle öyküler anlatırdı ki, kimse zamanın nasıl geçtiğini fark etmezdi.

Bir kere anlatmaya başladı mı öykülerini birer kırlangıç gibi uçururdu. Ağzından çıkan kelimeler insanları büyülerdi.
Derken bir gün esin perisi onu terk ediverdi. Salim son 21 kelimesini söyleyip dilsiz kaldı. Bir daha ancak benzeri duyulmamış yedi hikâye dinleyebilirse konuşabilecekti...

Nane Şekeri’nin Yorumu:

Bu bölümde hep okuduğum kitaplardan bahsettiğim için geçen gün kitaplığıma baktığımda Rafik Schami’nin bu kitabını gördüm.

Arap ve Fars edebiyatını çok severim. Hayal gücünü bir başka yorumlarlar. Özellikle Arap edebiyatında…

Suriye’li bir yazar olan Rafik Schami de bu kitabında kahramanı Salim’in arabasına sizi de alarak hikâyeleri eşliğinde keyifli yolculuklara çıkarır.

Anlatım tarzı biraz farklı bir kitap okumak isteyenler bu kitaba da şans verebilirler.

Keyifli okumalar…

DONDURMACI YAŞAR USTA

2009-08-19T09:20:00.004+03:00

Dün, o hareketli yolculuktan sonra eve dönmeden, akşam keyif olması için Bostancı’daki meşhur Yaşar Usta’dan dondurma aldım :)

Daha önce denediniz mi bilmiyorum ama hem sıra dışı dondurmaları ( patlıcanlı, domatesli havuçlu gibi ) hem de meyveli dondurmaları ile ünlüdür.

Ben patlıcanlı dondurmasını seviyorum ama her zaman kalmıyor, bitiyor. Diğer sıra dışı çeşitleri henüz denemedim.

Amaaaaa o meyveli dondurmaları yok muuuuu muhteşem yahuuuu :)

Aslında şöyle söylemem daha doğru olur sanırım meyveli dondurma değil de dondurulmuş meyve yiyor gibi oluyorsunuz. Meyvelerin tadı olduğu gibi duruyor, hatta bağırıyor :)

Paket de yaptırabiliyorsunuz. Götüreceğiniz mesafeye göre özel şekilde paketliyorlar.

Bu kadar anlattıktan sonra hemen yerini de tarif edeyim. Bostancıda Minibüs yolu üzerinde lunapark ışıklara gelmeden bir önceki ışıklarda Shell benzin istasyonu var. O ışıklardan bostancı yönünde Ali Nihat Tarlan Caddesi üzerinde. Yanında Sampi pidecisi var.

Zaten önündeki kalabalıktan görürsünüz hemen.

Kesinlikle denemeye değer.

BU NE HIZ BÖYLE?

2009-08-18T09:55:00.004+03:00

Hep diyorum, bu şehrin bir ulaşım aracını, bir sokak ya da caddesini kullanmayın ilk aksiyonunuzda her şey değişmiş ve siz bir anda her şeyin yabancısı olabilirsiniz. Tıpkı dün benim başıma gelenler gibi.

Gelinn ile akşam Kadıköy’de buluşmak üzere işten çıktım ve en rahat vapurla karşıya geçerim diye Beşiktaş Vapur İskelesine gitmeye karar verdim. Dolmuştan Üsküdar Vapur İskelesinin önünde indim ve Kadıköy vapurlarının kalktığı ( daha doğrusu benim öyle hatırladığım ) Barbaros Hayrettin İskelesine hızlı adımlarla gittim. Gittim de ortada vapur falan yok ki!!!...

Vapura binmeyeli artık Kadıköy seferleri de Üsküdar İskelesinden yapılmaya başlanmış ama bu konuda birine soru sormasanız hiçbir uyarı ya da bilgi yok!

Benim gibi birkaç yanlış iskelezede ile birlikte Üsküdar İskelesinde kalkmak üzere olan vapura yetişmek üzere başladık koşmaya. Ben ayağımda topuklularla tık tık koşa koşa yetiştim, bu arada jetonumu da aldım ve vapura son anda son yolcu olarak attım kendimi. Kafamı falan da vapura çarpmadan binebildim. Kan ter içinde oturdum ilk bulduğum koltuğa. Biraz kitap okuyarak sakinleşmeye çalışırken geldik iskeleye ve indim yine hiçbir yerimi vapura çarpmadan.

Artık Kadıköy’ümdeyim, gözü kapalı dolaşırım derken iskelenin karşısındaki ışıkların orada bir inşaat yapıldığını ve bu nedenle karşıya geçişlerin Belediye Başkanlık Binasının bahçesinden yapıldığını ışıklardaki kalabalığı izleyerek öğrenebildim.

Allahımmm burası da değişmiş!!!

Neyse işler halledilip, Gelinn ile güzel bir yemek yedikten sonra, Kadıköy’deki sarı dolmuşların da ( yine bir inşaat şantiyesi yüzünden ) durağının değiştiğini öğrenip pes dedim.

Bu kadar da çok ve hızlı değişilmez ki canım.

Şimdi değişmemişliklerimin değişmemesini neden bu kadar çok istediğimi daha açık anlatabildim mi?

KORO

2009-08-17T11:21:00.004+03:00

Daha önce duyduğum ama izleme fırsatını bulamadığım bir filmdi. Arkadaşım sana Koro filmini getireyim dediğinde ilk etapta hatırlayamadım ama film zevkine güvendiğim için hiç de sorgulamadım bile beğenip beğenmeyeceğimi.

Ve bu hafta sonu filmi izledim.

Söyleyeceğim tek şey muhteşem!

Sorunlu çocukların okuduğu bir okul, sert ve hiç insani yaklaşım içermeyen yöntemleri olan bir müdür tarafından yönetiliyor.

Okula sınıf mümessili olarak atanan yeni öğretmen, eski müzisyen Mathieu sakin görünüşü ve akıllı yaklaşımları ile çocuklarla arasında güçlü bir bağ kurar.

Daha önce yazdığı bestelerinin çocuklar tarafından çalınması ile de okulda bir koro kurmaya karar verir ( belki de kurmak zorunda kalır ). Koronun oluşturulma aşamaları, yaşanan olaylar eğlenceli bir şekilde anlatılmış.

Konu aslında çok da sıra dışı değil ama işleniş şekli çok güzel.

İzleme şansınız olduğunda hiç düşünmeden zaman ayırabileceğiniz bir film olduğunu söyleyebilirim.

Keyifli seyirler…

KARIŞIK NANE ŞEKERİ

2009-08-13T08:45:00.006+03:00

Burcun Yengeç, mistik şeyleri iyi anlarsın, kendini anlayamayan kimseyi anlayamaz dediler, gaza getirdiler ben de bunlara inanıp astrolojik yapıma odaklanayım, bir bakayım nasıl bir şeydir dedim.

Dedim de öyle kitaplarda yazan Yengeçlere de hiç benzemiyorum ki. Ben de isterim evcil yönleri yüksek, evinde oturmayı seven, cici, munis bir Yengeç olmayı ama değilim öyle, olamıyorum uzun süre bu şekilde.

Dedim peki bu nedendir? Dediler yükselen burcundandır ve onun etkisi sende daha fazladır. Ben de yine bunlara inanıp yükselen burcumu keşfettim. Aslan!!!

Tamamdır işteeee sen bu yüzden öyle içine kapanık, munis birisi değilsin. Aslan burcu gösterişi var sende dediler inandım, sadece inanmakla kalmayıp havalara da girdim.

Demek bu yüzdenmiş benimle tanışan büyük çoğunluluğun beni Aslan sanması...

Yengeç-Aslan karışımımı ilginç ve olumlu bulanlar da olduuuu, iç dünyan çok uyumsuz diyenler de… İşin uzmanı olamadım ki ben de bir şey diyeyim kendime.

Ben şu mistik şeyleri anlama yönüm ne zaman çıkacak? Ben ne zaman bu işlerden anlayacağım? Peki onlar da beni anlayabilecek mi?Beni niye gezegenler yönetmek zorunda? Ben de onları yönetmek istiyorum! İnsanların yaşamlarını yok sayarak nasıl bu kadar az bir gruba ayırabilirsiniz? diye isyanlardayken sen misin böyle kaşınan al sana, bir de ay burcu diye bir şey çıkaralım da iyice karışsın kafan dediler.

Ay burcu da ne ola ki? Başladım internette dolanmaya tırım tırım.

Sağı tıkladım, solu tıkladım, o site senin bu site benim gezdikten sonraaaa ay burcumun da Akrep olduğunu öğrendim. Öğrendim de ne oldu? Hiç bir şey anlamadım ki. Sonra da kızdım kendime zamanında ücretsiz diye çıkarttırdığın yıldız haritanı çok uzunmuş bu diyerek tembellik etmeden okusaydın bilirdin bir şeyler diye.

Şimdi hepsinin altından kalkamayacağım için feci yardıma ihtiyacım var.Burcu Yengeç, Yükselen burcu Aslan, Ay burcu Akrep olan ben acep nasıl bir şeyim?????

Allah rızası için astrolojiden anlayanınız varsa bir şey desin n’olur. Yoksa ben kendime yeni burçlar bulup karmakarışık bir Nane Şekeri olacağım :(

İŞİNİ İYİ YAPANI…

2009-08-11T11:21:00.003+03:00

Başlığa aldanıp da hemen bir küfür sallayacağımı sanmayın :)

Aksine, sözün devamının ne kadar anlamlı olduğuna dair olacak yazacaklarım.

Fethiye’de çok güzel kuru kahve satan bir yer var. Aslında baharat falan da satıyor ama ben kahvesine bayılıyorum. Hatta Eminönü’ndeki Kurukahveci Mehmet Efendi’nin kahvesinden bile çok beğeniyorum.

Küçük bir dükkân...

Bayramlarda dükkânın önünde kuyruk olurmuş. Fethiye’nin geleneklerinden biri gibidir o kuyrukta bekleyerek kahve almak demişlerdi.

Kuru kahvesi ile Fethiye’ye gitmeden çok önce tanıştığımız için bilerek, isteyerek ve bir de merak ederek gitmiştik kahvemizi almaya. Hatta ilk kez Fethiye’ye gidip de bu kahveyi önceden bilmiş olmamız bize oralarda ayrı bir itibar bile sağlamıştı :)

Kahve almaya gittiğimizde kahvenin güzelliğinden, bir yere giderken hediye olarak götürdüğümüzden bahsederken dükkân sahibi sakin amcamız bir taraftan da orada öğretmenlik yapan birinin siparişini hazırlıyordu. Yanlış hatırlamıyorsam o paket de Bitlis’e gönderilmek üzere hazırlanıyordu. Siparişi hazırlanan öğretmen bey de bizim düşüncelerimize katıldı ve biz hep birlikte o küçük dükkânda bir övgü, beğeni fırtınası yarattık :)

Bizim konuşmalarımız sona erip, sıra dükkân sahibi sakin amcaya gelince bütün bu söylediklerimiz sanki hiç söylenmemiş gibi “ İşini iyi yapanı dağda da bulurlar” dedi ve aynı sakinlikle siparişleri hazırlamaya devam etti.

Sözün doğruluğu ve dükkân sahibi sakin amcanın gösterdiği tevazudan öyle etkilendim ki bu sözü sık sık kendime hatırlatır oldum.

Fethiyeli bir arkadaşım yeni döndü İstanbul’a ve dönerken bana kahve almak istediğinde dükkân kapalı olduğu için alamadığını söyledi. Olsun, varsın alamasın, hatırlamış ya benim ne kadar sevdiğimi o kahveyi o da yeter :)

Ve yeniden hatırlattı ya dükkân sahibi sakin amcanın o sıradanlıkla söylediği sözleri o da yeter bana!...

HARCAMALARI İZLEME

2009-08-03T13:20:00.013+03:00

Artık bol kaynakların sona ermesi ve olumsuz piyasa koşullarının düzelecek mi? Düzelecekse ne zaman ve nasıl olacak? Konularının gündemi oluşturduğu düşünülürse harcamalarda tasarruf yaklaşımları son derece doğal bir sonuç olarak karşımıza çıkmaktadır.

Gelinn’in, piyasanın nabzını tutarak avantajlı ürünleri, kampanyaları ve bu konudaki kendi yaklaşımlarını paylaştığı blogunda bir bölümü var.Hayalbemol alışveriş konusundaki yazısında faydalı önerilerini paylaştı.

Fiilen yaptığım işin bu konuda proje üretmek olması nedeniyle işin alınan tedbirler sonrası izleme safhasını da ben yazayım istedim.

Evet, kişisel harcama planında yapılan bu uygulamalar başlangıç için çok gerekli olsa da yeterli değil. Sürekliliği sağlayabilmek için belirlenen ve uygulanan stratejilerin, kararların sonuçlarının izlenmesi de son derece önemli.

Bu süreci diyet yapmak gibi düşünebilirsiniz. Yüksek bir motivasyonla önemli miktarda kilo verebilirsiniz. Bununla birlikte verdiğiniz kiloları fazlası ile geri almamak için diyetisyenlerin koruma dönemi dediği asıl ve zorlu süreç başlar.

Yemek yeme alışkanlığını günlük hayatta uzun vadeli bir yapıda uygulayabilmektir bu aşama.
Yemek yemeyi çok seven bir kişinin diyet sonrasında bütün yiyeceklere saldırarak verdiği 5 kiloyu 7-8 kilo olarak geri alması ne kadar kötüyse alışverişi çok seven birinin bir anda alışverişi kesmesi sonrasında “tamamdır, bana bu kadar tasarruf yeter “ diyerek alınması hiç de gerekli olmayacak bir yığın şeye para harcaması da o kadar kötü olur.

Bu durumu yaşamamak için kendi planınızı oluşturmanız bana kalırsa en akıllıca yaklaşım olacaktır .

Ne kadar geliriniz var, giderleriniz neler?

Peki, ben bu kadar ahkâm kestikten sonra neler yapıyorum ondan bahsedeyim.

Krizin gelişini çok önceden görerek hararetli zamanları başladığında zaten harcamalarımı belli bir düzene koymuştum. İhtiyaç listeleri oluşturdum, elimdeki envanteri (kıyafet, kitap, ayakkabı gibi) güncelledim ve her alışverişimde “bu gerçekten de gerekli mi?" Sorusu ile hareket ettim. Bu aşamaları tek başıma geçirmedim. Artık hepinizin bildiği çok yakın arkadaşım olan Gelinn ile birlikte karşılıklı bu konuda kendimizi bir hayli geliştirdik, hatta bir ara dişi Varyemez Amca’lar olma yolundan son anda döndük :)

İzleme aşamasında ilk olarak harcamalarınızı gruplamanızı önereceğim.

1.Grup: aylık olarak kredi kartı, fatura gibi düzenli ödemeleriniz olsun

2.Grup: aylık olarak kredi kartı ya da nakit olsun yapmış olduğunuz harcama başlıkları, nelere para harcadığınız olsun. Örneğin o ay aldığınız kitap sayısı ve ödediğiniz tutar ( ve soru şu: bu kitapları almam gerçekten gerekli miydi?)

3.Grup: aylık olarak gezi, eğlence gibi sosyal yönümüzü besleyen aktiviteler olsun.

Bu maddeleri tercihinize göre, not defteri , harcama ağacı şeması ya da benim yaptığım gibi bir Excel dosyada günlük ve aylık olarak bu başlıklara ait yapılan ödeme ve giderlerinizi kaydederek ay içinde ya da sonunda harcamalarda ne aşamada olduğunuzu, işin ne yöne doğru gittiğini izleyebilirsiniz.

Bu da size cebinizden çıkan tüm paranın nereye gittiği konusunda topluca bir gözlem şansı oluşturur.

Harcamalarım içinde gezmek için ayırdığım parada kesinti yapmaya yanaşmadığım,gezip tozmalarıma da artık engel olursam bunalıma gireceğim için ben de gezme, yeme içme giderlerimi her birini düzenli olarak kaydederek dosyama günlük olarak takip ediyorum. Henüz burada bir kesintiye gitmedim.

Böylelikle para akışım üzerinde daha çok kontrol sağlayabiliyorum.Elimde para kalması durumunda elde ettiğim bu kaynağı bana daha çok yarayacak ihtiyaç alımlarında ( dürüst olacağım daha çok gezmekte ) kullanabiliyorum.

Yazımın en başında da belirtmiş olduğum gibi birden her şeyden mahrumiyet yerine öncellikleri doğru ve objektif olarak belirledikten sonra bunu hayatın bir parçası olarak yaşadığınızda tasarrufa bağlı elinizde kalan parayı kullanacağınız alanları da genişletebileceksiniz.

BUZ DEVRİ 3

2009-08-03T12:58:00.003+03:00

Hafta sonu Buz Devri 3 ü izledim 3 boyutlu olarak.
Daha önce başka bir 3 boyutlu animasyon film izlemiştim o daha güzeldi. Buz Devri 3 ün 3 boyutunu pek tutmadım.

Ama çok güzel vakit geçirdim. Buz Devri 2 ye göre çok daha dinamik ve güzeldi. Aile kavramı üzerinde buruluyor serinin bu bölümünde. Kahramanım Sid her zamanki gibi olaylara kendi farklı bakış açısı ile yaklaşıyor :)

Palamut maceraları bu bölümde farklı bir boyutta işlenmiş o da çok keyifliydi, çok güldüm :)

Özet olarak bir arkadaşımın TV yorumlarından birinde duyup benimle paylaştığı yorum çok doğru.

Bu film, kesinlikle 1.sinden kötü ama 2.sinden daha iyi.

Keyifli seyirler…

SUDAKİ İZLER

2009-07-29T10:49:00.004+03:00

Deniz ve Denizcilikle ilgili belgesel ve TV programlarının hep çok uçlarda olduğunu, ya bu konuda eğitim almış kişilere yönelik ve teknik, bilimsel bilgilerin tavan yaptığı ya da bir teknede sahil kasabalarını dolaşarak denizcilik programı yaptığı düşünülen ama bana göre gezelim, görelim programları tadında olmaktan öteye gidemeyen programların izleyicilere sunulduğunu düşünüyorum. Buna bağlı olarak da sualtı belgeselleri TV akvaryumları olarak kullanılıyor çoğu zaman.

Denizle ilgilenen kişilere, meraklı ama teknik olarak çok bilgili olmayan ağırlıklı grup için ise hep popüler deniz belgeseli eksikliği olduğunu görmüşümdür.(Deniz belgesellerini izlerken yanımda genelde” Bu hayvan nedir? Bu balık nasıl bir şeydir? Aaaa o hayvan mıdır, bitki gibi?” sorularıyla karşılaşınca ister istemez bu ihtiyaca yakından tanık oluyorsunuz :))

Bir süredir İz TV’de izlediğim Savaş Karakaş’ın hazırladığı ve sunduğu bir programın adı Sudaki İzler.

Anlatım dili çok yalın. Sualtı olduğu kadar denizcilikle ilgili değişik konuları da içeriyor bu program. Denizcilik tarihi, yapay resifler ya da deniz fenerleri gibi…

Ben Pazar günleri olan gösterimini yakalayabiliyorum genellikle.

Programda anlatılanlardan sadece yanlış olarak fok ve yunuslara balık denmesine takılmış durumdayım. Siz bu ifadeyi duyduğunuzda inanmayın, onlar balık değil, deniz memelileridir. Sadece fok ve yunus diyebilirsiniz :)
Keyifli seyirler…

DEĞİŞMEMİŞLİKLERİMİN DEĞİŞMEMESİNİ İSTİYORUM!!!

2009-07-28T16:03:00.005+03:00

Değişime, getirdiği yeniliklerin ( olumlu ya da olumsuz ) taze kan sağlaması nedeniyle açığımdır. Ama bazı şeyler ve özellikle mekânlar var ki onların hiç değişmemişliği ya da üzerinde durulmayacak kadar küçük değişimleri mutlu ediyor beni, belki de birçok kişiyi…

Böyle mekânlar bulabildiğimde dört elle sarılıyorum. İstanbul gibi nerdeyse bir gün sokağa çıkmadığınızda her zaman kullandığınız yolun giriş çıkışlarının değişebildiği, hep alışveriş yaptığınız marketin taşınmış olabildiği ya da şehirde beğeniler ışık hızında değiştiği için belki de sizin gitmekten çok hoşlandığınız bir restaurant ya da kitapçının kapandığı, yerine o günün akımına uygun yeni bir şey o eski yerde yerini alabildiği bir şehirde yaşayınca değişime direnen güzel yerlerin önemi de artıyor.

Bu denli hızlı bir şehirde yaşadığınızda zamanın geçmediğini düşünerek kendinizi kısa bir süre için bile kandırarak şımartabileceğiniz mekânlarınız olsun istiyorsunuz.

Ben, bu yönden İstanbul’un tarihi yarımadasını çok severim. Oralara pek dokunulamadığı için bazen kendimi üniversite dönemimde ya da İstanbul’un daha eski dönemlerinde yaşamış gibi hissedebiliyorum :) Sokakları aynıdır, nereden dönseniz nereye varacağınızı bilirsiniz. İstanbul için bu büyük bir lüks.

Değişmemişliklerimin nerdeyse simgesi olarak tanımlayabileceğim, beni her ruh halimde iyi hissettirebilen, gördüğüm, gittiğim tüm yerler içinde en mutlu olduğum yer ise Kadıköy’deki Baylan Pastanesidir.

Kadıköy Çarşısı’nın sokağında Hacı Bekir lokumcusunun tam karşısındadır ( ne tehlikeli bir yer di mi? Hacı Bekir ve Baylan tam karşı karşıya. Baylan’da bir şeyler yedikten sonra hemen Hacı Bekir’e gidip başka tatlılar yediğimi çok bilirim :)).

Küçük vitrini ile karşılar sizi. İçeri girdiğinizde klasik pastane havası ile karşılaşırsınız. Yaz sezonu ile arka taraftaki bahçelerini de açarlar ve güzel lezzetlerine bir de güzel keyif katarlar misafirlerinin.

Olağanüstü tatlıları vardır. En ünlüsü Kup Griye olarak bilinen dünya tatlı literatürüne girmiş tatlılarıdır. Bir diğeri ise ( benim asıl favorim ) Rokoko. Çikolatalı dondurmalı pastanın üzerine booolca çikolata sosu! Muhteşemdir muhteşem!!!

Müşteri profili de çok çeşitlidir. Bir masada takım elbiseleri ile oturan insanları, diğer masada test çözen öğrencileri, bir diğer masada eski okul arkadaşlarını sohbet ederken görebilirsiniz. Kimse kimseye varlığıyla rahatsızlık vermez orada. Bunu da bana kalırsa Baylan’ın o zarif havası sağlıyor.

Peki, beni Baylan’ın nesi bu kadar etkiliyor? Tamam, tatlıları güzel, ortamı güzel ama bunları başka pek çok yerde de bulabilirim öyle değil mi? Hemen söyleyeyim. Baylan’ın değişmemişliğini seviyorum ben. Çocukluğumdan beri her gittiğimde pastanenin kapısını her açtığımda beni karşılayan aynı dekor, aynı kokular, aynı seçenekler sanki dün gitmişim hissini uyandırdığı için seviyorum orayı.10 sene öncesi gibi değil de 10 gün önce gitmişim gibi.

Değişmemişliğine bu kadar bağlanmış olduğum için de her ufak değişiklik bende hoşnutsuzluk yaratıyor. İlk olarak ucu düz tatlı kaşıklarından yuvarlak tatlı kaşıkları ile servise geçtiklerinde küçük bir bunalım yaşamıştım, oraya yakıştıramamıştım. Hala alışmaya çalışıyorken yuvarlak uçlu tatlı kaşıklarına geçen gün gittiğimde servis yaptıkları tabakları da değiştirmiş olduklarını gördüm. Normalde başka bir yerde çok beğeneceğim o tabaklar Rokoko’mu gerekli keyifle yememe bile engel oldu.

Evet, Baylan da değişiyor, hiç hoşuma gitmese de…

Umarım değişim hızı giderek artmaz ve ben terapi merkezimi bırakmak zorunda kalmam günün birinde...

KADER

2009-07-28T09:46:00.003+03:00

Sanırım bir de böyle bakmak lazım...

KADER

Deniz kıyısında bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır.
Güneş onu yakıp kavurur.
O da Tanrıya yakarır keşke güneş olsaydım diye.
"Ol" der Tanrı. Güneş oluverir.
Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz.
Bulut olmak ister. "Ol" der Tanrı. Bulut olur.
Rüzgâr alır götürür bulutu, rüzgârın oyuncağı olur.
Rüzgâr olmak ister bu kez. Ona da "Ol" der Tanrı.
Rüzgâr her yere egemen olur, fırtına olur, kasırga olur.
Her şey karşısında eğilir.
Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar.
Ordan esen burdan eser, kaya banamısın demez!
Bildiniz, Tanrı kaya olmasına da izin verir.
Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı...

Sırtında bir acı ile uyanır....
Bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır. ..

"Amor Fati - Nietzsche "
(Kaderini sev -belki seninki en iyisidir)

1 DİYALOG: ANNE ŞEKER VE NANE ŞEKERİ TV İZLİYOR…

2009-07-23T12:50:00.002+03:00

Akşam annem ve ben kendimize uzanacak birer koltuk seçip rast gele bir dizi bulduk, izliyoruz. Dizi reklâma girdi ve başka bir dizinin reklâmı yapılıyor. Reklâmı yapılan dizideki oyunculardan biri perukla, sakalla görünüşünü değiştirmiş ama ben tanıdım ,annem tanıyamadı ve aşağıdaki diyalog cereyan etti :)

Anne Şeker: Kim o çocuk?
Nane Şekeri: Ya var ya hani… Aslında biliyorsun sen de ama nasıl anlatsam ki?
Anne Şeker: Tanımadım.
Nane Şekeri: Ufff nasıl hatırlamazsın? Bak şimdi anlatayım hemen tanıyacaksın.
Anne Şeker: ????

(Veeeee Nane Şekeri o herkesin bir anda tanımasına yardımcı olacak olağanüstü tanıtımını yaparak darbeyi indiriverir!!!!)

Nane Şekeri : Bir sürü dizide oynayan uzun boylu , ince çocuk var ya işte o !!!!!! Hatırladın mı?

Nasıl detay ama? Artık insanın tanımaması mümkün değil di mi? :)

Sonuç?

Bu muhteşem anlatımdan sonra gülme krizi ile kanepeden düşen bir Nane Şekeri ve gülmekten yerinden bile kıpırdayamayan bir anne: D

Allahım, ben bu olağanüstü zekâmı hak edecek ne yaptım?

ŞAFAK VAKTİ

2009-07-22T08:47:00.003+03:00

Bir vampiri sevdiğinizde, seçim hakkınız kalmaz. Bunun sevdiğiniz kişiyi inciteceğini bile bile nasıl kaçar, nasıl savaşırdınız? Sevdiğinize verebileceğiniz tek şey hayatınızsa, nasıl vermemezlik ederdiniz? Ya onu gerçekten seviyorsanız? Vazgeçilmez bir şekilde bir vampire âşık olmak, Bella Swan için, bir fantezi ve kâbusun gerçeğe karışmasıdır. Edward Cullen'a duyduğu yoğun tutkuyla bir tarafa, kurt adam Jacob Black ile arasındaki derin bağ ile öbür tarafa çekilmiş bir halde, nihai dönüm noktasına ulaşmak için kayıplar ve mücadele dolu çalkantılı bir yıl geçirmiştir. Artık kaçınılmaz bir seçimle karşı karşıyadır; ya ölümsüzlerin karanlık ama çekici dünyasına katılacak, ya da iki kabilenin arasında insan olarak hayatına devam edecektir. Bella artık kararını vermiştir ve kendisini muhtemelen yıkıcı ve anlaşılmaz sonuçları olacak benzeri görülmemiş bir olaylar zincirinin içinde bulur. Önce Alacakaranlık'ta yıpranmış olduğunu, ardından Yeniay ve Tutulma'da da dağılıp koptuğunu gördüğümüz ipler, artık tamamen düzeltilip bir araya gelecek gibi görünüyor. Peki ya bu sonsuza kadar gerçekleşmezse? Alacakaranlık efsanesinin heyecanla beklenen son kitabı, Şafak Vakti, milyonları büyüleyen bu romantik hikâyenin sırlarını ve gizemlerini aydınlatıyor.

Nane Şekeri'nin Yorumu :

Serinin son kitabı olan Şafak Vakti’ni de dün akşam bitirmiş bulunmaktayım.
Biraz içimize suların serpildiği, maşallah Cullen’ların hiçbir eksikleri de kalmadı ama sahip olduklarını elde etmek ve korumak için çok da uğraştılar canııım dediğim bir kitap.
Yine beni okurken etrafımdan koparacak bir akışa sahipti.
Serinin tüm kitapları için genel bir değerlendirme yapmak gerekirse bu kitapları;
1.Ortalık yıkılıyor, nereye baksam bu vampir ailesi dur ben de bir okuyayım ve gündemi yakalayayım diyenler,
2.Fantastik olan her şeye bayılırım ben diyenler,
3.Şu sıralar çok üzerinde düşünmeden ama sürükleyiciliğiyle içine düşeceğim bir kitap arıyorum diyenler,
4.Seri kitapları çok severim, beni sonrasında ne okuyayım diye düşündürmeden birbirini takiben okuyacağım bir şeyler arıyorum diyenler,
5.( çocuğu olanlar için ) bizim çocuklar bu kitaplara fena kaptırdı, bakalım içinde neler var? Neler yazıyor? Diyenler,
Mutlaka okumalı :)
Bu 4 kitap ile vedalaşmak zor olsa da bu sabah yeni bir kitaba başladım bile:) Çok sevdiğim bir yazarın ve muhteşem bir girişle başlayan bir kitabı. Alacakaranlığın etkisinden çabuk çıkacak gibiyim. Bittiğinde yorumlarımı paylaşıyor olacağım :)
Keyifli okumalar…

HARRY POTTER VE MELEZ PRENS

2009-07-20T13:24:00.007+03:00

Harry Potter ve Melez filmini izledim hafta sonu.
Öncelikle ilk kitap olan Felsefe Taşı’ndan sonra serinin diğer kitapları kesinlikle çocuklara göre değil. Belki 2. kitap da uygun olabilir.
Ama anlayamadığım bir şekilde insanlar bu filme hala çocuklarını getirebiliyor.Hatta bir önceki filmde korku öğeleri fazla diye uyarı yapılamasına rağmen oldukça fazla bir oranda kişi çocuklarını getirmişler onları salonda yalnız bırakıp kendileri dışarı çıkmışlardı.
Sonuç?
Tabii ki korkmuş, hatta ağlayan çocuklar!
Bütün kitaplarını okumuş ve bütün filmlerini izlemiş biri olarak söylüyorum Felsefe Taşı dışındaki diğerleri küçük çocuklar için uygun değil.
Playstation oyunlarında bile 13+ uyarısı var!
Neyse, ben son film için izlenimlerimi yazayım hemen.
Serinin bu filmi kitabı ile gayet uyumlu çekilmiş. Kitabında olduğu gibi aksiyondan uzak, daha çok sonun şekillendiği bir geçiş filmi.
Yeni mekânlar, yeni karakterler ve yeni aksiyonlar fazla olmadığı için daha önceki mevcut üzerinden gidilmiş, ilişkilerin izleyeceği yol üzerinde durulmuş.
Yani bu filmde diğerlerindeki gibi bir macera ve onun üstesinden gelen kahramanların mutlu sonu yok.
Ben çok sevdiğim için hiç sıkılmadım ve beğendim. Ama siz Hogwarts ve Voldemort ile fazla ilgili değilseniz biraz durağan ve uzun gelebilir.
Filmi izlemek isteyenlere küçük bir bilgi. Türkçe dublajda yanlış bir çeviri var. Ruh Emiciler olarak bahsedilenler aslında Ölüm Yiyenlerdir. Ruh Emiciler Azkaban’ın muhafızlarıdır.Ölüm Yiyenler ise Voldemort’un tayfası.
İyi seyirler…

VAMPİR İNFILEYŞIN

2009-07-20T10:45:00.001+03:00

Hafta sonu arkadaşımla kitapçılarda dolaşırken çok satanlar ve çok ilgilenilenler bölümlerinde bizi hayretler içinde bırakacak kadar çok vampir kitabı olduğunu gördük.
Sadece kitaplarda değil, son zamanlarda dizi ve filmleri de patlama yaptı bu arkadaşların.
Genelde Transilvanya’da yaşadıkları düşünülen, gündüzlerini bir tabutta geçirip geceleri de beslenmek için insan avına çıktıklarını işleyen korku filmlerinin başkahramanlarıydı kendileri. Ama ne olduysa oldu bu konu sanırım Anna Rice ‘ın Vampirle Görüşme kitap serisi ile başlayan kendine özgü anlatımı ve filmi ile farklı bir boyut ve popülerlik kazandı.
Sonra ruhu olan vampir Angel ile tanıştık. O da ne?!!! Allahımmm adam çok yakışıklı ve sonradan iyi olmayı başarabilmiş bir vampir! Yakışıklı ve güzel olduklarını biliyorduk bir de iyi olduklarını öğrenince yelkenleri suya indiriverdik hemen :)
Şimdilerde Alacakaranlık serisi ile muhteşem Edward ( kitabı okumayanlar için hemen söyleyeyim kitap sadece Edward’dan ibaret değil başka iyi karakterler de var ama ben onları kolayca yok sayıveriyorum :)) ile tanıştık.
Tabii her zaman olduğu gibi talep olan bir şeyin suyunu çıkarma akımı yine gündemde…
Bahsettiğim akımın bir sonucu olarak yakında vampir arkadaşlarımız şımarıp güzelliklerinin ve gizemli hayatlarının sadece dizi ve kitaplarda görsel malzeme olarak kullanılmalarından şikâyetçi olup isyan edebilirler gibime geliyor.
Yürüyüşler düzenleyerek haklarımızı isteriz diye kazan kaldırabilirler.
Kan uzmanıyız, yeteneklerimizi daha geniş alanlarda kullanmak istiyoruz diye hastanelerde, laboratuarlarda, diş kliniklerinde, kan bankalarında görev talep edebilirler.
Eeee tabii onlara “yoooo hayır bu kadarı da olmaz” demeye kalksak kanımızı emiverirler maazallah!!!!
O yüzden şu vampir patlamasına dikkat etmemiz hepimiz için hayırlı olacaktır bana göre :)

İYİKİ BÖRTTÜM :)

2009-07-17T08:18:00.003+03:00

Bugün, hayatta var oluşumun simgesi günü, yani doğum günüm :)

Yeni yaşım kutlu ve bana yaşayacak bir yaş daha verdiği için Tanrıya şükürler olsun :)

Övünerek söyleyebilirim ki yine dolu dolu bir yaş yaşadım, nerdeyse hiçbir zamanımı ziyan etmedim.

Hiç öyle 1 yaş daha yaşlandık diye hayıflananlardan değilim, olmayacağım da… Bakarım ben yaşadığım zamanda kendime kattıklarıma.

Peki, bu yıl neler kattım hayatıma?

- En önemli olanı sadece içinde bulunulan ana sahip olunduğu ve onun sonuna kadar tadınının çıkarılması gerektiği düşüncesini hayatıma iyice yerleştirmiş olmam. Bu biiiir…

-Hayatı ciddiye alış oranım daha da azaldı. Bu ikiiiii…

- Son 6 aydır her gün düzenli olarak spor yapmaya başladım. Bu üüüüçç…

- Artık daha düzenli besleniyorum, eskisi kadar çok abur cubur yemiyorum. Bu dööört…

- Blog alemine daldım, artık benim de bir blogum var. Bu da beeeşşş…

Yeni yaşımın bana gönlümden geçen tüm dileklerimi sağlık altyapısı ile getirmesi dileğiyle... :) :) :) :) :)

AAAH ÇİKOLATA AHHH!!!

2009-07-16T11:34:00.004+03:00

Çikolataya hayır diyebilmek, çikolatasız yaşayabilmek, verdiği mutluluktan uzak kalmak sanırım büyük çoğunluk için hayal bile edilemeyecek bir durum.

Bir süredir tatlıyı, çikolatayı hayatımda sıkı kontrolle tükettiğim için bu durumlarla oldukça fazla karşılaştığımı söyleyebilirim.

Çok tatlı olduğum için çikolata sınırlamamı ilk duyduğumda önceleri ahladım, vahladım, ben bu hallere düşecek hatun muydum diyerek sızlandım, kendimi paraladım :)

Çok zordu teklif edilen bir çikolataya hayır demek, hiç düşünmeden yiyen benim için.

Zordur çikolatasız günler, zooor!

Ama geçenlerde fark ettim ki o kadar da zor değilmiş hatta farkında olmadan iyi etkileri bile olabiliyormuş.

Her an tatlı yiyemediğiniz, aklınıza her esen zamanda küt diye bir ( tamam, dürüst olacağım çoğunlukla birkaç ) çikolatayı mideye indiremediğiniz için uzun aralıklarla kendinizi şımartmak için yediğiniz çikolatanın tadına daha çok varıyorsunuz. “Zaten kısıtlı yeme hakkım var bari iyisinden olsun” diye daha kalitelisini yemek istiyorsunuz. Çünkü sizin için o küçük parça çikolata acayip kıymetli oluyor :)

Çikolatanın benim hayatım boyunca hiç aklıma gelmeyen ama normal olarak herkesin ilk aklına gelen olumsuz etkisi sanırım kilo aldırmasıdır.

Ama her derde deva İsviçreli Bilim Adamları görünüşe göre bu sorunu da çözmüşler. Bugün Hürriyet Gazetesinde okuduğum bir habere göre çikolata diyarı İsviçre’de “Vulcano” adı verilen normal çikolatalardan %90 daha az kalori içeren ve ancak 55 derece sıcaklıkta erimeye başlayan bir çikolata üretilmiş.2 yıl içinde de piyasaya sürmeye başlayacaklarmış.

Merakla bekliyorum.

BEYNİMDE NELER OLUYORMUŞ?

2009-07-15T15:08:00.001+03:00

Hemen söyleyeyim çok şükür hiç bir şey olmuyormuş :) Hala tıkır tıkır çalışıp duruyor ve şu anda çalışmasına bir engel yokmuş :)
O olaylı M.R. çekimi sonrasında cesaretimi toplayıp sonuçları almak için 1 hafta bekledim. Tanı merkezine gittiğimde herkes beni hatırlıyordu sanırım merkezin tarihine en sorunlu hasta olarak geçtim.
Raporu aldıktan sonra ( her ne kadar eğitimimin ağırlıklı kısmı Latince olsa da bu tıp dili başka bişi tabii anlaşılmıyor ) okumaya çalıştım anladıklarım şunlardı. Kurulan her cümlenin sonu “normaldir” ve aranan her ne ise “ rastlanmamıştır” ile bittiğini gördüğümde anladım sorun olmadığını ama işi uzmanı ile görüşmeden neticeyi buradan ilan etmeyeyim dedim. Doktorum raporu daha anlamlı okudu tabii ve bana yaşayacağımı söyledi :)
Bu arada M.R. her ne kadar bir tedavi yöntemi olmasa da bende M.R. korkusu ağrılarımın azalmasına hatta yok olmasına da neden oldu :)
M.R. çekimi ile ilgili yazımı yazarken tek düşündüğüm yaşadığım olayı ve korkuyu anlatmaktı. O kadar kötü olmuştum ki sonrasında kötü bir teşhis konma olasılığını düşünemedim bile.
Yazımdan sonra yorumlarınız, mailleriniz, telefonlarınız ile ilginizi ve desteğinizi benimle paylaştığınız, işlemin ne aşamada olduğunu takipte benim yanımda olduğunuz hatta bu takipte benden daha özenli olduğunuz için çok çok çok teşekkür ederim.
Umarım bir daha yeni bir M.R. süreci ile karşılaşmak zorunda kalmam. Korkuyorum bir daha kimse bana refakat etmeyecek :)

EVLİLİK PROCESS İ…

2009-07-13T13:17:00.020+03:00

Sabah kalktım,büyük gün!!!...
Hayatımın 3.nikah şahitliği için hazırlıklara başlayacağım bir gün!!!...

Bu kez diğerlerinden farklı olarak bir de gelinin yanındaki destek elemanı görevim bulunuyor ki bu konuda ilk tecrübem,bir evlilik sürecine hiç bu kadar yakın şahit olmamıştım. Evlenecek çift için büyük risk bu konuda sıfır tecrübe bir elemanı yanlarına almak :) ama seviyorlar beni kanımca…

Neyse ben başladım sabahın kör vakti kendi hazırlıklarıma erkenden düğün evinde olabilmek için.

Saç, tamam… Makyaj, tamam… Kıyafet tamam… Nane Şekeri, tamaaam…
Geçelim operasyonun detaylarına ,izlenimlerime...

Fotoğraf Çekimleri:
İlk aşaması olan hazırlanmış ( önceden hazırlanmış ve sizi karşılayanları en makbulü :)) gelin ve damatla birlikte fotoğrafçı yollarına düştük.Fotoğrafçıda ilk dikkatimi çeken örnek olarak ortaya konan gelin –damat albümleri oldu.Fotoğraf albümü değil, muzır neşriyat mübarek!!!
Toğbe… toğbe diyerek ve bu albümlerin altında yatan mantığı anlayamayarak çıktık stüdyodan.
Fotoğraf işkencesi bu kadarla kalmayıp evlendirme dairesinde de devam ediyormuş meğerse.
Etrafta fotoğrafçıların abuk sabuk poz önerilerini uygulamaya çalışan, ne yaptığının farkında olamayan, o sırada hayatın anlamını ve orada ne işi olduğunu sorgulayan kalabalık bir gelin ve damat popülâsyonu karşılıyor sizi.
İnsan evlenmenin tüm aşamalarını kabul etse, bu zorlu işlere “bu da geçeeer” diyerek katlansa bile bu fotoğrafçılara poz verme, fotoğraf çektirme aşamasında bile cayabilir!!! Böyle bir cayma kararını ve olabilecek kaçma eylemini engellemek üzere aile üyeleri gelinleri ve damatları hiiiç yalnız bırakmıyorlar. Onlar da bana göre bu işin tuhaflığının farkında ama bu kadar zorlu bir operasyonu kendilerinden başkasının kaçarak kurtulmasını istemediklerinden, bırakmıyorlar zavallı adayları :)
Gelin Odası:
Gelin odalarına neden herkesin alınmadığını bu kez daha iyi anladım, çünkü hayal gücü son derece gelişmiş fotoğrafçıların gelin ve damatlar üzerindeki garip fotoğraf kompozisyonu komploları daha ileri aşamada devam ediyor bu alanda. Şahsen ben, ahlakım bozulmadan hemen attım dışarı kendimi. Cık… Cık… Cık.
Nikâh Memuru Diyalogları:
Nikâh sürecini engelli bir yarış gibi düşündüğünüzde “hadi şu yarışı tamamlayıp kazanalım “diye değil de” buraya kadar çektik çekeceğimizi sona yaklaştık galiba” düşüncesiyle çıkıveriyorsunuz gibi geliyor nikâh memurunun karşısına.
Hele bir de konuşmayı seven, nüktedan(!) bir memura denk gelmişseniz vay halinize!!! Yüzlerinden hiç silemedikleri, kameralara gülerken yüzlerine yapışıp kalan gülümsemeleriyle ve artık gelişmiş yüz kaslarının onlara bir oyunu olarak ilginç diyalogların içinde buluveriyor gelin ve damatlarımız kendileri.
Şahitlik Merciinin Durumu?
Gelin ve damadın yanı sıra şahitler de memurun diyaloglarını takip etmek ve sorularına yanıt vermek zorunda olduğu için “ aaamaaaan bu beni ilgilendirmez, boş vereyim” diyemeden her bir konuşmayı takip etmek zorunda kalıyorsunuz.
Gelin ve damadın kendi isteği ile hiçbir baskı altında kalmadan oturduğu nikâh masasında siz de bir şahit olarak daha önce defalarca teyit etseniz de kendi medeni halinizin bir kazaya kurban gitmeden, değişmeyeceği garantisine güvenemiyorsunuz.
Kolay değil, nikah masasında, nikah memurunun size sorduğu soruya “evet” diyerek bir de nikah defterine imza atmanız bekleniyor sizden !!! Geriliyorsunuz doğal olarak…
Sayamayacağınız Kadar Çok Kişiyle Öpüşme:
Karışıklı evetler dendikten ve imzalar atıldıktan sonraaaaa tebrik alanında gelin ve damadı bekleyen son olmasını umduğunuz tüm davetlilerle öpüşme, teşekkür etme, yine poz verme işkencesi.
Bunu uzaktan izledim, o bile yetti gözümün korkması için
Gelin Ayakkabısı Kontrolü:
Eğlenceyi de tamamladıktan sonra sabah büyük bir hevesle isminizin yazıldığını gördüğünüz gelin ayakkabısının altında günün sonunda adınızın silindiğini görmek bir kâbus gibi üstünüze üstünüze geliyor bütün gün edindiğiniz tecrübe ve izlenimleri düşününce :(

Sahiden bütün bunları çekmeye değiyor mu?