İKİNCİ BOZCAADA ÇIKARTMAM

Hava müthiş…


Deniz harika…


O denizde yüzmek nefis…


Sokaklarında boş boş dolanmak ise olağanüstü...


Ama Ada halkına bişeyler olmuş,hiç konuksever değiller artık :(


İlk gidişim eylül 2003, ikinci gidiş eylül 2010.


7 yılda görünürde hiç bir şey değişmemiş.Bu gidişimde de gayet güzel rehberlik edebildim hiçbir şeyi unutmadan.


Bayramda yapılan kısa süreli bir tatilde gittiğim Bozcaada'dan ilk gidişim gibi her şeyinden büyülenmiş bir şekilde bahsetmeyi çok isterdim ama öyle olmadı.


Dedim ya denizi,kumu,güneşi,sokakları çok güzeldi ama kaldığımız yerden tutun da yemek yediğimiz restoranlara,çay içtiğimiz yere kadar herkes insana, müşteriye doymuş,nasılsa hep gelecekler diye elde var bir şeklinde yaklaşıyorlar.


Hiç hoş değildi.


Ben bu ikinci gidişimi arkadaşlarımla geçirdiğim güzel zaman dilimleri ile hatırlayıp ada kısmını aklımdan çıkarıyorum, ilk gittiğim zamana ait zarif,güzel yaklaşımlı insanları ile hatırlamak istiyorum.

BİRAZ DAHA LOS VIVANCOS

Yazımdan sonra yaptığım konuşma ve yazışmalarda sanki daha fazla detay isteniyormuş gibi geldi bana :)

Daha fazla detay için buraya bir tık yeterli.

Sonrasında tık tık tık tıklayıp tıklamayı bırakamayacağınızı düşünüyorum :)

Vidoyu izleyiiin, galeriyi geziiin,biografileri okuyuuun :)

LOS VIVANCOS

Tarih : 27.12.2009
Yer : Cemal Reşit Rey Konser Salonu
Olay1 : Flamenko Dans Gösterisi

Tarih : 28.12.2009
Yer : Nane Şekeri’nin Evi
Olay2: Nane Şekeri Bloguna geri döndü

İlk olayın gerçekleşmesi ikinci olayı tetiklemiştir…

Bu yazıdaki tüm kişi ve kişiler gerçektir.Sahiden Los Vivancos gerçek miydi???

Bilemiyorum öyle bir gösteriydi ki hala büyüsü içindeyim. Neresinden başlasam? Nasıl anlatsam?

İzlediğim gösteri tam anlamıyla bir sanat eseriydi ama bu sanat eseri dans mıydıııı dansçılar mıydıııı hala tam karar veremiyorum açıkçası…

Öncelikle grubu oluşturan İspanyol abiler ( abi dediğime bakmayın aslında her birinin birer ay parçası, bildiğimiz lokum ve başka gezegenden gelmiş ürünler olduğunu kastediyorum ) muhteşemdi.2 saatin nasıl geçtiğini anlayamadım bile ( sadece ben değil eminim kimseler anlayamadı. Anladığımızdan da buna inanmak istemedik saloncak hepimiz).

Zaman zaman dansların, dansçıların büyüsüne öyle kapıldım ki solo gösterileri bitip diğer koreografiye geçiş zamanında alkışlamayı unutup çevredeki alkışlarla kendime geldim.

Bu İspanyol abiler (abi diyorum yine ama siz ne demek istediğimi anlıyorsunuz artık :))sadece dans etmiyorlar enstrüman da çalışıyorlar. Kısaca hem çalıp hem oynuyorlar :)

Arkada güzel ve güçlü sesi ile şarkı söyleyen bir hatunceğiz vardı.Bu fazla mesai ile üretilmiş, üzerine itina ile çalışılmış dansçı arkadaşların gölgesinde iken bir ara solo için sahneye çıktı.Allahımm!!! o da ne! Hatun taş gibi bir de hem söylüyor hem oynuyor!Abileri unutup kadına hayran olduk bu sefer de saloncak hepimiz.

Grubun en güzel yanlarından birisi de öyle dans edip sahneden ayrılmadılar. Enerjilerini herkese öyle güzel ilettiler ki anlatamam. Dansları sırasında seyirci ile diyalogları da çok başarılıydı. Gösterinin sonunda abiler sahneden inip salonda bir tur attılar yüreciklerimiz hop hop etmek suretiylen heyecan bastı saloncak hepimizi :)

Bu kadar subjektif yorumdan sonra biraz da grubu tanıtıcı bilgilere geçeyim. Tanıtım broşürlerinden aldığım bilgiler:

“Eğer şahinin yazgısı göğün en yükseklerine uçmaksa, bizim yazgımız da birlikte dans etme” diyen Los Vivancos çocukluklarından bu yana hep birlikte dans eden yedi kardeşten oluşuyor. Los Vivancos üyeleri küçükken ailelerine yaptıkları gösterileri birlikte gittikleri Barselona Dans Konservatuarı’yla profesyonel alana taşıdılar. Okul sonrası bir süre solo kariyer sürdüren kardeşler ayrı ayrı da başarılı çalışmalara imza attılar.Eğitim hayatları Madrid’den Londra’ya ,Vancouver’dan Hollanda’nın ünlü Bale Tiyatrosu’na uzanan Los Vivancos üyeleri 2004’de bir araya gelip Los Vivancos’u kurdular.

Los Vivancos… Bağlılık Yemini… Okuma yazmayı bile öğrenmeden enstrüman çalmaya başlayan, aynı kanı taşıyan, falmenko ateşiyle sahneleri yakan 7 yakışıklı kardeşin dans yenimi!”

İşte tanıtım broşüründe anlatılanlar da böyle.

Bitmesin… Bitmesin… bitmesin diyerek izlediğim bir gösteriydi. Büyülendim, bayıldım, hayran oldum, hala etkisindeyim :)

Bir yerlerde rastlarsanız mutlaka izleyin diyebileceğim bir gösteriydi…

TURKUAZOO

Turkuazzoo’yu gidip göreli bir süre oldu ama düşüncelerimin hepsi o kadar olumsuzdu ki hemen fikirlerimi paylaşmak istemedim. Kızım Nane Şekeri bir dur hele soluklan, sakinleş sonra yazarsın dedim kendi kendime.

İyi ki de öyle yapmışım. Şu anda düşünüyorum da bazı noktalara fazla kendi penceremden bakmışım ve acımasız davranmışım. Bu görüşlerim farklı bakış açıları ile anlatılabilirken bazılarında kesinlikle ilk duyduğum öfke aynı şiddetle devam etmekte ve hep devam edecek gibi.

Oysaki ne kadar büyük bir hevesle haber vermiştim ilk açılışını.

Böyle ağırlıklı olumsuz ifadelerle başladığım Turkuazzoo gezi yazımın detaylarına hemen geçiyorum.

İstanbul Bayrampaşa’da Forum Alışveriş Merkezi alanlında alışveriş merkezine girmeden ziyaret edebileceğiniz bir yer.

Organizasyon zayıflığı nedeniyle ilk sorun bilet almak için oluşturulan sıra(sızlık) ile başladı. Neyse uyardık ve sorunu çözme konusunda iyi niyetle hareket etti personel.

Ziyaretçi profilini kendimce iki gruba ayırarak düşüncelerimi paylaşmak istiyorum.

1.Sualtından zevk alan ama bu canlı türlerini ilk kez görecek ziyaretçiler

2.Deniz ve su alemine ilgili ve bu konuda bilgili ziyaretçiler


1.Sualtından zevk alan ama bu canlı türlerini ilk kez görecek ziyaretçiler:

Televizyonda ya da fotoğraflarda gördüğünüz ve yakından nasıl göründüklerini merak ettiğiniz canlıların en temel olanlarını bu şekilde topluca görmek keyifli, hatta heyecan verici olacaktır. Hele çocuklar için unutulmaz :)

Pek çok tatlı ve tuzlu su canlı örneklerini görebiliyor ve fotoğraflarını ( kadrajda yakalayabildiğinizde ) çekebiliyorsunuz. Çok hareketli oldukları için ve makinem çok yeterli olmadığından ben istediğim sonuçları elde edemedim.

Balıkların sınıflamaları zayıf yapılmış ve kalabalık nedeniyle uzun uzun inceleme ve okuma fırsatını bulamayabilirsiniz.

Ama yine de müren, vatoz köpekbalığı, denizyıldızları… gibi canlıları yakından görmek keyifli olacaktır.

En keyifli alanlardan biri de üzerinden balıkların geçip gittiği bir tünelden geçmeniz.Ben daha geniş ve uzun beklerken yurtdışında böyle bir akvaryumu gezen arkadaşım Turkuazoo’daki tünelin gayet başarılı ve daha uzun olduğunu söyledi.Bu yorumu sizinle de hemen paylaşıvereyim burada :)

Ama kalabalığa dikkat! Saygısız insan grupları tadınızı kaçırmasın.Kendileri fotoğraf çekerken kimseyi yaklaştırmayan ama gezerken orada fotoğraf çekilip çekilmediğine dikkat etmeden sizin önünüzden geçiveren bir den çok insanla karşılaşabiliyorsunuz.Benim davranış bozukluğu olarak adlandırdığım bu durum öfkemin asla azalmayacağı ve aklımın hala alamadığı örneklerden ilkidir.Gözünüzün içine baka baka geçen insanlar(!) ya da kadrajınıza rahatlıkla elini uzatanlar!!!


2.Deniz ve su alemine ilgili ve bu konuda bilgili ziyaretçiler:

Eğer siz de benim gibi bu gruba dahil iseniz dikkatle bu bölümü okuyup bu aktiviteye para verip vermemeyi iyi düşünmenizi önereceğim.

Turkuazoo’daki canlıların %95 nin içini dışını iyi bildiğim için canlı türleri açısından beni heyecanlandıran bir yenilik beklemiyordum. Ben daha çok büyülü bir ortam, güzel bir sistematik ve güzel bir gezi parkuru umudu ile gitmiştim ama önceden özetleyeyim izlenimimi tam bir hayal kırıklığı içinde çıktım, verdiğim paraya çok acıdım.

Öncelikle girdikten sonra sizi belli bir akış ile gezeceğiniz sıralamayı bekliyorsunuz ama alan o kadar kötü düzenlenmiş ki tuhaf bir karmaşa karşılıyor sizi.

Sonrasında havuzların içersindeki hayvanların çeşitlerinin bilgilendirme zayıflığı ve bu bilgiyi sunmalarındaki başarısızlığı görüyorsunuz. Havuzların daha yüksek bölümlerine bu bilgiler konabilir ve balıkların önündeki birikmeden dolayı arkada kalanlar bilgileri okuyabilirler öylece bakıp bakıp “bunların hepsi balık” bakışı atmazlar havuzlara.

Sonrasında balıkları biraz yakından incelediğinizde hırpalanmış, kuyruk ve sırt yüzgeçleri hasarlanmış olarak görmektesiniz. Sebebini tam çözemedik transport sırasında olmuş olsa onların önce tedavisi yapılıp sonra sergilenmeli. Bizim bu konudaki teorimiz, yapılan havuz ortamı ile hayvanların uyumsuzluğu ya da strese bağlı kendilerini saklamak isterken havuzda hasarlandıkları.

Nasıl strese girebilir ki bu hayvanceğizler öyle değil mi?Hemen söyleyeyim.İnsanlar akvaryum tanklarına vuruyorlar!Hatta bir adam sırf çocuğu görsün diyeymiş bir ahtapotu yuvasından çıkarmak için bir süre aralıksız akvaryum tankını yumrukladı!!!! Düşünebiliyor musunuz akvaryumu yumruklamak! Bu, bırakın öfkemin geçmesini düşündükte daha da arttıran bir durumdu. Bir süre şaşkınlıktan bişey diyemedim ama sonra lafımı çaktım.

Hemen ortama geri dönüyorum. Havuzlardaki tüm bölümler yapay. Bu da ilgi çekici değil. Arkadaşımın evindeki resif akvaryumunu da görünce insan evde böyle güzel bir şey yapabiliyorken burada neden yapılamamış? Diye düşünmeden edemiyor.

Gezerken kötü hazırlanmış parkurun bir azizliği olarak kafanızda gezip görmediğim bölüm kaldı mı diye düşünmek zorunda kalıyorsunuz.

Biz atladığımız bir yer olmadığına karar verip çıkarken köpek balıklarının ekolojik dengedeki yeri ve önemini gibi önemli, bilgilendirici bir konuyu büyük bir heves ve inançla anlatan arkadaşın karşısındaki dinleyici profiline gözüm ilişti. Buraya banlar koymuşlar bu bilgileri ziyaretçiler dinlerken kullanabilsin diye ama bu bankaları konuyla değil de yorgunluklarıyla ilgilenen teyzeler işgal ettiği ve çocuğa da sırtlarını döndüğü için ilgilenenler ayakta bir kalabalık oluşturmak zorunda kalmıştı. Alanın plansızlığına bir örnek daha…

4 kişi gezdik ve hepimiz sonunda aynı görüşteydik. Zaman kaybı oldu bizim için.

Şimdi yakınlarda daha büyük ve yenisinin açılacağını duyarak onu ziyaret etmeye karar verdik.

Küçük bir öneri daha… Mümkünse hafta içi gidin, aksi halde kabalıkla karşılaşıp, zorunlu bir sevgi yumağı oluşturmanız gerekebilir :)


Çektiğim fotoların açıklamaları…

Foto1:Vatoz köpekbalıkları

Foto2:Havuzların görünüme bir örnek ( bu en iyilerinden biriydi)

Foto3:Denizyıldızı. Yalvarıyor gibi di mi? İnsanlar denizyıldızlarını ellerine alıyorlardı ve bunun onlara zarar verdiklerini hiç düşünmüyorlardı :(

Foto4:Müren kardeşler :)Müren balıkları toplu halde

TURKUAZOO AÇILMIIIIIŞ :)

Eğer benim gibi bu açılışı dört gözle bekleyenlerdenseniz müjdeli haberi az önce hürriyette okudum :)

Dev tatlısu ve tuzlusu akvaryumlarından oluşan ve 8000 m2 lik bir alana yayılan Turkuazoo Bayrampaşa'da açılmış.

Gazete haberinde okuduğuma göre giriş ücreti tam 25TL , öğrenci ve 65 yaş üstü 18 TL imiş.0-3 yaş bebişler de ücretsiz.

Detaylar için gazete haberine bir tık yeterli.

En kısa zamanda gidip, gezip mekanı bir de uzman gözüyle değerlendirerek yorumlarımı yazmayı düşünüyorum :)

Nane Şekeri'nizi okumaya devam edin :)

ANTAKYA GEZİSİ 5

KÜNCÜLÜ KÜNCÜLÜ, RAMAZANIN GÜLÜ…

Küncülü, ramazanda tahin ve susamdan yapılan kıtır kıtır bir tatlı. Küncülü, susam demekmiş.

Antakya’nın Uzun Çarşı’sı meşhurdur, görmeden gelmeyin tavsiyeleri ile çarşının yerini sora sora bulduk ama bayramın ilk günü olması nedeniyle nerdeyse bütün çarşı kapalıydı. Açık olarak bulabildiğimiz çok az dükkândan birinde de bu tatlıyı görünce hemen yedim, görüntüledim ve satın alarak eve de getirdim :)

Mersin’de yediğim kerebiçden burada da tattım. Buradaki fıstıklı değil, cevizli olarak yapılmıştı ve bu şekli de çok çok güzeldi.


BİR SALÇA MACERASI

Bayram nedeniyle Uzun Çarşı’yı kapalı bulunca “Antakya’dan biber salçası ve nar ekşisi almadan dönmeyin” diye bize söylenen ve yapılması gerekenler listemize yapamadıklarımız olarak eklenecek salça ve nar ekşisi peşinde koşmamız bizi ilginç bir de durumla karşılaştırdı.

Eli boş döneceğimizi düşünürken bir arkadaşın açık bir mağazada çanta bakarken mağaza çalışanının evde salça üretip sattığını öğrenip çantacıda salçacı bularak başladı maceramız :)

“Bizim eve buyurun” diyerek amcamız aldı bizi götürdü evine. Tuhaf bir durumdu. Bir grup salça alıcısı olarak biz, yabancı bir şehirde hiç tanımadığı insanların evine konuk olduk :) Salçalarımız hazırlanırken, komşularının da nar ekşisi sattıklarını öğrenip nar ekşilerimizi sipariş ettik. Bu arada bayram sohbeti, evlerimizle telefon bağlantıları yaptık ne kadar salça, ne kadar nar ekşisi alalım diye :)

Önce çekingen bir şekilde kapıda başlayan diyaloğumuz evde akraba ziyaretine dönüştü. Evde yapılmış muhteşem içli köfte ( Arapçası orukmuş. Oruk da diyorlarmış ), kurabiye, ayran, çikolata ikramlarının hiçbirini reddetmeden siparişlerimizi bekledik :)

Sonunda elimizde salçalar, şişe şişe nar ekşileri ile birlikte akşam yemeğimizi, daha doğrusu meşhuuur mezeleri tatmak üzere Harbiye’ye doğru çıktık yola.

Harbiye için çok fazla bir şey yazamayacağım. Gidişimizde havanın kararmış olması, şiddetli yağmura yakalanmamız ve elektriklerin de kesilmesi ile sadece yediklerimize odaklandık.

Benzer yemekleri gün içinde yediğimiz için burada yediklerimizi kanıksayarak tattık ama her birimiz muhteşem künefeye bayıldık :)ben künefeyi aslında pek sevmem. Sıcak, peynirli kadayıf olarak tanımlar, kadayıfa haksızlık gibi görürdüm. Ammaaaa her şey yerinde bir başkaymış. Yediğimiz künefenin tadı hala damağımda :)

Yemekten sonra şiddetli yağan yağmurla birlikte konaklama yerimiz olan Mersin’e dönüş ve ertesi gün İstanbul’a dönüş ile gezimizi sonlandırdık :)

İstanbul’a varınca ne yaptık? Ballandıra ballandıra gezimizi, gördüklerimizi, yediklerimizi anlattık :)

Ben çevreme anlatmakla yetinmeyip bir de burada yazdım :)

Gidip görmek isteyenlerin de en kısa zamanda gezip görebilmeleri dileğiyle…

Keyifli gezmeler…

Foto1:Küncülü satış tezgahı

Foto2:Topluca küncülü

Foto3:Benim elimde ağzıma atmadan az önceki bir parça küncülü

ANTAKYA GEZİSİ 3

ANTAKYA ARKEOLOJİ ( MOZAİK ) MÜZESİ
Antakya Mozaik Müzesi görmeyi en çok istediğim yerlerden biriydi. Merak ettiğime de değdi.
Aslında şehrin merkezinde arkeoloji müzesi olarak sadece mozaik salonu bulunmuyor. Lahitler de bulunmakta ama mozaik salonları çok görkemli ve güzel.
Roma ve Bizans dönemi mozaikleri sergilenmektedir.
Flash kullanmadan ve herhangi bir ek ücret ödemeden fotoğraf çekebiliyorsunuz.
Giriş ücreti 8 TL. Müze Kart geçerli. Bayram olduğu için yine ücretsiz gezdik :)

Foto1:Geometrik dekorasyon mozayiği

Foto2:Narkisos mozayiği

Foto3:Kuşlar mozayiği

Foto4:Soteria mozayiği

Foto5:Oceanus mozayiği - İstanbul Arkeoloji müzesinde bu amcanın resmini çekicem diye az uğraşmamıştım.Yine karşıma çıktı, yine çektim :)

Foto6:Mozaik salonlarından bir görüntü

Foto7:Nehir ilahları mozaiği

Foto8:Eros ve Psyche mozayiği

Foto9:Tethys Oceanos mozayiği - Nerde Okeanos amca var , Nane Şekeri çeker hemen fotosunu :)

ANTAKYA GEZİSİ 2

SAINT PIERRE (PETER )KİLİSESİ

Hıristiyanlığın ilk kilisesi ( ya da kiliselerinden ) olduğu tahmin edilen mağara içine oyularak yapılmış, eski dönemlerde Antakya’daki Hıristiyanların gizli toplantıları için kullandıkları bir kilise.

Hıristiyan kelimesinin ilk olarak burada kullanıldığı düşünülmektedir.

Kilisenin girişinde taş bir sunak ile karşılaşıyorsunuz.

Zemindeki mozaikler dikkat çekicidir.

Kilisenin dağa açılan bir tüneli bulunuyor ( ben girmedim oralara ) .Bu tünelin gizlenme ve kaçmak için kullanıldığı düşünülmektedir.

Şimdilerde azalan, kayalardan sızarak toplanan suyun şifalı ve kutsal olduğuna inanılıyormuş.

Şu anda sadece müze olarak ziyaret edebiliyorsunuz. Bayram olması nedeni ile Türklere ziyaret ücretsizdi.

Giriş 8TL.Müze Kart geçerli.

Foto1: Kilisenin girinin görüntüsü

Foto2:Giriş kapısının içeriden görünüşü

Foto3:Taş sunak

Foto4:Sunağın arkası.Ya da arkasındaki koltuk mu demeliyim?Bilemedim,sadece çektim işte :)

ANTAKYA GEZİSİ 1

Bayram tatili gezimize kısa bir Antakya molasını da eklemeyi başarabildik.

Sadece bir gün vaktimiz olması nedeni ile Antakya’da belli yerleri gezebildik. Antakya, gördüğüm kadarı ile öyle bir günde anlayabileceğiniz, görebileceğiniz, çok da fikir beyan edebileceğiniz bir yer değil. Umarım bir kez daha detaylı şekilde görebilme imkânım olur.

Şehrin, tarihi yerleri, lezzetleri ve iç içe geçmiş kültürü ile ne kadar gizemli ve güzel ise yeni şehirleşmesini de o kadar estetikten uzak buldum.

Bayramın ilk gününü Antakya’ya ayırdığımız için pek çok yerin kapalı olması ile karşılaştık. Örneğin Sultan Sofrası adında çok ünlü olduğu söylenen restoranda yemek yiyemedik. Bütün gezimizde ne kadar çok ve aralıksız yediğimizden sık sık bahsetmiştim. Sultan Sofrasında yemek yiyememenin üzerimizde nasıl travmatik bir etki yarattığını artık siz de kolaylıkla tahmin edebilirsiniz :) Ama bu bizim hızımızı kesmeye asla neden olmadı.

Sabah köy kahvaltısı yapmak üzere yolda atıştırmalık yediğimiz poğaçalarımızın etkisi azalmaya başladığından hızla kahvaltı mekânı aramaya başladık. Karkışla’da bu şekilde güzel köy kahvaltısı yapabileceğimiz yerler olduğunu öğrenerek yemekle randevumuza doğru yola çıktık. Çıktık ama yolda ne bir tabela, ne bir işaret, ne de bize umut verecek kahvaltı mekânları göremeyince arabamızda bulduğumuz Bolu’da alıp varlığını unuttuğumuz çikolata ve bisküvi stoklarımıza sarıldık hemen.

Yol, etrafta kahvaltı mekânı olduğu konusuna ciddi derecede umut kırıcıydı. Tam dönelim artık başka yerde bir şeyler ararız derken karşımıza Karaköse Çay Bahçesi diye bir yer çıktı:)

Beklediğimize değmiş ve muhteşem kahvaltımıza ulaşmıştık. İçinde rahat rahat yayılarak kahvaltımızı yapabileceğimiz küçük bir kulübede yaptılar servisimizi. Çok keyifliydi. Bahçesindeki masaları ayaklarınızı suya sokabileceğiniz küçük havuzlara yerleştirmişlerdi.

Kahvaltımızı yaptıktan sonra biraz dinlenip, biraz sohbetten sonra artık tarihi yerlere gitmek üzere yeniden düştük şehir merkezine doğru yollara.

İlk durağımız olan Saint Pierre Kilisesi bilgileri için yarın burada buluşalım mı? :)

Foto1: Kahvaltı mekanımızın bahçesi.Masalar suyun içinde.

Foto 2: Semaverde çay keyfi

Foto 3: Köy kahvaltımızın bir kısmı.

MERSİN GEZİSİ 4

YEDİK… İÇTİK… ÇATLAMADIK

Ama kilo aldık tabii…

Aslında bu geziyi gezip görmeden çok sürekli bir yemek yeme gezisi olarak özetlemem sanırım yanlış olmayacak.

Gezinin başında “…Ya çok yedik… Ama daha yeni yedik, bunu da yersek çok olmaz mı?” derken kısa sürede hemen duruma yüksek bir adaptasyonla yemek yeme şansımızı, yeni tatlar deneme seçeneklerimizi sorgulamadan, teeek tek gerçekleştirdik. Önümüze yemek geliyordu ve biz yiyorduk, sonra başka bir şey geliyordu onu da yiyorduk, sonra bir başkası şeklinde sabahın erken saatlerinde başlayan yemek serüvenimiz gecenin geeeç saatlerine değin sürüyordu. Biz bu durumu çabuk kabullendik :)

Neler yedik? Neleri denedik? Şimdi sıralamaya başlıyorum :)

Tantuni

Eh Mersine gitmişken yemeden olmaz diyerek ilk yemek düzeni bozumlarımıza tantuni ile başladık.

İstanbul’da 1-2 kez yemiştim ve pek sevmemiştim. Ama kaynağında yiyince işin rengi değişiyormuş. Olağanüstü bir şey :)Şimdi yine İstanbul’da yemiyorum o kadar güzel değil diye :)

Tantunimizi “açık” olarak tanımladıkları dürüm şekli ile yedik. Lüp lüp ağza atılması da çok kolay oluyor :) Daha az yağlı isterseniz biftek istiyoruz deyin dediler bilenler. Biz de öyle dedik o şekli ile de yedik. Üzerine limon sıkın böyle yenir dediler üzerine limon da sıkıp yedik bol bol, gündüz gece. :) Limonlu şeklini ben pek sevmedim.

Sıkma Börek

Sıkma böreğin resmini çekmeyi unuttuğumu yedikten sonra fark ettim :( Burada görüntüleyemeyeceğim.

Peynirli, dürüm şeklinde gözleme olarak tanımlayabilir, yine çok lezzetli olduğunu söyleyebilirim.

Kerebiç

Bu bir çeşit tatlı. İrmikli bir hamuru içli köfte gibi şekillendirip içine fıstık ya da ceviz koyarak hazırlıyorlar. Tatlının en ilginç yanı kreması. Çöven kökünün kaynatılarak elde edilen sıvının krema haline gelene kadar çırpılıp fazla bol şeker ile krema haline getirilerek yapılıyormuş. Kerebiç tatlısını bu köpük gibi kremaya batırarak yiyorsunuz.

Çok fazla tatlı, kreması hafif buruk bir tada sahip. Önce 1–2 lokma tadına bakılıp beğenilirse 1 porsiyon söylemenizi tavsiye edeceğim.

Ben çok çok beğendim.

Cezerye

Bunu sanırım hemen herkes biliyordur. Havuçlu lokumlar diyordum ben ama burada döner gibi yaprak yaprak kesilerek satıldığını gördüm. Bu şekli de çok güzel. Hep dikdörtgen prizma şekline alışık olunca böylesi değişik geldi.

Gittiğinizde mutlaka almanızı önereceğim. Ben oldum olası çok severim, objektif bir yorum getiremeyeceğim.

Dondurmacı Halil’den aldık. En meşhuru o dediler. Pişman da olmadık. Cezeryemizi alırken dondurma yemeyi de ihmal etmeyerek yeme içme yüklemelerimize son hız devam ettik :)

Şalgam Suyu

Küçükken, dolapta görüp, meyve suyu sandıktan sonra birden içerek hiç beklemediğim bir tatla karşılaştıktan sonra nefret ettiğim, bir daha da sevemediğim içecek.

Mersinden almadan dönemeyin dediler. Bunu pek seven ev halkıma hediye olarak aldım ve getirdim. Sevenler harika bir şey olduğunu söylediler. Kendim test etmedim.

Ciğerci

Ciğercileri çok ünlüymüş ciğer yemeden dönmeyelim düşüncesi ile bir de ciğerciye daldık. Ama ben ciğerden de nefret ettiğim için yemedim. Yiyenler beğendiler. Daha çok gecenin bir vakti ciğer yemek tuhaf geldi :)

Kahvaltı

Dönüş yapacağımız günün sabahı sahilde kahvaltı yapmaya karar vererek yine mutlaka gitmemiz için Jasmin Cafe’yi önerdiler. Biz de gittik bol bol olan açık büfeden bool bol faidelendik :)

Foto 1: Mersin sahil görüntü

Foto 2: Açık tantuni

Foto 3: Tantuniyi limonlama aşaması

Foto 4 : Kerebiç

Foto 5 : Kerebiç içi açılmış şekilde

MERSİN GEZİSİ 3

KIZKALESİ

Cennet – Cehennem gezisinden sonra Erdemlide Kızkalesi’ni görmeye gittik. Havanın bir kapatıp, bir açması yüzünden bizim gittiğimizde denize giren pek yoktu ve pek de hareketli değildi Ama Mersinli arkadaşlarımızın bize anlattığına göre yaz dönemlerinde son derece kalabalık ve hareketli olan bir yermiş.

Erdemlide gezip görecek, doğa ve tarihi güzellikler bolca var ama biz vaktimizin çok yeterli olmaması nedeni ile sadece Kızkalesi mevkiini görebildik.

Balık restoranları bol ve çok güzelmiş. Aslında akşam için balık yeme planındaydık ama yemediğimiz şey kalmayınca balığa yer bulamadık.

Kızkalesi’nin hikâyesini sorduğumda İstanbul Kızkulesi’nin hikâyesi ile aynısını anlattılar. Başka bir efsane olabilir mi diye nette araştırdığımda da aynı şeye rastladım.

Sadece 2 güne çok şey sığdırmak zorunda kalınca yeterince zaman ayıramadan bazı detaylardan mahrum kalarak gezebiliyor ve görebildiklerinizle yetinmiş oluyorsunuz.

Kızkalesi sahilinde çok daha uzun zaman geçirebilmeyi çok isterdim.

Belki başka sefere…

Sizleri çektiğim Kızkalesi fotoğrafları ve efsanesi ile baş başa bırakıp, yarın yeme içme faslına geçeceğimden, büyük bir iştahla burada bekliyorum :)


Kızı yeni doğunca oralarda adet olduğu gibi küçük kızını kâhine götüren kral, kızının 19 yaşına gelince bir yılan tarafından sokularak öldürüleceğini öğrenir. Bunu önlemek için de denizin ortasına bir kale yaptırır ve kızını orada tutar. Kız 19 yaşına gelince kalede şenlikler verilir. Bu şenliğe davetli bir köylü kadın da bağında yetişen nefis üzümlerden bir sepet hediye götürür. Fakat dalgınlığından sepetin içine giren yılanı görmez. Prenses üzümü çok sevmektedir. Herkes gittiğinde yemek üzere üzüm sepetini odasına gönderir. Herkes gittiğinde odasına çıkan kız üzüm yemeye başlar ve yılan kızı sokarak öldürür*.

*Vikipedi’den alınmıştır.

MERSİN GEZİSİ 2

CENNET MAĞARASI
Hep duymuştum Cennet ve Cehennem mağaralarını yıllardır. Okuduklarımdan, duyduklarımdan ya çok güzel ya da görmeye hiç gerek yok şeklinde iki uçta yorumlara rastlayınca dedim Nane Şekeri burayı kendi gözlerinle görmeli ve gördüklerini de yazmalısın.
Bu bayram gezimizde bu şansı da yakalamış oldum( aslında arkadaşlarımın başının etini yedim Cennet ve Cehennemi görmeden şuradan şuraya gitmem diye).
Öncelikle Cennet Mağarasını görmeye karar verdik. Sonuna kadar saydığımızda 452 merdiven olduğunu gördük. Daha Cennete inmeden, Cennetten çıkanların yorgunluktan perişan olmuş yüz ifadelerine bakınca ister istemez bir tereddüt yaşıyorsunuz ama oraya kadar gitmişken geri dönmek olmaz diye biz de başladık basamaklardan inmeye. Sistemli bir şekilde enerjinizi kullanırsanız inişte ya da çıkışta çok fazla zorlanmadan gezinizin bu bölümünü tamamlayabilirsiniz. Basamaklar çok dik olmadığı için 452 sayısı gözünüzü korkutmasın :)
Mağaraya inerken girişte daha önce ibadethane olarak kullanılan bir bölüm göreceksiniz.
Sonrasında Cennet Mağarası’nın ışıklandırılmış, gizemli atmosferi ile karşılaşıyorsunuz. Bu bölümde dikkat etmeniz gereken nokta zeminin yer yer ıslak olması ve kayma riskini çok arttırması.
Yani mağaranın havasına girip Ya Allah diyerek atmayınız kendinizi Cennetin derinliklerine :)
Ben bu kayganlıktan, cesaret edip de inemedim. Zemine değil, kendime güvenemiyorum. Sakarlık donanımım ve yazılımım hep güncel ve yüksek kapasitede olduğu için sakarlıkta kimseler elime su dökemez :)
Ama 2 arkadaşım en son noktaya kadar gittiler ve atmosferden büyülenmişler. Bu bilgiyi de eklemek isterim.
Cennet Mağarasına giriş ücretli, kişi başı 3 TL ama Müze Kart geçerli.
CEHENNEM ÇUKURU
Cennete gitmek ne kadar zor, zahmetli ve efor gerektiriyor ise Cehenneme gitmek de tersine gayeeet kolay, zahmetsiz düz bir yolun sonunda ulaştığınız derin bir çukur bekliyor sizi :)
Cehennem Obruğu hakkında girişinde bulunan tabeladaki bilgileri hemen özetliyorum. Tümünü aklımda tutamadığım için genelde şöyle özetliyorum. Typhon adında yüz tane başına güvenen bir ejderha bir gün kaşınmış, gitmiş Zeus’la savaşmış, Zeus’u buraya hapsetmiş. Sonra Zeus’un Tanrı dostlarından Hermes kurtarmış ve bu kez de Zeus Typhon’un peşine düşmüş.
Cehennem Çukuru’na bir balkondan bakıyorsunuz. Fazla bir şey yapmanız gerekmiyor. Ateş sizi çağırıyo :)
Gezilmesini gereksiz bulan kişilerle karşılaştım burayı ama bana kalırsa yolunuz düşerse bir şans veriniz.
Cennete gitmek bedava hiç para ödemiyorsunuz :)
Yarın, Kızkalesi yazı ve fotolarımla burada olacağım, beklerim efenim :)

foto 1: Cennet - Cehennem yön tabelaları.Aman önceliği iyi belirleyin :)

foto 2: Cennete Giriş

foto 3 : Cennete inerken, Cennet Yolları

foto 4 : Eski ibadethabe

foto 5 : Cennet Mağarası girişi

foto 6 : Cennetten gökyüzüne bakış

foto 7 : Cehenneme giden yol

foto 8 : Cehennem Çukuru

foto 9 : Cehennemde karşılaştığım küçük arkadaşım. Bu foto, Göko tarafından çekilmiştir.

MERSİN GEZİSİ 1

MERSİN GEZİSİ BAŞLIYOOOOR :)

Biraz geç de olsa bayramda yapmış olduğum Mersin ve Antakya gezimin detaylarını ve izlenimlerimi hemen yazıyorum :)

İstanbul’dan hareketimizle birlikte Bayram tatiline yoğun talebin sonucu sıkıcı bir klasik olan kalabalık yollar ve hareketsiz trafik ilk olarak karşıladı bizi. Neyse ki yolun bir noktadan sonra rahatlaması ile yolculuğumuz daha keyifli bir hal aldı.( Gerçi burada böyle diyorum ama bakmayın siz bana , ben bu yoğun trafiği hiç hatırlamıyorum. Göz bandımı takmış bir şekilde ilk mola yerimiz olan Bolu Bercesteye kadar olan zamanı hiç hatırlamıyorum, uyumuşum :))

Sırasıyla direksiyona geçen arkadaşlarımız dışında geri kalan tamamımız mışıl mışıl uyuyarak geceyi yolda tamamlamış olduk.

Sabah kahvaltımızı Adana Pozantı’da Hayat Su tesislerinde suyun kaynağının kenarında büyük bir iştahla yaptıktan sonra yeniden düştük Mersin yollarına.

Öğlene doğru Mersin’e ulaşıp konaklayacağımız yere yerleştikten sonra günümüzün devamında bize eşlik edecek olan Mersin’deki arkadaşlarımızla buluşmak üzere Erdemli’ye doğru yola çıktık.

Mersin’i yol boyunca kurulan bir şehir olması ile İzmit’e; Sahilde yapılmış ve yapılmakta olan tatil siteleri ile de Silivri – Tekirdağ’a benzettim. Sahil tarafında siteler ve yeni eklenmek üzere inşaatı halen devam eden site adayları öyle çok ki belli yerlerde yolda giderken denizi göremiyorsunuz bile. Bu da sahil boyunca yol alırken arabada manzara açısından alacağınız keyfi biraz azaltıyor.
Erdemlide ekibimizi genişlettikten sonra benim çok çok merak ettiğim Cennet ve Cehennem Mağaralarını gezmek üzere yolumuza devam ediyoruz.

Cennet Cehennem Mağaraları yazı ve fotoğraflarımı yarın paylaşmak üzere burada sizi bekliyor olacağım :)

Yarın tekrar görüşmek üzere…

foto 1 : Adana Pozantı kahvaltı yerimizin manzarası

foto 2: Hayat Su Kaynağı belgesi

foto 3: Hayat Su kaynağı uzaktan görünüş

foto 4 : kahvaltı masamız :)

BÜYÜKADA… İstanbul

Biraz Leylak Dalı’ndan kıskanıp, biraz Atlas’ın Adalar ekinin motivasyonu ile adaları en az benim kadar seven arkadaşımla attık kendimizi Büyükada’ya.

Vapurları her zaman tüm ulaşım araçlarına yeğlediğim için Bostancı’dan ada vapuru hayali ile çıktım evden ama dikkatsizliğimin kurbanı olduğumu, vapur saatine yanlış baktığımı anladığımızda bize vakit kaybetmemek için iskelenin yanından kalkan motorları kullanmak kaldı. Ama gördüm ki motorlar da en az vapurlar kadar eğlenceli. Bir de yolculuğu harika bir sohbet eşliğinde yaptığınızda. Tıpkı bizim gibi… :)

Adaya vapurla gittiğinizde güzel ve tarihi iskelesi ( Osmanlı döneminden kalma 1914 tarihli neoklasik iskele* ) ile karşılanır ve gezinize başlayabilirsiniz.

Eğer yaz sıcağında gitmiş iseniz tavsiyem Saat Kulesine giderken sağda kalan dondurmacılardan güzel bir dondurma almanız ve ada gezinizde ihtiyaç duyabileceğiniz enerjiyi baştan depolamanız olacaktır.

Büyükada ( adının da kendini hemen ele verdiği üzere ) Prens Adalarının en büyüğüdür. Bunu coğrafya bilginizi arttırmak için değil, gezinizden en fazla verimi elde edebilmeniz için adaya gelmeden plan yapmanızı önermek için belirtiyorum.

Ada’nın sokaklarını ve köşklerini gezmek isterseniz rasgele belirlediğiniz bir yönden başlayabilirsiniz. Ben burada dolaşırken fotoğraf çekmeyi çok seviyorum. Çiçekleriyle, mimarisiyle çok güzel kareler yakalayabiliyorsunuz.

Aday’ı bir anda, neredeyse tümüyle yorulmadan gezelim derseniz. Fayton ile ada turu yapabilirsiniz. Son derece keyiflidir, hele de sık sık adaya gitme şansınız bulunmuyor ise kendinizi böyle bir gezintiden mahrum etmeyin derim. Ada turları iki güzergâhtan oluşmaktadır.

Küçük Tur İskeleden başlar; Çankaya Caddesi, Nizam yoluyla Birlik Meydan’ına ulaşır. Buradan Rum Mezarlığı, Karacabey Koyu, Maden Yılmaz Türk Caddesi üzerinden Çınar Meydanı’na çıkılarak tekrar iskeleye dönülür*.

Büyük tur 12 km dir. Birlik Meydanı’ndan daha güneye Eski Bağ mevkiinden Aslan Kayası’na kadar gidilir. Hagios Nikolaos ve Maden üzerinden geri dönülür*.


Ada’da piknik yapmak isterseniz güzergâh üzerinden yürüyerek, bisiklet ya da faytonla piknik alanına gidebilirsiniz. Deniz manzarası eşliğinde, ağaçların gölgesinde yer, içer, hoplar, zıplarsınız :)

Ada’nın belki de düzenli olarak her yıl TV ye çıkmasını sağlayan Aya Yorgi hakkında da bilgi vereyim hemen.

Büyükada dört tepe üzerine kuruludur. Bunlardan en yüksek olanın adı Aya Yorgi ( Hagios Georgios Koudounas )Kilisesi’nden alan alan Aya Yorgi ya da bugünkü adıyla Yüce Tepedir. Aya Yorgi Kilisesi 23 Nisan ve 24 Eylül günlerinde her dinden dua edip dilek dileyenlerin akınına uğruyor.Bu tepeyi yürüyerek çıkan Hıristiyanlar hacı olacaklarına inanıyor*.

Çok kalabalık oluyor hatta insanlar adadan taşıyor diyebilirim. Eğer siz de benim gibi bir sürü insanla sevgi yumağı olmaktan hoşlanmıyor iseniz bunu sabahın köründe Aya Yorgi’ye gidip öğlen gibi dönerek o kalabalığa kalmadan deneyebilirsiniz. Böylelikle herkes adaya akın ederken siz dönüş vapurunuzu beklerken ,kahvenizi yudumlayarak onlara nispet yapabilirsiniz. Eeee ne demişler erken kalkan yol alır :)


Ada’dan şehre dönerken son olarak iskelenin yanındaki çay bahçelerinde bir şeyler içebilir, balık ya da midye yiyebilirsiniz.

Şiddetli hava koşulları dışında aklınıza esecek herhangi bir zamanda yapabileceğiniz bu geziyi artık ertelemeyiniz :)

Keyifli gezmeler…

Foto1: hep adaların giriş resmi çekilecek değil ya ben de adadan bakışı çektim ve yine her zaman olduğu gibi vapuru da fotoma eklemeyi unutmadım :)

Foto2: Meydandaki Saat Kulesinin gölgesinde, çiçeklerin arasında ve onca insanın içinde umurunda mı dünya siyah kediciğin :)


*Atlas Dergisi’nin Türkiye Adalar Atlası kitapçığından alınmıştır.

PRENS ADALARI… İstanbul

Dizi dizi duran, bulunduğu alana güzellik ve zarafet katan Prens Adaları…

Denize girmek, piknik yapmak, fotoğraf çekmek, bisiklete binmek ve en güzeli kısa bir yolculukla İstanbul’un telaşından hemencecik kaçabileceğiniz müthiş mekânlar.

Atlas Dergisi geçtiğimiz ay Keşif Kitaplığı serisinde Türkiye Adalar Atlası eki verdi.

Ben de bu eki bahane ederek hemen başladım ada turlarıma :) tabiii öncelikle bana en yakın olarak Prens Adaları ile...

Ama önce Atlas’ın ekinde yazan bilgilerden kısa bir alıntıyı yazıma ekliyorum. Ada gezilerimi de yeniden gidip gördükçe yazıyor olacağım.

Bu adalar grubu tarihte Papaz Adaları, Ruh adaları, Bahtiyar Adaları, Halka Adalar, Kızıl Adalar, adlarıyla da anıldı. Prens Adaları adı ise Bizans devrinde prens ve prenseslerin sürgün yeri olmasına dayanıyor.

Toplam alanı 12 km2 ye yaklaşan Prens Adaları Bostancı’dan Kartal’a uzanan kıyı şeridinin karşısında diziliyor.

Prens Adaları’nın yerleşim bulunan üyeleri;

Büyükada ( Prinkipo )
Heybeliada ( Halkis )
Burgazada ( Antgone )
Kınalıada ( Proti )
Sedefadası ( Terevinthos )

Üzerinde yerleşim olmayanlarsa;

Kaşık Adası ( Pito )
Tavşan Adası ( Neandros )
Yassıada ( Plati )
Sivriada ( Oksiya )

Adalarda nüfus yoğunluğunun artması 19. yy ın ortalarına rastlar. Şirket-i Hayriye’nin 1846’da başlattığı vapur seferleri ile ulaşımı da daha rahatlayan adalar kısa sürede İstanbul’un gözde sayfiye yerlerine dönüştü ve nüfusu da arttı.

Ağırlıklı olarak Ermeni, Rum ve Musevi azınlığın yerleştiği adalar zamanla Türk nüfusunun ilgisini çekti.

Adalarla özdeşleşen şair ve yazarlarımız bulunmakta;

Burgazada Sait Faik; Büyükada Reşat Nuri; Heybeliada Hüseyin Rahmi’dir…

Rus Devrimi’nin önderlerinden Troçki, sürgün yıllarının bir kısmını Büyükada’da geçirmişti.

TOPKAPI SARAYI BAHÇESİ

Evveeeet nerede kalmıştık? Topkapı Sarayı Bahçesi gezisinde…
Saray dururken sadece bahçesine gidilir mi demeyin?
Yıllardır her gidişimde Topkapı Saray’ında ziyaret açık binaları gezerim. Ama bahçesi de çok güzeldir Saray’ın. Yeterince bahçesini gezemediğimi düşünürdüm hep. Bu kez gezi için ayırdığımız vakitte sadece bahçesinin tadını çıkarmak istedik.
Ziyarete gelen diğer insanlar koştur koştur ziyaret alanlarını büyük gruplar halinde ve telaşla gezerken biz, aheste aheste bahçede turladık :)
Daha önceki Topkapı Sarayı gezimizde de belirttiğim gibi burada Müze Kart geçerli olduğu için ücret ödemeden bahçe keyfi yapmak için bir uğramak gayet mantıklı geldi bize.Sizin de müze kartınız varsa yapılabilecek bir aktivite daha :) Saray Bahçesi keyfi :)
Muheteşem Sarayburnu manzarasını sindire sindire ,uzuuun uzun izleyebilirsiniz böylece.
Saray Bahçesinde bir de muhteşem manzarası ve güzel yemekleri ile Konyalı vardır. Orada kendimize ziyafet çekerek keyfimizi taçlandırmaya karar vermiştik en baştan.
Gittiğimizde turist kafilelerinin giriş çıkış akışı ile karşılaşınca umutsuzluğa düştük yer bulamayacağız ya da kötü bir yerde oturmak zorunda kalacağız diye. Ama şans bizden yanaydı ve olağanüstü Sarayburnu manzarası olan bir masada yer bulabildik ve bu manzaranın eşliğinde yedik yemeklerimizi.
Yemek sonrası Saray çıkışına giderken izlediğimiz yolda biraz daha çevrenin tadını çıkararak sabahın erken saatlerinde Arkeoloji Müzesi ile başlayan günümüzü böyle ihtişamlı bir son ile noktalayıp yine vapur sefası ile dönüş yolunu tuttuk 3 kafadar :)



Not:Güzel manzara,güzel yemekler ve güzel sohbet başımı o kadar döndürmüş ki burada fotoğraf çekmeyi unutmuşum,bu yazıya fotoğraf ekleyemedim :) artık siz gidip kendiniz görürsünüz :)

İSTANBUL ARKEOLOJİ MÜZELERİ - I

Aslında son günlerde sadece vampir ve kurt adamlar ne yer, ne içer, ne tür üstün özellikleri vardır bilgilerini romantik bir zeminde anlatan Stephenie Meyer’ın kitaplarını okumuyorum.
Geziyorum, görüyorum, biraz geç de olsa yazıyorum :)
2 hafta önce müze gezileri turlarımıza İstanbul Arkeoloji Müzelerini görmeyi eklemeye karar verip gittik hemen.
Günümüze sabah güzel bir vapur keyfi sonrasında, uzun yürüyüşümüzde bize enerji vermesi için Eminönü’nde taze sıkılmış meyve suyu satan bir büfede içeceklerimizi içerek başladık. Sonrasında ( ayaklarımıza kara sular inmeden, bana güneş çarpmadan önce ) bu seçimimizin çok faydasını gördük :)
Sanki yeri saklanmış gibidir ve o bölgeye sık giden birçok kişi bile tam olarak yerini kestiremez Arkeoloji Müzesi’nin. Ben ilk kez gitmiyorum ama uzun zamandır da gitmemiştim.
Gülhane Parkı’nın sağ tarafından, Osman Hamdi Bey yokuşunu takip ettiğinizde yolun sonunda müzenin girişini hemen görebilirsiniz.
İstanbul Arkeoloji Müzeleri aynı bahçe içerisinde Arkeoloji Müzesi, Eski Şark Eserleri Müzesi ve Çinili Köşk müzesi olmak üzere 3 ayrı müzeden oluşmakta.
Osman Hamdi Bey tarafından 13 Haziran 1891 tarihinde İmparatorluk Müzesi olarak ziyarete açılan ilk Türk Müzesidir.
Ana Bina eski ve yeni binalar olmak üzere 2 bölümden oluşuyor.
Müze hakkındaki bu kısa bilgilerden sonra gezi detaylarımıza geçiyorum hemen.
Her zaman olduğu gibi Müze’nin Ana binasının ihtişamı ve bahçenin güzelliği büyüledi beni :).Büyünün içinden hiç çıkmadan, Ana bina içindeki lahitler ve heykellerden oluşan bölümleri fotoğraflar çekerek ve oldukça uzun zaman harcayarak ve bol bol da sohbet ederek gezdik.
Fotoğraf çekmem aslında hiç de kolay olmadı. İmkânsız kareler peşinde miydim? Fotoğrafını çektiğim açılar herkesçe çok mu ilgi gördü bilemedim ama hangi fotoyu çekmek istesem hep son anda kadraja istenmeyen, beklenmeyen bir ziyaretçi girdi.
Tam kompozisyonu kuruyorumuuum pat diye biri benim çekeceğim kareye giriveriyor. Bu, birkaç kez böyle oldu.
Neyse ki bende de inat namına ne ararsanız var. Hiç pes etmedim, bekledim istediğim fotoları çekebilmek için. Bu fotoğraf çabalarımı gösterirken sanırım çok acınacak bir haldeydim ( aslında tam olarak sinirden köpürmüş ve ağlamak üzereydim ) ki müze görevlilerinden biri nerdeyse işini bırakıp bana çekeceğim açıların boş anlarını hatırlatmaya, etrafta kimsenin olmadığı zamanları söylemeye başladı benim istediğim fotoları çekebilmem için :)
Sadece Ana Bina turumuz yaklaşık 3 saat sürdü. Eğer arkeoloji ve tarih bilginiz çok daha fazla ve detaylı ise dünyanın sayılı arkeoloji müzelerinden olan bu müzede çok daha uzun zaman geçirmeniz gerekecektir.
Müze içerisinde fotoğraf çekmek de serbest olduğu için fotoğraf molaları, istediğiniz açıları yakalamak ile oldukça vakit harcayabileceğiniz, nerdeyse hiçbir figürü atlamadan geçmek istemeyeceğiniz bir bina.
Ana binadaki detaylı gezimizden sonra sıra müzenin bir başka güzel yanının tanını çıkarmaya geldi.Bahçesinde bir şeyler içmek!...

Çok güzeldir İstanbul Arkeoloji'nin bahçesi.
Yeşillikler içinde, tarihi sütunlar arasında güzel bir mola vermeden, bahçesinde kısa bir süre dolaşmadan ayrılınmaması gereken bir yer.
Arkeoloji Müzelerinin tamamını aynı gün hakkı ile gezmek isteyenlere 1 tam günü buraya ayırmalarını öneririm. Biz, müze kartlarımız olduğu, bir daha gelişimizde para vermeyeceğimiz için ve biraz da Topkapı Sarayı Bahçesinin tadını çıkarmak istediğimizden Eski Şark Eserleri Müzesi ve Çinili Köşk Müzesini bir başka güne bırakarak buradaki turumuzu tamamladık.
Müze giriş ücreti 10 TL. Müze Kart Geçerlidir. Fotoğraf çekmek için ayrıca bir ücret ödemiyorsunuz.
Evet, Topkapı Sarayı Bahçesinin tadını çıkarmak dedim. Ama detaylar daha sonra…
Nane Şekeri’ni okumaya devam…
:)

Foto1:Nane Şekeri'nin gözünden Arkeoloji Müzesi Ana Bina

Foto2:Etrafında insan olmadan çekebilidğim lahitlerden bir örnek

Foto3:En zahmetli şekilde, müze görevlisi ile ortaklaşa yaptığımız bir çalışma.Fotoğraf kompozisyonu bana ait,etrafta fazlalık olan ziyaretçileri savmak da görevlinin :) Öndeki amca Nehir Tanrısı Okeanos,arkadaki haşmetli amca ise Büyük Zeus

Foto4:Bahçede otururken bize eşlik eden bir kedicik